veni

Πρέπει να βγάλουμε χρήματα.

2010-10-08T13:16:00.001-07:00

Εγώ προσωπικά είμαι της άποψης πως όλοι δικαιούνται μια δεύτερη ευκαιρία, τίποτε δεν είναι όπως φαίνεται, η υπομονή ειναι αρετή και γενικότερα είμαι υπέρ των ελληνικών παροιμιών και της σοφίας που τις συνοδεύει. Εκφράζω μετριοπαθείς απόψεις, προτιμώ να ακούω από το να μιλώ και γενικότερα προτιμώ να είμαι ήσυχη.
Πολλοί άνθρωποι είναι ήσυχοι. Έχουν την προσωπική πολιτική τους άποψη, εκφράζονται πολιτικά, πιστεύουν ή πίστευαν μέχρι πολύ πρόσφατα σε κάποια πολιτική δύναμη και γενικότερα πορεύονται πολιτικά με συνεπείς απόψεις, χωρίς φανατισμούς, περιμένωντας κάποια στιγμή στον τόπο αυτό να λειτουργήσει η λογική.

Υπάρχουν, όμως και άλλοι άνθρωποι. Δεν είναι τόσο συνεπείς πολιτικά, αλλάζει η πολιτική τους στάση σχετικά εύκολα. Θα περιμένουν με ενδιαφέρον τις προεκλογικές δηλώσεις και υποσχέσεις ώστε να κατανοήσουν σε ποιο βαθμό τους αφορούν προσωπικά και με θετικό πρόσημο. Αυτό δεν είναι απόλυτα αρνητικό. Δεν είναι δίκαιο να περιμένεις πως ο καθένας θα αντιληφθεί την πολιτική ως αξία και θα πιστέψει στην ιδεολογία του κόμματος.

Σε όποια από τις δύο κατηγορίες και αν ανήκει κάποιος, σήμερα οφείλω να πω πως δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Δεν έχει καμία σημασία γιατί αυτή τη στιγμή που μιλάμε, πιστεύαμε δε πιστεύαμε, οφείλουμε να τα δούμε τα πράγματα στην πολύ ρεαλιστική τους εκδοχή. Η αλήθεια δεν είναι όμορφη. Αντίθετα η αλήθεια είναι ιδιαίτερα στενάχωρη, ίσως και καταθλιπτική αφού εάν αναλογιστεί κανείς πως το μεταπολιτευτικό σύστημα, που ανατροφοδοτούνταν από τη δική μας διαχρονικά σταθερή εκλογική συμπεριφορά, με όλους τους κατα καιρούς εκπροσώπους του μας οδήγησε στη σημερινή άκομψη κατάσταση να έχουμε το ΔΝΤ στην Ελλάδα.
Για μένα προσωπικά η λύση δεν είναι εύκολη. Οι συζητήσεις για αλλαγή, για νέα πρόσωπα, για διαγραφή του παρελθόντος, των κακώς κειμένων και για μεταρρυθμιστικές αλλαγές είναι σεβαστές και μακάρι ειλικρινά να υπάρξει κάποια στιγμή ένα πολιτικό σύστημα που θα ενθαρρύνει ειλικρινά την προσπάθεια για αλλαγή και ένα εκλογικό σώμα που θα πιστέψει και θα επιτρέψει τις προσπάθειες αυτές.
Για να συμβεί αυτό υπάρχουν δυο πράγματα που πρέπει να γίνουν. Το ένα είναι το ζήτημα του ηγέτη και το άλλο είναι ο Έλληνας να αποκτήσει ένα καλό επχειρηματικό μυαλό. Επειδή το πρώτο ζήτημα είναι κατανοητό και πολλοί έχουν εστιάσει σε αυτό, δηλαδη στα χαρακτηριστικά, στη νοοτροπία, στην αύρα, στα όνειρα και στο όραμα που πρέπει να έχει ένας ηγέτης το προσπερνώ για να αναπτύξω το συλλογισμό μου για τη δεύτερη διάσταση που έθεσα.

Καλό επιχειρηματικό μυαλό.

Ενδεχομένως να ξενίζει ελαφρώς ο τίτλος που έθεσα, αλλά δεν πρέπει. Αντίθετα οφείλουμε να αλλάξουμε πλεύση. Πρέπει να θέσουμε στο κέντρο κάθε πολιτικής το άτομο. Πώς θα λειτουργήσει ώστε να καταφέρνει να λαμβάνει τη μεγιστοποίηση της χρησιμότητας από οτιδήποτε λαμβάνει και από οτιδήποτε προσφέρει. Η πρόοδος θα συντελεστεί μόνο όταν θα επιχειρήσουμε σε όλες τις υποθέσεις εργασίας να θεωρήσουμε σαν μοναδική μονάδα ανάλυσης το άτομο, την ατομική συμπεριφορά, την ατομική σκέψη. Στον πολιτικό τομέα, στον οικονομικό τομέα, σε τομείς υγείας και παιδείας να μελετηθεί, να δοθεί έμφαση και ώθηση στο άτομο. Στη συνέχεια η αλληλεπίδραση θα λειτουργήσει και θα γενικευθεί το αποτέλεσμα.
Το άτομο οφείλει να προσπαθήσει για το κέρδος σε όλους τους τομείς. Οφείλει να αποκτήσει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα μέσα από τη σκέψη και την προσπάθεια του να προοδεύσει και να φτάσει σε ένα Χ ιδεατό τόπο.. Η πολιτική οφείλει να δημιουργήσει το κατάλληλο πλαίσιο που θα διευκολύνει το άτομο να φτάσει εκεί.
Αυτό θα γίνει με την ανάπτυξη. Η τόλμη στις επενδύσεις και η προσπάθεια να δημιουργηθεί μια ανταγωνιστική εικόνα για την Ελλάδα είναι απαραίτητες.. Πρέπει να ανακαλύψουμε τα εγχώρια εκείνα σημεία, που μπορουν με δουλειά να αναπτύξουν δυναμική, να προκαλέσουν εντύπωση και να φέρουν κέρδος.
Κέρδος σημαίνει επενδυτές. Επενδυτές είναι εκείνα τα άτομα που θα αντιληφθούν την ανταγωνιστική προοπτική που έρχεται από Ελλαδα και θα θελήσουν να την ενισχύσουν με ίδιον βέβαια όφελος. Τα κεφάλαια από έξω θα δώσουν αέρα και ταχύτητα στη ροή αναπτυξιακών προγραμμάτων στην Ελλάδα και θα παραχθεί αποτέλεσμα αναπτυξιακό, δηλαδή εκμεταλλέυσιμο περαιτέρω ώστε να συνεχίζει να αποδίδει και να προσφέρει χρήματα, θέσεις εργασίας, αύξηση του βιωτικου επιπέδου, ομαλή κυκλοφορία χρήματος στην αγορά.
Τα αναπτυξιακά αυτά έργα πρέπει να έχουν να κάνουν με όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής.. Ποια είναι αυτά τα σημεία που θα μπορούσαν να αποκτήσουν ανταγωνιστική εικόνα; ΟΛΑ. Ανταγωνιστικό πλεονέκτημα μπορεί να αποκτήσει από κάθετι που προσφέρει υπηρεσία και συνδυάζει, υψηλή ποιότητα, προσεγγίσιμο κόστος, δομημένο και αδιάβλητο νομικό πλαίσιο, ασφάλεια από κάθε κίνδυνο που μπορεί να προκύψει και να διακόψει ή έστω να προσπαθήσει να εμποδίσει τη λειτουργία και τη ροή του προγράμματος.
Στόχοι:
1.να αποφασίσουμε πού είναι πιο εύκολο να εστάσουμε και να το αναπτύξουμε.
2. να διασφαλίσουμε την απρόσκοπτη προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση με ουσιαστικό και στρατηγικό νόμο εγκαίρως.
3.να απαλλαγεί το κράτος από τη μάστιγα της φοροδιαφυγής με σκληρά πρόστιμα και συνεχείς, αδιάβλητους και αποτελεσματικούς ελέγχους.
4. επάνδρωση των Υπουργείων, των δημοσίων φορέων, των ελεγκτικών οργάνων με άτομα που μπορούν, ξέρουν και θέλουν να πετύχουν το στόχο. Χρειαζόμαστε άτομα με εθνική φιλοδοξία.
5. νόμοι που θα επιτρέψουν στον επενδυτή να έλθει και να επενδύσει εδώ. Σταθερό φορολογικό νομοσχέδιο, ασφάλεια, κοινωνική ειρήνη.
6. Έξυπνη διαφήμιση και δομημένο μάρκετινγ σε όλη τη διαδικασία της προσπάθειας.
7.Κονδύλια για ουσιαστική έρευνα στα πανεπιστήμια. Το ελληνικό πανεπιστήμιο οφείλει να ενισχυθεί γιατί είναι ένα από τα πιο συμβολικής σημασίας πεδία για να αναπτυχθούν και να αποκτήσουν ακτινοβολία διεθνή. Οσυμβολισμός οφείλει να λειτουργήσει.

Δεν υπάρχει εύκολος δρόμος. Πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε. Η Ελλάδα δεν μπορεί να ζει με δανεικά για πάντα. Πρέπει να βγάλουμε χρήματα.Πρέπει να θέλουμε να βγάλουμε μόνοι μας χρήματα..Εξωστρέφεια, ευελιξία στη σκέψη με στόχο το κέρδος, το προσωπικό και το συλλογικό.

Το χρίσμα στην Ελλάδα σήμερα....

2010-09-10T13:31:00.000-07:00

Είναι σημαντικό να δούμε πως λειτουργεί το χρίσμα. Είναι πολύ σημαντικό ώστε να αντιληφθούμε το βαθμό νομιμοποίησης μιας επιλογής υποψηφίου. Η διαδικασία του χρίσματος είναι μια εσωτερική κομματική διαδικασία του κομματικού μηχανισμού με σκοπό ο κατάλληλος υποψήφιος να φέρει τη σημαία του κόμματος κατά τη διαδικασία πριν και μετά την εκλογή του. Η διαδικασία, υπολογίζεται, πως θα αποφέρει το πλεόν σύμφορο εκλογικό αποτέλεσμα και για τα δύο συμβαλλόμενα μέρη.

Το κόμμα επιλέγει είτε να δώσει είτε να μη δώσει το χρίσμα, την κομματική δηλαδή υποστήριξη και εύνοια σε έναν υποψήφιο.
Ο υποψήφιος είναι στις περισσότερες περιπτώσεις μέλος ή φίλος του κόμματος.

Σε περιπτώσεις "κομματικής νομιμότητας" το χρίσμα δίνεται σε έναν ικανό πολιτικό, κομματικό στέλεχος, που επιθυμεί να εισέλθει στον πολιτικό στίβο, έχοντας την κομματική υποστήριξη, για να εξασφαλίσει ένα αξιοπρεπές κατώτατο ποσοστό ψήφων.

Το χρίσμα είναι πολύ σημαντική υπόθεση. Ανάλογα με τα εθνικά εκλογικά ποσοστά του κόμματος κρίνεται και ο βαθμός που το χρίσμα σε έναν υποψήφιο θα λειτουργήσει υπέρ της εκλογής του υποψηφίου.
Σε ελληνική και όχι μόνο πολιτική σύνθηκη, υπάρχει το ενδεχόμενο το χρίσμα να μη δοθεί σε "φίλο" του κόμματος, αλλά σε έναν "μη φίλο". Οι λόγοι της επιλογής αυτής είναι πολλοί.
Αρχικά υπάρχει περίπτωση η ηγεσία του κόμματος να μην έχει ευρύ περιθώριο σεβαστών και αξιόλογων επιλογών. Υπάρχει, δηλαδή η πιθανότητα τα στελέχη του κόμματός να μην είναι οι καλυτερες δυνατές επιλογές, που θα μπορούσε ένα κόμμα να έχει...
Η προσοχή επομένως θα στραφεί αλλού. Η επιλογή θα είναι πολιτικό πρόσωπο, τηλεοπτικό, ευρέως αποδεκτό, μη ενοχλητικό και μη προκλητικό. Θα προσπαθήσει το κόμμα με μια επιλογή, γενικότερης αποδοχής, να κερδίσει μεγαλύτερο μερίδιο στην τελική εκλογική πίτα. Ο κομματικός μηχανισμός θα τρέξει, θα κινηθεί αναλόγως, θα μετρήσει την αποδοχή των υποψηφίων και τελικά θα αποφασίσει να δώσει το χρίσμα.

Θα πρέπει να αναφέρω πως λόγω επικαιρότητας ο γενικότερος συλλογισμός μου έχει να κάνει με εκλογές και επιλογές υποψηφίων σε αυτοδιοικητικό, περιφερειακό επίπεδο.

Είναι το χρίσμα απαραίτητο; Θεωρητικά όχι, πρακτικά απολύτως ναι. Το χρίσμα θα βοηθήσει τόσο τον υποψήφιο όσο και το κόμμα. Αν το στέλεχος που θα υποστηριχτεί είναι σημαντικό, γνωστό και πολιτικά ακέραιο (δεν έχει προκαλέσει), το κόμμα θα έχει να κερδίσει.

Το χρίσμα, ωστόσο, δεν είναι απόλυτο πως θα είναι η κατάληξη μιας ορθολογικής πολιτικής συλλογιστικής και διαδικασίας. Το χρίσμα μπορεί να είναι το αποτέλεσμα συμφωνιών, διεργασιών μη πολιτικών. Να είναι δηλαδή το κόμμα κατά μια εννοια δεσμευμένο να υποστηρίξει ένα συγκεκριμένο πολιτικό πρόσωπο λόγω πρότερης βοήθειάς του στο κόμμα.

Είναι σωστό; Είναι σίγουρα νόμιμο.

Ας προχωρήσουμε λίγο περισσότερο. Το χρίσμα δίνεται. Ο τελικός υποψήφιος θα είναι ένα άτομο που θα υποστηριχτεί από το κόμμα. Οι εσωτερικές διεργασίες θα είναι ασφαλώς άγνωστες στο ευρύ κοινό για να διασφαλιστεί το κύρος όλων των μερών, αλλά και για να διασφαλιστεί η ηρεμία της εκλογικής βάσης.

Είναι όμως υποχρεωμένος ο πολίτης να ακολουθήσει την κομματική γραμμή, το χρίσμα δηλαδή; Είναι υποχρεωμένη η εκλογική βάση να τηρεί και εκείνη με τη σειρά της στάση κομματικής πειθαρχίας; Θεωρητικά κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να ακολουθήσει καμία γραμμή αν δε συμφωνει. Πρακτικά όμως τι συμβαίνει;
Σε καταστάσεις μετριοπαθών πολιτικών συγκυριών, τότε δηλαδή που το πολιτικό και κομματικό σύστημα υφίσταται στιγμές αποδοχής και σεβασμού, η κομματική γραμμή θα ακολουθηθεί σε μεγάλο ποσοστό...Όταν όμως οι πολιτικές στιγμές είναι στιγμές κρίσης και αμφισβήτησης, η κομματική γραμμή θα ακολουθηθεί;;
α. ναι μπορεί να ακολουθηθεί από τον υποστηρικτή του κόμματος
β. όχι δε θα ακολουθηθεί
γ. ο υποστηρικτής δε θα ψηφίσει, θα απέχει
δ. ο υποστηρικτής θα ψηφίσει λευκό
ε.ο υποστηρικτής θα ψηφίσει την επιλογή του ακριβώς αντίθετου κόμματος (αυτό θα στοιχίσει πολύ)
στ.ο υποστηρικτής θα ψηφίσει την επιλογή μικρότερων σε ισχύ κομμάτων (θα στοιχίσει λιγότερο).

Όποια και αν είναι η τελική επιλογή, η σχέση που θα έχει οικοδομηθεί θα είναι ανάμεσα στον ψηφοφόρο και στο χρίσμα.
Το χρίσμα σήμερα, σε μέρες και ώρες Ελλάδας ίσως να είναι μια επιφανειακή διεργασία. Αν σκεφτεί κανείς πως με αποχή 30% και πάνω, ο δικομματισμός είναι σε ελεύθερη πτώση, ο υποψήφιος που θα "κατέβει" πρέπει να πάρει όλο το πράγμα πάνω του..
Για ποιο χρίσμα και για ποια γραμμή μιλούμε σήμερα;
Ποιο ποσοστό των σταθερών ποσοστών του κόμματος θα ακολουθήσει το χρίσμα; Ο κόσμος θα συσπειρωθεί γύρω απο πολιτικές επιλογές ευρύτερης αποδοχής που έχουν κάτι να πουν ή που δε θα εκνευρίσουν...

Αποψή μου είναι πως οι καθαρά κομματικές επιλογές δεν είναι συμφέρουσες πολιτικά, δε θα συγκεντρώσουν μεγάλα ποσοστά. Οι όποιες υπόνοιες πως η εκλογική αναμέτρηση του Νοεμβρίου θα είναι ένα ΝΑΙ ή ένα ΌΧΙ ή ένα ΙΣΩΣ της βάσης στο μνημόνιο είναι πέρα για πέρα ουτοπικές, καθ΄ως για την ώρα δεν έχουμε εναλλακτική και σαφέστατα λόγω πέιρας όλοι γνωρίζουμε πως: Επαναστατούμε, επαναστατούμε, αλλά τελικά συμβιβαζόμαστε...Η εκλογική αναμέτρηση δε γνωρίζω αν θα είναι πολιτική, σίγουρα όμως θα είναι έκδηλη της εθνικής απογοήτευσης..
Ίσως τελικά η Ελλάδα σε αυτές τις εκλογές να μην παρουσιαστεί τόσο κομματική όσο μας συνήθιζε ο ελληνικός λαός τόσα χρόνια.. Το σώμα απολιτίκ στην Ελλάδα είναι επίσημα γεγονός..
ΥΓ. Ερωτηση προς γενικότερο προβληματισμό: Σε ποιο βαθμό ο υποψήφιος με χρίσμα "εκτιμα" το κόμμα που του έδωσε το χρίσμα και αντίστοιχα το κόμμα αυτό "εκτιμά" τον υποψήφιο;

Εν μέσω θέρους

2010-07-15T05:29:00.000-07:00

Δεν πείθει

Οι λήπτες απόφασης πρέπει κατά βάση να πείθουν για τις προθέσεις τους. Όταν έχεις μπει (και η χώρα σου μαζί) σε μια ριζική πορεία αναδιάταξης με μια δέσμη σοβαρών, με ισχυρή φιλελεύθερη χροιά μέτρων, οφείλεις να διαμορφώνεις ανάλογα και τον πολιτικό σου λόγο. Ο πολιτικός λόγος αποτελεί ένα κυρίαρχο χαρακτηριστικό της πολιτικής. Προετοιμάζει επί της ουσίας έναν πολιτικό παρατηρητή για το είδος του πολιτικού συστήματος που θα αντιμετωπίσει. Πρέπει να υπάρχει και σίγουρα υπό κανονικές συνθήκες υπάρχει η αναγκαία σύνδεση.
Όταν,όμως, στην Ελλάδα υπογράφεις για την εφαρμογή μέτρων μη κοινωνικών και ο λόγος σου είναι λόγος κοινωνικής πολιτικής σοσιαλίζοντος προσανατολισμού, υπάρχει ζήτημα.

Το ζήτημα αυτό στο ΠΑΣΟΚ καθίσταται γνωστό στο ευρύ κοινό μέσα από τις εντάσεις και την ανυπακοή βουλευτών. Οι άνθρωποι είτε έχουν μπερδευτεί, είτε δεν έχουν μπερδευτεί αλλά δεν μπορούν και να συμφωνήσουν.
Πράγματι με το πέρας αυτής της κρίσιμης πολιτικά και οικονομικά κατάστασης, οι πολιτευτές του ΠΑΣΟΚ, που άκρητα δέχονται το μνημόνιο, τι είδους ιδεολογία θα υπερασπίζονται;
Θα αναδιαμορφωθούν και οι σοσιαλιστικές αποχρώσες ενδείξεις του ΠΑΣΟΚ μέσω του μνημονίου για να μην οδηγήσουν το έθνος και πάλι στην καταστροφή;
Θα δεχόμουν από τον πρωθυπουργό μια ειλικρινή συλλογιστική για εφαρμοσμένο μείγμα πολιτικής, αλλά δεν έχει σκεφτεί να το πει..

Τα σενάρια για ολοκληρωτική αναδιαμόρφωση του κομματικού συστήματος, επίσης δεν μπορούν να πείσουν επί του παρόντος.
Ποιος θα μπορούσε να δει σήμερα το ενδεχόμενο σχηματισμού μιας σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα, με στοιχεία κεντροαριστεράς-κεντροδεξιάς και συγκερασμό των υπαρχόντων πολιτικών προσωπικοτήτων και των παρελθόντων που έχουν διαγράψει τις τελευταίες δύο δεκαετίες.
Η αλλαγή για την αλλαγή είναι η λύση;
Περίμεναν το τέλμα, δηλαδή, το απόλυτο κενό, το λάθος, το πολιτικό αδιέξοδο (που ενδεχομένως όντως να μην υπάρχει στην πολιτική..), για να ευαγγελίσουν και να επικοινωνήσουν στο πολιτικό κοινό τους την ευθύνη και το όραμα για αλλαγή. Πάλί δυσκολεύομαι να πειστώ..
Επικάλυψη επικοινωνιακή χωρίς καμία αμφιβολία...

Οι υπόλοιποι πείθουν;

Απάντηση: Επιθυμεί κάποιος σήμερα να πειστεί από τα υπάρχοντα πολιτικά πρόσωπα;
Το τελος αυτής της πραγματικότητας έχει αρχίσει να σχηματίζεται.Μάλλον τελείωσαν αυτά..
Όσο η αλλαγη ευαγγελίζεται από πρόσωπα γνωστά, όσο η εφαρμοσμένη διακομματική ιδεολογία συγκλίνει,όσο η οικονομική πολιτική ταυτίζεται και διαφέρει μόνο ως προς την ένταση και όχι στο βάθος, είναι δύσκολο, κομματικά, να προκύψει διαφορά.

Ο Ηγέτης ως ζητούμενο

Έστω και αν η εποχή των μεγάλων ηγετών έχει περάσει, ο μεγάλος ηγέτης για μένα αποτελεί τη μόνη λύση. Μια λύση που θα αναγκάσει (βλ. οδηγήσει) στην κυριολεξία τους πάντες να συμμορφωθούν. Τα ιδεολογικά του χαρακτηριστικά θα ήθελα κατά προτίμηση να προσεγγίζουν τα δικά μου (βλ. είναι πολύ καλά).
Η πρακτική του πολιτική θα ήθελα κατά προτίμηση να βασίζεται σε όραμα, σε πρώτη και κύρια βάση εθνικό και στη συνέχεια ευρωπαϊκό.
Η επικοινωνική διάσταση θα υπάρχει,...αλλά θα επιθυμούσα να εξελίσσεται σε διάσταση ρεαλιστική και ουσιαστική. όχι η εικόνα για την εικόνα και η ατάκα για την ατάκα.

Αναμένω τον ηγέτη που θα πιστέψω και θα ακολουθήσω!!

2010-07-04T10:11:00.000-07:00

Ο μικρός πρίγκιπας ανέβηκε σ' ένα ψηλό βουνό. Τα μόνα βουνά που γνώρισε ποτέ του ήταν τα τρία ηφαίστεια που του έφταναν ως το γόνατο. Το σβησμένο μάλιστα το χρησιμοποιούσε για σκαμνάκι.
Από ένα τόσο ψηλό βουνό, αναλογίστηκε, θα βλέπω μ' ένα βλέμμα ολόκληρο τον πλανήτη και όλους τους ανθρώπους... Το μόνο όμως που είδε ήταν βράχια, μυτερά σαν βελόνες.
«Καλημέρα» είπε στην τύχη.
«Καλημέρα... καλημέρα... καλημέρα...» απάντησε ο αντίλαλος.
«Ποιοι είστε;» είπε ο μικρός πρίγκιπας.
«Ποιοι είστε... ποιοι είστε... ποιοι είστε...» απάντησε ο αντίλαλος.
«Ας γίνουμε φίλοι, είμαι μόνος» είπε.
«Είμαι μόνος... είμαι μόνος... είμαι μόνος...» απάντησε ο αντίλαλος.
Παράξενος πλανήτης! σκέφτηκε τότε. Είναι κατάξε-ρος, κοφτερός και τελείως αλμυρός. Και οι άνθρωποι δεν έχουν φαντασία. Ξαναλένε ό,τι τους πεις. Στον τόπο μου είχα ένα λουλούδι: Πάντα μιλούσε πρώτο..

Η συμμαχία ως ενδεχόμενο του μέλλοντος.

2010-07-03T09:51:00.000-07:00

Εάν το μέλλον του πολιτικού συστήματος είναι ο σχηματισμός κυβερνήσεων μέσα από συμμαχίες κομμάτων, αυτό θα σημάνει μια νέα εποχή, με νέες συνέπειες και νέες ευθύνες.

Οι κυβερνητικές συμμαχίες δεν είναι ένα καινουργιο πολιτικό φαινόμενο. Όταν οι πολιτικες συγκυρίες δεν ευνοούσαν την πλειοψηφική παρουσία ενός και μόνο κόμματος, πάντοτε υπήρχαν ενδιαφερόμενες κομματικές δυνάμεις που βοηθούσαν το κατ' εξοχήν δυνατό κόμμα στην κατεύθυνση σχηματισμού κυβερνησης.
Δεν ήταν ασφαλώς πανάκεια, αλλά ήταν ένας τρόπος να διαμορφωθεί μια ισχυρή, κυβερνώσα δύναμη και να διασφαλιστεί στο μέτρο του δυνατού η πολιτική σταθερότητα.
Δεν ήταν ασφαλώς ούτε ο κανόνας, καθώς οι συντηρητικές και σοσιαλδημοκρατικές δυνατές δυνάμεις, με το πρόγραμμα, το λόγο και με βάση την τότε ιστορική συγκυρία κατόρθωναν να συγκρατήσουν τους ψηφοφόρους και να αντιμετωπίσουν τις φυγόκεντρες δυνάμεις με αποτελεσματικό τρόπο.

Όλα, όμως, αλλάζουν όταν αρχίζει να δημιουργείται πρόβλημα στο ζήτημα της οικονομίας. Η οικονομία είναι ο κατ' εξοχήν παράγοντας που κρίνει την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα της κυβερνώσας παράταξης, την εικόνα του κόμματος αλλά και την δημοφιλία του ηγέτη.
Όταν η οικονομία κρίνεται καλή, είναι εύκολο ένα κόμμα να διατηρήσει την ισχύ και την επιρροή του στο εκλογικό σώμα.
Όταν η οικονομία δεν είναι καλή, η κυβέρνηση κατά κανόνα απορρίπτεται.
Όταν, όμως, η οικονομία καταρρέει τότε τι γίνεται;
Σε περιπτώσεις έκτακτης κατάστασης, γενικευμένης δυσαρέσκειας και απογοήτευσης, κάθε κριτική και αποδοκιμασία σε βάρος της κυβέρνησης γενικεύεται τόσο από κάτω προς τα πάνω όσο και το αντίστροφο.
Στην περίπτωση της Ελλάδας, η κατάσταση της οικονομίας δεν οδήγησε απλά στην αποδοκιμασία της απερχόμενης κυβέρνησης αλλά στη διαπίστωση της κυριολεκτικής παθογένειας και της μη χρηστής διαχείρησης των δημόσιων οικονομικών και του ελληνικού κράτους εν γένει διαχρονικά και διακομματικά.
Δεν είναι εύκολο ούτε και ευχάριστο ένα ολόκληρο έθνος να διαπιστώνει πως για δεκαετίες η ψήφος του και η πολιτική του επιλογή οδηγούσε σε καταστάσεις παθογένειας, κακοδιαχείρισης και τελικά στην ένταξη της χώρας του στο ΔΝΤ.. Η Ελλάδα, όμως, δεν είναι το μοναδικό παράδεγμα.
Αρκετές χώρες της ΕΕ έχουν να επιδείξουν μη ορθές δημοσιονομικές πρακτικές, διογκωμένα χρέη και ελλείμματα που απειλούν την οικονομική σταθερότητα της χώρας.

Στο ερώτημα ποιος φέρει την ευθύνη η απάντηση δεν είναι εύκολη. Παλαιότερα, ίσως, θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε περισσότερο εύκολα σε ένα συμπέρασμα για τις ευθύνες μη ορθών πρακτικών, καθώς οι ιδεολογίες ήταν περισσότερο ξεκάθαρες και διακριτές και η ευθύνη κατά περίπτωση βάρυνε τον ένα και μοναδικό υπαίτιο. Συντηρητικές, φιλελεύθερες και σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις ακολούθούσαν τις αντίστοιχές δικές τους οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές βάσει συγκεκριμένων ποσοτικών, οικονομικών μοντέλων..Η δεκαετία '80, όμως, ήρθε, να καταρρίψει τις διακριτές αυτές γραμμές. Οι ιδεολογίες άρχισαν να διαφοροποιούνται απο το παρελθόν τους και τα οικονομικά μοντέλα να διευρύνονται και τελικά να εφαρμόζεται μίγμα πολιτικών και μοντέλων διακυβέρνησης.
Οι συνέπειες επομένως δεν μπορεί να είναι ξεκάθαρες σχετικά με την κομματική ευθύνη. Οι ευθύνες είναι συγκεχυμένες και αφορούν όλο το φάσμα του πολιτικού κόσμου που κυβέρνησε τις τελευταίες δύο και πλεόν δεκαετίες.

Σήμερα το ενδεχόμενο των εκλογών διχάζει.
Η εμπιστοσύνη έχει κλονιστεί, η πολιτική τίθεται υπό αμφισβήτηση και ο πολιτής προσπαθεί να κατανοήσει το βάθος των συνεπειών, τη διάσταση της ζημιάς και το βαθμό στον οποίο τον αφορούν.

Το ερώτημα που προκύπτει επομένως καθίσταται το εξής ένα: ο κόσμος πως θα ψηφίζει στο εξής;
Η απάντηση, που εγώ απλά τώρα μπορώ να δώσω είναι πως ο κόσμος δε θα ψηφίζει με την ίδια ένταση, την ίδια αισιοδοξία και με την ίδια πίστη στο κόμμα του. Το γεγονός αυτό θα οδηγήσει σε δύσκολες πλειοψηφίες και ακολούθως σε "περίεργες συμμαχιές".
Οι συμμαχίες, που παλαιότερα θα αποτελούσαν μακρινό όνειρο ή εφιάλτη ή οι εύκολες συμμαχίες που δε θα στοιχίζουν ιδεολογικά και σε επίπεδο ισχύος στα κόμματα είναι τα ενδεχόμενα εκλογικά αποτελέσματα.
Ο πολιτής θα βγει κερδισμένος σε ένα στοιχείωδη βαθμό; Άγνωστο..
Το ζήτημα είναι να διορθωθούν τα κακώς κείμενα μέσα από την ουσιαστική επιδιώξη για ανάπτυξη..όλα τα υπολοιπα, η εδραίωση της ιδεολογίας, ο επαναπροσδιορισμός της ταύτισης και ευθυγράμμισης, η πίστη στην πολιτική, θα προχωρήσουν και θα εξελιχθούν οριζόντια και παράλληλα με την ανάπτυξη, ενδεχομένως και αυτόματα καθώς η ανάπτυξη πάντοτε ηρεμεί τα πνεύματα ακόμη και τα ιδεολογικά αντίθετα..

Στην Ευρώπη οι συμμαχίες ευδοκιμούν και μπορούν να λειτουργήσουν. Στην Ελλάδα θα μπορούσαν; Εάν στην Ελλάδα θα έπρεπε να σχηματιστεί συμμαχική κυβέρνηση θα ήταν ενδεχόμενο εύκολο προς αποδοχή; Ο συγκερασμός πολιτικών προσώπων, πολιτικών προγραμμάτων, ψηφοφόρων αλλά και ιστορικών πολιτικών παρελθόντων σε ποιο βαθμό θα χαρακτηρίζονταν από επιτυχία και δε θα άφηνε τελικά μια αίσθηση γελειότητας και τραγικότητας; Αγνωστο..
Μένει να το μάθουμε εάν και όταν θα ΄ρθει η στιγμή.

Ευρώπη: Το πρόβλημα και το ενδεχόμενο μέλλον

2010-06-12T03:59:00.000-07:00

"Η Ελλάδα θα βγεί πρώτη από την κρίση", δήλωσε ο πρωθυπουργός.
Αφού πρώτοι μπήκαμε, πρώτοι μάλλον θα έπρέπε και να βγούμε (FIFO με όσους μοιράζομε το ίδιο αντικείμενο σπουδών).

Θα μπορούσε όμως κάποιος να σκεφτεί, πως δεν έχει σημασία αν η Ελλάδα διαδραμάτισε την Πρώτη για κάθε Σύμφωνο Συννενοήσης, Σταθερότητας, Ανάπτυξης ή και Σωτηρίας που θα ακολουθήσει μέσα στην ΕΕ.
Θα μπορούσαν, ασφαλώς, να συντρέχουν λόγοι αδυναμίας που δε θα μας επέτρεπαν να προσπεράσουμε εύκολα και πρώτοι στη σειρά τις φάσεις της κρίσης και της καθόδου.
Το κύμα μέτρων λιτότητας που περιγράφει πολλές δυνάμεις της ΕΕ, ισχυρές ή αδύναμες, δεν είναι τυχαίο. Ισχυροί και αδύναμοι πόλοι δυνάμεων (αυθαίτερα αναφέρω πόλοι δυνάμεων, καθώς η εθνική οντότητα ζει και βασιλεύει μέσα στην Ένωση) διαπίστωσαν σήμερα ή έστω χθες ελλείμματα, χρέη, δημοσιονομικές παραβάσεις, ανόητους πολιτικούς, αδύναμα οικονομικά μοντέλα του παρελθόντος, ελλιπή νεωτεριστικά οικονομικά μοντέλα και έσπευσαν να υιοθετήσουν στάση πειθαρχίας και αυστηρές γραμμές στην οικονομική τους ζωή.

Αναμένουμε να δούμε το ειλικρινές αποτέλεσμα της πειθαρχίας αυτής και αν τελικά θα μπορέσει να λειτουργήσει. Το ζήτημα της Ελλάδας, ανάγεται πλέον σε ζήτημα πολλών. Δεν μπορούσαν να αντιληφθούν από την αρχή πως ένα πρόβλημα στην Ένωση και ειδικά οικονομικής υφής είναι και παραμένει πρόβλημα πολλών ή και όλων. Η σύνδεση των ευρωπαϊκών οικονομιών είναι τόσο πραγματικό γεγονός, που δε θα μπορούσε να επιτρέψει καμια αυτόνομη πολιτική.

Μερίδα, όμως, της ελίτ των Ευρωπαίων ηγετών δεν το παραδέχονταν, δε θα τολμήσω να πω δεν το αντιλαμβάνονταν καθώς τότε οδηγούμαστε σε ζήτημα νοημοσύνης και όταν τίθενται ζητήματα νοημοσύνης στην ελίτ, το τέλος αρχίζει να σχηματίζεται.

Ο ηγέτης

Εκτός από τις οικονομικές αδυναμίες, που διαπιστώθηκαν σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, τα οποία ενδεχομένως να καταδεικνύουν μια βαθύτερη κρίση σε ζητήματα οικονομικής θεωρίας και ανάλυσης και όχι απλώς σε διαχείρισης και κυβερνητικής ικανότητας, εκείνο που τελικά αποδείχθηκε ως η μεγαλύτερη σύγχρονη ευρωπαϊκή έλλειψη είναι η απουσία ενός ηγέτη.
Θα συμφωνήσω πως έχουμε να κάνουμε με συλλογικά ζητήματα.
Θα συμφωνήσω πως απειλήθηκε και συνεχίζει να απειλείται η σταθερότητα στα κράτη μέλη.
Ένας ηγέτης, όμως, θα μετρούσε πολύ στις στιγμές που ζήσαμε και σε όσες θα ζήσουμε.

Πώς θα μπορούσε να είναι αυτός ο ηγέτης;

Μια πολιτική προσωπικότητα, που δε θα προκαλούσε, δε θα εξέταζε κάθε σχέδιο διάσωσης με καχυποψία για τα εθνικά του συμφέροντα. Θα διακατέχονταν από ένα στοιχείωδες πολιτικό όραμα για την Ευρώπη και θα επιδείκνυε την ειλικρινή διάθεση να συνεχίσει η εξέλιξη της ΕΕ.
Αντίθετα, οι ηγέτες σήμερα παρουσιάζονται μόνο σαν υπερασπιστές των οικονομικών τους συμφερόντων.

Δεν είναι τυχαίο που όλο και περισσότερο γίνεται λόγος για εθνικά νομίσματα, για πληθωριστικές πολιτικές για το προνόμιο των υποτιμήσεων (ΕΛΕΟΣ!!!). Μέχρι και για κορνίζες Γερμανών οικονομολόγων με μότο την επιστροφή στο μάρκο ακούσαμε..
Μήπως τελικά ο μεγάλος και ο πλέον σημαντικός Ευρωπαίος λήπτης πολιτικής και οικονομικής απόφασης, η Γερμανία, έχει τελματώσει ευρωπαϊκά-ενωσιακά; Μήπως στην προσπάθειά τους να διασφαλίσουν την οικονομική τους διάσταση, έχασαν το δάσος της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και συνέχειας;
Μήπως η ετικέτα του Ευρωπαίου δημιουργού και οραματιστή δεν περιγράφει πλεόν την Γερμανία;

Και ας μην παρασυρόμαστε, δεν είναι προσωπικό θέμα και ευθύνη της Μέρκελ.
Το όλο ζήτημα της Ένωσης θα πρέπει να τεθεί υπό αναθεώρηση. Υπάρχουν νέα δεδομένα και νέα ζητούμενα για να συνεχίσουμε να κινούμαστε στην ίδια ιδεολογική και πρακτική φιλοσοφία. Η Έυρώπη αλλάζει, ίσως και αυτό να είναι το σωστό για να μπορέσουμε, ίσως και μισό και πλέον αιώνα από την αρχή, να διαπιστώσουμε τι είναι αυτό ακριβώς που θέλουμε..

Τα κοσμιτικά επίθετα, τέλος και οι ανόητοι χαρακτηρισμοί που υιοθετήθηκαν σε βάρος των Ελλήνων πολιτών στη διάρκεια του χειμώνα, καταδεικνύουν πέρα από κάθε αμφιβολία, το αληθές του γνωμικού μηδε προ του τέλους μακάριζε...(δεν θα μπορούσα να μην το αναφέρω καθώς το PIGS ενόχλησε πολύ.)

Politics by Objectives

2010-06-08T13:48:00.000-07:00

H πολιτική αστάθεια και η αδύναμία να υπάρξει έντονη και ορθή πολιτική βούληση, δεν μπορεί παρά να αποτελέσει, ίσως, ένα τραγικό εμπόδιο στην διάσωση της εθνικής μας οικονομίας.
Πόσο δύσκολο ή ίσως πόσο ιδεαλιστικό είναι να ζητήσουμε, από την όποια πολιτική ελίτ έχει απομείνει να κάνει μόνο τη δουλειά της και να παραμερίσει τις κομματικές, μη πολιτικές, μη ουσιώδεις, μη εθνικά χρήσιμες, μη οικονομικά αποδοτικές, μη up to date ασχολίες της εν τέλει...

Το γεγονός πως κάποιοι ψηφίστηκαν να εκπροσωπήσουν μέρος της ελληνικής κοινής γνώμης και αντ' αυτού επιδίδονται σε έσχατης τάξης παραγοντισμό και μικροπολιτική δραστηριότητα, καταδεικνύει το γεγονός πως δεν έχουν καταλάβει τίποτε από τα όσα λαμβάνουν χώρα..
Οι παράγοντες μικροκομματικού επιπέδου δεν έχουν τίποτε να προσφέρουν και ελπίζω και τίποτε να πάρουν από το υπο ΔΝΤ κηδεμονία ελληνικό κράτος..

Ίσως μέχρι σήμερα να είχαμε τους πολιτικούς που μας άξιζαν...
Τώρα όμως που γνωριζουμε την πραγματική διάσταση της μεταπολιτευτικής διακυβερνητικής πρακτικής, δεν αλλάζει κάτι;

Η γνώση αλλάζει τα πράγματα..Η πολιτική κουλτούρα μας ως Έλληνες θα πρέπει να κατευθυνθεί αποκλειστικά με βάση ορθολογικά κριτήρια και κίνητρα..
Μεγιστοποίηση της χρησιμότητας της ψήφου. Επαγγελατική-επιχειρησιακή πολιτική.
Politics by Objectives..
Να κερδίζουμε πολιτική στο εξής.
Να ψηφίζουμε πολιτικούς που θα καταστήσουν την πολιτική δέλεαρ προς απόκτηση..
Αυτος ο στόχος ο πολιτικός.
Κίνητρα για όλους. Όφελος για όλους.
Μεγιστοποιούμε το κέρδος που μπορούμε να πάρουμε από την ψήφο μας. Όχι κατ' ανάγκην υλικό ή πρακτικό ή απτό...
Ας νικήσει η ιδέα της πολιτικής στην τελική..Ας αισθανθούμε την ικανοποίηση, ας είναι αυτό το μόνο δέλεαρ, αρκεί...
Αυτός ο στόχος ο πολιτικός, καθώς ο στόχος ο οικονομικός δεν τίθεται και δεν ελέγχεται εθνικά και ελληνικά anymore..

Νέα Εποχή....χωρίς δισταγμούς

2010-04-27T03:35:00.000-07:00

Ανεξάντλητοι οικονομικοί όροι,
διαβουλεύσεις με θέμα την οικονομία, δημοσκοπήσεις, πρώην υπουργοί Οικονομίας, πρώην πρωθυπουργοί, πρώην ειδήμονες( που εκ των πραγμάτων δεν ήξεραν τι έκαναν όσο είχαν την εξουσία), ένας πρωθυπουργός ουσιαστικά παγιδευμένος στις διαθέσεις ευρωπαίων και υπερατλαντικών προσωπικοτήτων και ολόκληρη η πολιτική ζωή να αναμένει την κοινωνική αναταραχή και να υφίσταται την απόλυτη και την πιο ουσιαστική (ελπίζω) στα πολιτικά χρονικά αμφισβήτηση..

Αυτό είναι εν ολίγοις το πολιτικό πλαίσιο σήμερα.
Θα ήθελα να θέσω ένα ερώτημα: Υπάρχει σήμερα έστω και ένας Έλληνας πολίτης που αναμένει λύση από τους πολιτικούς;
Υπάρχει έστω και ένας Έλληνας που πιστεύει πως η ελληνική πολιτική πλευρά μπορεί να διαπραγματευτεί στο εξωτερικό (όποια απόφαση και αν λαμβάνεται, τα spread αυξάνουν);

Παρακολουθούμε με λύπη και απορία τις εξελίξεις..
Γνωρίζουμε το "γιατί"..
Γνωρίζουμε το "ποιοι"..
Δεν γνωρίζουμε όμως το "μετά"..

Για πρώτη φορά οι Έλληνες δεν αισιοδοξούν πως "όλα θα γίνουν", απλά και μόνο γιατί δεν μπορούν να γίνουν..Το πλαίσιο ζωής που θα τεθεί θα είναι δύσκολο..
Θα γίνει αποδεκτό;

Η θεωρητική κουβέντα για τις εξελίξεις,τα αίτια, την κατάσταση αφορά λίγους...Οι περισσότεροι θα πρέπει να επωμιστούν ουσιαστικά την ευθύνη και πολύ φοβάμαι πως δε θα τη δεχτούν εύκολα..

Ευθύνη έχουν όσοι κυβέρνησαν.
Όρισμένοι θα απαντήσουν πως ευθύνη έχουν και όσοι ψήφισαν καθώς συντηρούσαν την κατάσταση αυτή..

Όχι.
Η ανικανότητα των πολιτικών είναι φανερή μόνο εκ του αποτελέσματος..

Στο εξής μόνο όσοι μπορούν και όσοι θα μπορέσουν..Κανένας άλλος...Μην ξεχνούμε πως η ψήφος πλεόν δε θα είναι χαριστική...δεν έχουν πλεόν τίποτε να δώσουν...

Η επικοινωνία μετράει..

2010-04-23T02:46:00.000-07:00

Το ζητούμενο δεν είναι πάντοτε η επιτυχία. Δεν μπορείς πάντοτε να πετυχαίνεις..

Το παιχνίδι ή η προσπάθεια δεν κρίνονται αποκλειστικά και μόνο στο αποτέλεσμα.
Σίγουρα το αποτέλεσμα είναι εκείνο που θα καθορίσει το νικητή και τον ηττημένο, αλλά δεν είναι η μόνη παράμετρος που θα χρησιμοποιηθεί για την εκτίμηση του αποτελέσματος.
Ακόμη και σε μια εξαιρετικά δύσκολη στιγμή, όπως είναι αυτή που αντιμετωπίζουμε εθνικά με την κατάσταση της οικονομίας, δεν είναι απαραίτητο να είμαστε οι ηττημένοι.
Η ευελιξία και η δυνατότητα να αντιμετωπίσεις την κατάσταση με δύναμη, θάρρος και ευφυία είναι πολύ πιθανό να ανατρέψουν την κατάσταση και η ελληνική εν προκειμένω πλευρά να αποδειχθεί ισχυρός παίχτης και νικητής.
Δεν μας επιβάλλει κάποιος να είμαστε εσωστρεφείς και διαρκώς ηττοπαθείς, ίσως αυτό είναι μόνιμο ίδιον της ελληνικής πλευράς. Είναι ανάγκη να δούμε την κατάσταση διαφορετικά
Έπρεπε από την αρχή να διαπιστώσουμε την αλήθεια, να δεχτούμε την κατάσταση και να αντιμετωπίσουμε ουσιαστικά τα όσα έπρεπε να αντιμετωπιστούν. Να υπερασπιστούμε την έστω και δύσκολα ευρωπαϊκή χώρα μας και να διαπραγματευτούμε επί ίσοις όροις το μέλλον μας.

Προσωπικά, αυτό πιστεύω πως είναι ουσιαστικά το πρόβλημα. Δεν προσπαθούμε αρκετά (αναφέρομαι σε κάθε κυβέρνηση). Ακολουθούμε στάση εσωστρέφειας και ηττοπάθειας και κάθε έννοια καθαρής και ευθείας υπεράσπισης των συμφερόντων μας χάνεται μέσα στη διαδικασία αναμονής κάθε είδους βοήθειας..
Η ελληνική πλευρά πρέπει να δυναμώσει..Ούτως ή άλλως η επικοινωνία μετράει και μάλιστα μετράει πολύ...Ας φανούμε δυνατοί, ας φανούμε ουσιαστικοί..

Συγχαρητήρια Αντρέα, δύσκολος Αγώνας, μεγάλη Νίκη

2010-04-19T04:06:00.001-07:00

Η Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή των Εκλογών της ΟΝΝΕΔ ανακοινώνει τα τελικά αποτελέσματα στο 100% των εκλογικών τμημάτων:

ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ	43.221	100,00	%
ΕΓΚΥΡΑ	42.293
ΑΚΥΡΑ-ΛΕΥΚΑ	928
ΠΑΠΑΜΙΜΙΚΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ	23.655	55,91	%
ΧΑΤΖΗΣ ΚΩΣΤΑΣ	18.638	44,05	%

Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ εκλέγεται ο κ. Ανδρέας Παπαμιμίκος.

από το site της Νέας Δημοκρατίας

Η νέα αρχή πλησιάζει...

2010-04-17T10:49:00.000-07:00

Κυριακή 18 Απριλίου: Ημέρα Απόφασης
                                     Ημέρα Αλλαγής
   Ημέρα Ευθύνης

Κυριακή 18 Απριλίου: Η ημέρα του Αντρέα Παπαμιμίκου.

Ψηφίζουμε για μια Νέα ΟΝΝΕΔ, τη δική μας ΟΝΝΕΔ.

Δευτέρα 19 Απριλίου: Η αρχή μιας Νέας ΟΝΝΕΔ!!

Την Κυριακή 18 Απριλίου ψηφίζουμε και αποδεικνύουμε τη δύναμη μας και τον απόλυτο στόχο μας για αλλαγή και για μια νέα εποχή στο πλαίσιο της ΟΝΝΕΔ.

Ο λόγος για τον οποίο θα ψηφίσουμε Αντρέα Παπαμιμίκο είναι απλός: Επιθυμούμε μια ανοιχτή, άμεση, πιο σύγχρονη, πιο δημοκρατική ΟΝΝΕΔ.
Η πιο μαζική ευρωπαϊκή οργάνωση νεολαίας αναζητεί τον νεό της πρόεδρο. Η καλύτερη επιλογή ακούει στο όνομα Αντρέας Παπαμιμίκος
Τρίκαλα- Ενωμένοι για μια νέα ΟΝΝΕΔ: Τοποθετούμεστε στο πλευρό του Αντρέα Παπαμιμίκου..
Πιστεύουμε σε κοινές αξίες και κοινές αρχές..
Τα ζητούμενα μας και οι στόχοι μας εκφράζονται μέσα από τον πολιτικό λόγο και την πολιτική παρουσία του Αντρέα.

Ψηφίζουμε Αντρέα Παπαμιμίκο γιατί πιστεύουμε στις πολιτικές του προθέσεις και για στο όραμά του για μια Νέα ΟΝΝΕΔ.

Ενωμένοι για μια νέα ΟΝΝΕΔ: Και εμείς μαζί.
                                                   Μαζί με τον Αντρέα Παπαμιμίκο, αυριανό πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ.
                                                                                           Τρίκαλα-Ενωμένοι για μια Νέα ΟΝΝΕΔ.

Όλοι ψηφίζουμε!!

2010-04-12T02:01:00.000-07:00

Λίγότερο από μια βδομάδα έμεινε μέχρι τις εκλογές της 18ης Απριλίου.

Στις 18 Απριλίου οι νέες και οι νέοι ψηφίζουμε τον επόμενο πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ.

Στις 18 Απριλίου θα ψηφίσουμε για το μέλλον της ΟΝΝΕΔ.

Ψηφίζουμε έναν εκ των τριών υποψηφιων.
Ψηφίζουμε εκείνον που πιστεύουμε πως θα αποτελέσει την αφορμή και αφετηρία για μια νέα ΟΝΝΕΔ.
Η ψήφος την Κυριακή 18 Απριλίου είναι σημαντική.
Δίνεται η ευκαιρία, για πρώτη φορά, να ψηφίσουμε όλοι.
Μας δίνεται η ευκαιρία να έχουμε λόγο, ουσιαστικά δικαιώματα αλλά και ουσιαστικές προσδοκίες για μια νέα, δυναμική, σύγχρονη και καθαρά πολιτική ΟΝΝΕΔ.
Ψηφίζουμε με πολιτικά κριτήρια για ένα καθαρά πολιτικό μέλλον.
Δεν προσπερνούμε τις εξελίξεις...είμαστε και αποτελούμε μέρος των εξελίξεων.

Υποχρέωση όλων μας είναι να ψηφίσουμε τον καλύτερο και τον κατάλληλο.
Υποχρέωση όλων μας είναι να ψηφίσουμε εκέινον που μίλησε πολιτικά,για ιδεώδη, για ιδέες, για δημοκρατία, για διαφάνεια, για αξιοκρατία.
Υποχρέωση όλων είναι να ακολουθήσουμε και να πιστέψουμε σε νέες ιδέες και σε άτομα που βλέπουν και είναι έτοιμοι να χαράξουν και να πετύχουν νέες πολιτικές και νέους στόχους για την ΟΝΝΕΔ.
Μόνο ένας από τους υποψηφίους μίλησε πολιτικά.
Μόνο ένας παρουσιάστηκε έτοιμος να αποτελέσει την αρχή για το μέλλον μιας νέας ΟΝΝΕΔ.

Ας μην ξεχάσουμε πως η Κυριακή 18 Απριλίου είναι η ημερομηνία που οι νέοι θα ψηφίσουν με αυθορμητισμό, ελεύθερη βούληση και διάθεση να δούν και να συμμετάσχουν σε μια νέα ΟΝΝΕΔ και σε ένα μέλλον που θα δημιουργήσει και θα φέρει ίσες ευκαιρίες για όλους..

Κυριακή 18 Απριλίου: ημέρα των νέων, ημέρα των ιδεών, ημέρα της αλλαγής.

Κινηματογραφικά βήματα στην πόλη των Τρικάλων

2010-04-06T02:59:00.000-07:00

Η ιστορία δύο αδερφών, που μετά το θάνατο της μητέρας τους εμφανίζονται να εμπλέκονται σε μια πρωτοφανή για τους ίδιους διαμάχη, αποτελεί την κεντρική ιδέα της ταινίας «The bOX» σε σκηνοθεσία και σενάριο Φώτη Πάσσου.
Η ταινία, που ουσιαστικά ολοκληρώθηκε πριν πέντε περίπου χρόνια, κατόρθωσε στο 50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: 4o Digital Wave να αποσπάσει το δεύτερο βραβείο στην κατηγορία ταινιών μικρού μήκους.
Τα γυρίσματα και οι συνολικές εργασίες για την ολοκλήρωση της ταινίας πραγματοποιήθηκαν στα Τρίκαλα, τόπο καταγωγής του σκηνοθέτη αλλά και όλων όσων συμμετείχαν στην ταινία.
http://vids.myspace.com/index.cfm?fuseaction=vids.individual&videoid=102462036

Ο Φώτης Πάσσος, σκηνοθέτης αλλά και σεναριογράφος της ταινίας, σπουδάζει σκηνοθεσία στη Θεσσαλονίκη και ασχολήθηκε με τη δημιουργία της ταινίας, με ιδιαίτερα μεγάλη επιτυχία αν κρίνουμε από την τιμητική θέση που απέσπασε στο φεστιβάλ τον προηγούμενο χειμώνα. Αποτελεί ουσιαστικά τον κινητήριο μοχλό για τη δημιουργία και ολοκλήρωση της ταινίας , όπως επίσης και την πηγή έμπνευσης κάθε κινηματογραικού του εγχειρήματος.

Τώρα και σε συνδυασμό πάντα με το νέο κινηματογραφικό εγχείρημα που σκοπεύει να πραγματοποιήσει στις αρχές του καλοκαιριού, ήταν η ευκαιρία να ξαναθυμηθούμε την ταινία, που σε τοπικό επίπεδο γνώρισε και μεγάλη εισπρακτική επιτυχία.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διαπιστώνεις πως στην μικρή πόλη των Τρικάλων υπάρχουν νέες και νέοι με καλλιτεχνικές ανησυχίες και διάθεση να προσφέρουν και να συμμετέχουν σε κάτι διαφορετικό, έξω από τα τετριμμένα και την καθημερινότητα. Ταινίες με έντονο κοινωνικό ενδιαφέρον και περιεχόμενο αποτελούν το σημείο αναφοράς της σκέψης και της ανησυχίας τους. Παρακολουθούν τον κόσμο μέσα από τη δική τους ματιά και τελικά τον αποδίδουν μέσα από όρους τέχνης.
Τέτοιου είδους ανησυχίες οφείλουν και πρέπει να συνεχίζονται. Η τέχνη είναι διέξοδος από το πεζό της καθημερινότητας και του τρόπου ζωής μας..

Εκείνο όμως που είναι ακόμη περισσότερο σημαντικό και στο οποίο θα πρέπει να σταθούμε είναι πως όλο αυτό το εγχείρημα γίνεται από νέα σε ηλικία άτομα, με πολύ μικρό budget, χωρίς να στηρίζονται σε καμία βοήθεια πέρα από το ταλέντο τους και από την όρεξη για δημιουργική και καλλιτεχνική δουλειά..Είναι κινηματογραφικές δουλείες που στηρίζονται στο σήμερα και μέσα από τις οποίες οι δημιουργοί αποσκοπούν να δώσουν στο κοινό μια ιδέα του τρόπου σκέψης τους και του πως αντιλαμβάνονται τον κόσμο σήμερα.. Έχει ενδιαφέρον να παρακολουθείς τους νέους, τις σκέψεις τους και τον τρόπο που κινούνται..
Θα πρέπει να πούμε έστω και «εκ πρόθεσμα» συγχαρητήρια στους συντελεστές της ταινίας "Τhe Box" για την ποιότητα του περιεχομένου και τελικά και για την επιβράβευση της προσπάθειάς τους και να ευχηθούμε καλή συνέχεια στα επόμενα βήματά τους...Η αισιοδοξία που μπορείς να αντλήσεις καθώς παρακολουθείς τα βήματα ενός νέου ανθρώπου μέσα σε έναν τόσο δύσκολο χώρο είναι σημαντική..

Καλή επιτυχία λοιπόν..
και καλή συνέχεια στον κινηματογραφικό σας δρόμο..

2010-04-03T11:45:00.000-07:00

Χρόνια Πολλά,
Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!!!
Εύχομαι όμορφες γιορτές σε όλους και προσωπική πνευματική Ανάσταση στον καθένα!!!

ΥΓ. Οι γιορτές πάντα με μέτρο και προσοχή!!!

Φιλιά Πολλά

Τον αντίπαλο κράτα τον κοντά...

2010-04-03T02:33:00.000-07:00

Λοιπόν ας υποθέσουμε πως επιλέγεις να ασχοληθείς με την πολιτική.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να πιστεύεις σε μια ιδέα. Θα πρέπει να πιστεύεις σε μια δυνατή ιδέα ευρύτερης νομιμοποιήσης και κοινωνικής αποδοχης. Τα πιστεύω σου θα χαράξουν την πολιτική σου αλλά θα διαμορφώσουν και τη στρατηγική σου..

Το δεύτερο πράγμα που πρέπει να σκεφτείς ως ανερχόμενο πολιτικό πρόσωπο είναι σε ποια άτομα θα στηριχτείς και εν τέλει ποια θα σε στηρίξουν. Σχετικά με τα άτομα που θα στηριχτείς θα πρέπει να διευκρινίσουμε το αυτονόητο: η στήριξή τους μεταφράζεται σίγουρα σε ψήφο αλλά και σε γενικότερη στήριξη που απαιτείται και χρειάζεται στο πλαίσιο μια εκλογικής διαδικασίας.

Το τρίτο είναι να σκεφτείς τι πρέπει να φοβάσαι και κυρίως ποιούς.
Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα..

Ο φόβος στην πολιτική δεν είναι ίδιος με τον φόβο που μπορεί να νιώσει κάποιος στην καθημερινότητά του. Ο φόβος στην πολιτική σχετίζεται με φαινόμενα πολιτικού ανταγωνισμού αλλά και από τις συνέπειές του. Είναι ο φόβος, βάσει του οποίου διαμορφώνεται η τακτική σου αλλά και γενικότερα η πολιτική σου συμπεριφορά.
Ο φόβος σε καθιστά πιο προσεκτικό και πιο περιορισμένο, καθώς κατά βάση ελέγχεσαι και αξιολογείσαι από τον αντίπαλο. Ο αντίπαλος θα θέσει τα όρια βάσει των οποίων θα κινηθείς και σε πολλές περιπτώσεις θα θέσει και τα όρια του παιχνιδιού (αν το κάνει, θα το κάνεις και εσύ..απλά και μόνο για να μείνεις εντός παιχνιδιού).

Για να γίνεις πολιτικός χρειάζονται πολλά. Μέσα σε αυτά τα πολλά χρειάζονται και οι κατάλληλες συγκυρίες. Ένας συγχρονισμός, δηλαδή, πρωτοβουλιών και κινήσεων που τελικά θα διαμορφώσουν κατάλληλα τη στιγμή για την ανάδειξή σου..Το πρόσωπο όμως που θα ορίσει στην πράξη τις κινήσεις και τις μεθόδους είναι ο αντίπαλος. Τον παρατηρείς και ενεργείς..

Καλές Γιορτές.
Καλή Ανάσταση Σε Όλους!!

Οι νέοι πολιτικοί όπως πρέπει..

2010-03-31T14:51:00.000-07:00

Όταν ακούς έναν πολιτικό να μιλάει και μάλιστα όταν πρόκειται και για ένα νέο πολιτικό περιμένεις να ακούσεις κάποια συγκεκριμένα πράγματα.

Ασφαλώς και περιμένεις να ακούσεις κάτι σύγχρονο, κάτι που να έρχεται από το παρόν και να κατευθύνεται στο μέλλον.

Ο λόγος του πρέπει να είναι άμεσος και να αντιλαμβάνεσαι από την πρώτη στιγμή πως πρόκειται για ένα πολιτικό πρόσωπο που μπορεί να σταθεί στο σήμερα αλλά και να παράγει πολιτικό λόγο.

Ο ξύλινος λόγος είναι σημείο- βόμβα..Όσο περισσότερο αποστασιοποιηθείς από κάθε είδους τυποποιημένη πολιτική σκέψη και έκφραση τόσο καλύτερα είναι. Θα σε αντιληφθούν καλύτερα
όσοι θα σε ακούσουν και δε θα σκεφτούν πως τους θυμίζεις τον γραφικό πολιτικό στην τηλεόραση. Είναι πολύ δύσκολο να αποφύγεις "το σημερινό μέσο τρόπο πολιτικής έκφρασης" καθώς οι νέοι που θέλουν να ασχοληθούν με την πολιτική τις περισσότερες των περιπτώσεων επιλέγουν να μη σκέφτονται πάρα μόνο να μιλάνε..

Τώρα αν εσύ επιλέξεις και αποφασίσεις να στήρίξεις την πολιτική σου καριέρα στη σκέψη θα πρέπει να σκεφτείς πολύ καλά τι θα επιλέξεις να σκέφτεσαι...Με απλά λόγια μη καταφύγεις σε ακρότητες απλά και μόνο για να πείσεις πως φέρεις και εκφράζεις κάτι καινούργιο γιατί τότε διττό το κακό που θα πετύχεις:
1. να τρομάξεις τη βάση
2. η βάση να πειστεί (και αν συνηθίσουν στην ακρότητα τότε...θα τους φαίνεται φυσιολογική.)
Μπορείς να πείσεις μόνο εάν επιλέξεις να εκφραστείς με τους όρους και το πνεύμα της εποχής..Να μη θυμίσεις παρελθόν αλλά και να μη θυμίσεις και πολύ μέλλον..Απλά να μιλάς για το παρόν χαράσσοντας την προοπτική του μέλλοντος, ζητώντας όμως τη βοήθεια όλων...Ο πολιτικός δεν προχωράει ποτέ μόνος του. Χρειάζεται τον κόσμο...τη συναίνεση..

Μέσος και μεστός λόγος. Κατανοητός αλλά να στηρίζεται στην επιστήμη του..
Να ξέρει τον πολιτικό χώρο αλλά και να διακατέχεται και από μια σχετική άγνοια κινδύνου...

Θα μου πει κάποιος: δύσκολα
Εγώ όμως θα πω: και όμως...

Βρυξέλλες....η βοήθεια δόθηκε

2010-03-25T13:33:00.000-07:00

Η κατάσταση έχει ως εξής:

Οι ηγέτες της ΕΕ δε θα μπορούσαν με κανέναν τρόπο να μη φανούν αλληλέγγυοι και υποχωρητικοί μπροστά σε μια κατάσταση ιδιαίτερης οικονομικής κρισιμότητας,που θα μπορούσε να απειλήσει το οικονομικό και πολιτικό μέλλον της ένωσης.Σε περίπτωση που δεν έδειχναν μια αλληλέγγυα στάση υπέρ της Ελλάδος, το όραμα για μια πολιτικά νομιμοποιημένη ΕΕ θα κατέρρεε. Εάν δεν τάσσονταν υπέρ ενός μηχανισμού οικονομικής βοήθειας, θα αποδείκνυαν περίτρανα πως πίσω από την ΕΕ βρίσκεται μια μεγάλη "επιχείρηση," πολύ μεγάλων συμφερόντων..και με καμία διάθεση να αποκτήσει κοινή πολιτική ταυτότητα και πορεία.

Κανένας Ευρωπαίος ηγέτης δεν μπορούσε να επιτρέψει το ενδεχόμενο αυτό, ούτε καν η Μέρκελ. Το κόστος θα ήταν μεγάλο..Παρενθετικά βέβαια πρέπει να αναφέρουμε πως ακόμη και στο εσωτερικό της Γερμανίας κάθε άλλο παρά συμφωνούσαν με την Καγκελάριο (βλ. Σόιμπλε, Άκερμαν). Οι απόψεις της έρχονταν σε σύγκρουση με την κοινη ευρωπαϊκή λογική..Όποιοι λόγοι και αν την ωθούσαν σε τέτοιου είδους δηλώσεις, δεν έβρισκαν σύμφωνα ακόμη και στελέχη της κυβέρνησής της.

Ο μηχανισμός, που συμφωνήθηκε απόψε το βράδυ, είναι μια διακρατική συμφωνία. Ουσιαστικά υποχρεώνει τα μέλη της Ευρωζώνης να μας δανείσουν. Η ανάμειξη του ΔΝΤ ασφαλώς υπάρχει. Το θέμα όμως είναι με ποιον τρόπο θα κινηθεί το ΔΝΤ. Όπως αφήνουν να εννοηθεί τίποτε τραγικό δε θα ζητήσει. Τα μέτρα που έχουν ληφθεί στο εσωτερικό άλλωστε, ενέχουν ήδη δίκτυ ασφαλείας, καθώς είναι αυστηρότερα των περιστάσεων.
Από την άλλη ο ίδιος ο Ζαν Κλοντ Τρισέ διαγράφει μια αυτόνομη-παράλληλη πορεία, προσπαθώντας

α. να διασφαλίσει την ομπρέλα και σημαία της ΕΕ πάνω από κάθε οικονομικό και πολιτικό ζήτημα που ανεκύψε σε κράτος-μέλος (βλ. Ελλάδα)
β. να καταδείξει με τον πιο εμφανή τρόπο την απροθυμία του για την όποια εμπλοκή ΔΝΤ (Ουάσινγκτον) στα ευρωπαϊκά πράγματα.

Ουσιώδη ρόλο φαντάζομαι διαδραμάτισει και ο ίδιος ο κ. Λουκάς Παπαδήμος, αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Για να είμαστε απόλυτα ακριβείς και για να μην ονειροβατούμε θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ'όψιν πως σήμερα τέθηκε μόνο το πλαίσιο (σαφείς, αυστηρες γραμμές). Αν εξαιρέσουμε την κίνηση από μέρους της ΕΚΤ, τα αποτελέσματα της οποίας είναι εμφανή από σήμερα κιόλας (αποκλιμάκωση spread), τα υπόλοιπα θα πρέπει να αξιολογηθούν σε βάθος χρόνου.

Δεν γνωρίζω εάν η ελληνική κυβέρνηση θα ζητήσει σύντομα την εφαρμογή του μηχανισμού αυτού , καθώς αναφερόμαστε σε ultima ratio, η πρωτοβουλία και η διάθεση όμως των Ευρωπαίων να βοηθήσουν υπάρχει και αξιολογείται μέχρις στιγμής θετικά.

Η σημερινή μέρα τελικά δίνει θετικό αποτέλεσμα. Η Ελλάδα ακόμη και σε παιχνίδι εντυπώσεων εμφανίζεται κερδισμένη. Απέσπασε την αμφίβολη ως χθες ευρωπαϊκή βοήθεια και με ψυχολογικό πλέον πλεονέκτημα μπορεί να κινηθεί διαφοροποιημένα στις αγορές.

Ηθικό πλεονέκτημα καταλογίζεται όμως και στους Ευρωπαίους ηγέτες, καθώς η συμφωνία του σήμερα θα καταγραφεί ως βήμα σημαντικό στην κατεύθυνση της κοινής οικονομικής ενίσχυσης αλλά και της πολιτικής πορείας της ΕΕ. Ο νέος πρόεδρος της ΕΕ (Χέρμαν Βαν Ρομπόι) έπαιξε ρόλο σε όλη τη διαδικασία των συζητήσεων και διαπραγματεύσεων και κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει.

Η Ελλάδα ασφαλώς παραμένει σε δυσμενή οικονομική θέση, μπορεί όμως να ελπίζει από σήμερα σε μια πιο ευνοϊκή μεταχείριση, τόσο από τις αγορές όσο και από τον διεθνή τύπο. Όλα αυτά όμως με την προϋπόθεση πως θα μπορέσει να εφαρμόσει το πρόγραμμά της και να υιοθετεί στο εξής έναν υγιή και συνετό οικονομικό τρόπο ζωής..

25 Μαρτίου σήμερα....και οι εθνικοί συμβολισμοί λειτουργησαν υπέρ μας..

Κόντρες, ειρωνείες και διάλογος...

2010-03-20T07:22:00.000-07:00

Δε θα ήταν λάθος σε ένα πολιτικό κόμμα να υπάρχουν και να ακούγονται πολλές φωνές και να χαράζονται διαφορετικού τύπου και ύφους πολιτικές γραμμές από τα στελέχη...

Μια μόνο προϋπόθεση: τα στελέχη να αποτελούν κορμό της ίδιας συνειδητά και ουσιαστικά αποδεκτής δράσης, με ενιαίους στόχους και με ενιαίο σύνολο αποδεχτών..-η συμπεριφορά τους να επιδέχεται συμβιβασμού και συγκατάβασης χάριν του εξελίξιμου μέλλοντος του κόμματος...

Οι πολλές, απόλυτες και απότομες διαιρέσεις μέσα στο κόμμα δεν ευνοούν το πολιτικό μέλλον..

Στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα αυτό δεν μπορεί να συμβεί και σε περίπτωση που συμβεί θα καταδεικνύει πως οι διαφορετικές γραμμές δεν υποδηλώνουν διαφορετική πολιτική τοποθέτηση και διαφορετική προσέγγιση της πολιτικής στιγμής, αλλά σύγκρουση και συγκρουόμενα συμφέροντα πολιτικών του ίδιου κόμματος ...
Όπως εύκολα θα μπορούσε να επισημάνει κάποιος, ένα κόμμα με διαφορετικές γραμμές, στο οποίο τα στελέχη δεν βρίσκουν κοινό τόπο συνάντησης και επιχειρείται και επιτυγχάνεται σε απόλυτα και διακριτά μεγέθη " η άρνηση για την άρνηση", δεν είναι εφικτό να χαράξει υγιές, δυναμικό και πολιτικό μέλλον..

Όταν στελέχη πρώτης γραμμής δεν αισθάνονται την παραμικρή ανάγκη να συνδιαδραματίσουν ρόλο στο κόμμα και δουλέψουν από κοινού για ένα κοινό σκοπό, τότε πολύ φοβάμαι πως τα στελέχη αυτά δεν μπορούν να συμβάλλουν στην εξέλιξη του κόμματος αλλά ούτε και στην ηθική και πρακτική ενίσχυση της ευρύτερης παράταξης..Όταν στελέχη πρώτης γραμμής προτάσσουν το εγώ τους, το μέλλον δε θα είναι πολιτικό για την παράταξη και τα μέλη της..
Δε θα μπορούσα με τίποτε να αφήσω να εννοηθεί πως η πολυφωνία, οι διαφορετικές απόψεις, η διαφορετική ιδεολογία, η διαφορετική πολιτική ιστορία μπορούν να σταθούν εμπόδια για το μέλλον και την επόμενη μ'ερα της ΝΔ.....Άλλο αυτό όμως και άλλο να αποτελείς έναν διαρκή και σταθερό εσωκομματικό αντιπολιτευόμενο αντίπαλο, χωρίς να σε αφορούν οι χιλιάδες των ανθρώπων που επιζητούν και επιθυμούν την πρόοδο και την ουσία από το κόμμα που τόσο πιστεύουν...

Ουσιαστικά ο καθένας θα δώσει τη δίκη του απάντηση και θα βρει τη δική του τελική λύση για τη "διευθέτηση" του ζητήματος...Μέχρι τότε όμως, εγώ προσωπικά θα ήθελα να ζητήσω από ένα πολιτικό πρόσωπο λιγότερη ειρωνεία και περισσότερη προσοχή όταν το κοινό, στο οποίο απευθύνεται, αποτελείται από ανθρώπους που έχουν στηρίξει το κόμμα και την προσωπική πολιτική προσπάθεια χιλιάδων πολιτικών προσώπων, μέσα στους οποίους ανήκει και το ίδιο.....

Να φέρουμε τον Μπάτμαν!!

2010-03-13T14:16:00.000-08:00

Απορία πραγματικά αποτελεί πως και πότε ακριβώς θα λάβει τέλος κάθε έννοια και κατάσταση οικονομικής κρίσης, προοδευτικών, οικονομικών μέτρων, δυσμενών επιτοκίων δανεισμού,υψηλών spread σε βάρος πάντα της Ελλάδος, η έμμονη διάθεση της Μέρκελ να τιμωρηθούμε σαν έθνος (να μας πάρει και τα νησιά!!!) και όλα όσα συγκλονίζουν τον κόσμο μας τους τελευταίους μήνες...

Θα μπορούσε να ελπίζει και να αναμένει κάποιος ( σίγουρα ιδιαίτερα ευκολόπιστος) μια λύση πολιτική από πολιτικούς...
Σωστά και δικαιολογημένα..
Η λύση όμως αυτή υπάρχει περίπτωση:
α.να μην είναι αποτελεσματική,
β.να μην φέρει ικανοποίηση στον τόπο και στους πολίτες και
γ. να καθυστερήσει λίγο...

Σε αναζήτηση μιας καλύτερης λύσης, πέφτουν γενικότερα ιδέες και προτάσεις..
Στο πλαίσιο μιας ευφάνταστης και σουρεαλιστικής προσέγγισης της πραγματικότητας εγώ θα ήθελα να προτείνω να φέρουμε τον Μπάτμαν...
Το Γκόθαμ Σίτι σώθηκε.....Είναι η σειρά μας
Ο Μπάτμαν είναι μακράν ο αγαπημένος μου ήρωας..Δε θεωρώ πλασματική και "παιδική" την εικόνα και τη συμβολή του στο διαχωρισμό του καλού- κακού και δίκαιου-άδικου..Ο συμβολισμός του ειδικά στο σήμερα έχει να δώσει πολλά..
Θα καταπολεμήσει τη διαφθορά, θα φέρει ειρήνη, θα νικήσει τους κακούς.
Αυτό είναι ουσιαστικά το ζητούμενο....να νικήσουμε τους απανταχού κακούς..
Σε περίπτωση που φανεί το όλο concept απίθανο και μη επιτεύξιμο...Συνιστώ μια δεύτερη ανάγνωση της σκέψης μου...Δεν αναζητούμε το απίθανο, αναζητούμε την εκ των πραγμάτων απίθανη λύση και αίσια έκβαση της κατάστασης...
Έναν ήρωα ζητάμε...Αν είναι ο Μπάτμαν ακόμη καλυτερα, μια και το ερωτεύσιμο και μυστήριο του χαρακτήρα του θα βοηθήσει όσο να 'ναι...

Μια απάντηση που οφείλουμε..

2010-03-12T13:47:00.000-08:00

Αγαπημένοι μου φίλοι,

Παραθέτω εδώ ένα κείμενο του αγαπημένου μου φίλου Αντώνη-Μάριου Παπαγιώτη.

Το συγκεκριμένο κείμενο αποτελεί απάντηση (την οποία σέβομαι και υιοθετώ απόλυτα) του ίδιου του Αντώνη σχετικά με ένα συγκεκριμένο δημοσίευμα..Ο λόγος που εγώ θα αναρτήσω την απάντηση αυτή είναι πως αναφέρεται στον ιδιαίτερα σημαντικό και γνωστό ιστιότοπο press-gr, ο οποίος αποτέλεσε το πρώτο φιλόξενο και ουσιαστικό βήμα για να εκθέσω τις απόψεις και τις ιδέες μου χωρίς ίχνος λογοκρισίας και περιορισμών....Το press-gr αποτελεί βήμα έκφρασης πολιτικών σκέψεων και ευρύτερης ενημέρωσης πολλών σημαντικών ανθρώπων..

Από τον Αντώνη-Μάριο Παπαγιώτη

Αγαπητέ dr. SeenG,

Εύχομαι ολόψυχα να συνεχίσεις να μας χαρίζεις ξεχωριστές διαδικτυακές στιγμές και χαίρομαι πραγματικά που αρχίζεις νέο κύκλο συνεδρίων. Χρειάζεται το ιδιαίτερο χιούμορ σου και απαιτούνται τα καυστικά πειράγματά σου σε φωτογραφίες της επικαιρότητας, ειδικά τούτη την περίοδο μιζέριας και ολικής κρίσης που διανύουμε.
Μιας, όμως, που φέρεις τον τίτλο του "ψυχολόγου" και συνηθίζεις σε ακροάσεις, θα δεχθείς φαντάζομαι μια σημείωσή μου στο επετειακό κείμενο που έγραψες για τα 2 χρόνια παρουσίας σου (http://www.mediasoup.gr/node/10819) στο διαδίκτυο. Διαβάζοντας το, δεν σου κρύβω ότι στο τέλος με ενόχλησε η αναφορά σου στο PRESS-GR. Εκεί, ανάμεσα στις άλλες ευχαριστίες σου, γράφεις:
"Επίσης πρέπει να κάνω μια –μικρή έστω- αναφορά και σε δύο blogs, από τα παλιότερα στο χώρο, που με «ανάγκασαν» για πρώτη φορά να ακούσω τη λέξη «ιστολόγιο». Το περίφημο Press-gr, με το οποίο είχε γίνει μεγάλος πάταγος για ένα σκάνδαλο, το οποίο δε θυμάμαι ντιπ… τι αφορούσε και φυσικά το blog της Αμαλίας."
Θεωρώ ατυχή τη συγγραφική σου αυτή στιγμή, καθώς χωρίς ίσως να το θέλεις και ελπίζω δίχως να 'ναι αυτός ο σκοπός σου, απαξιώνεις ένα blog του οποίου πολλοί του οφείλουμε πολλά. Όπως και εσύ, αλλά και ο υπογράφων.
Είναι αυτή η αναγνώριση στο PRESS-GR, σε συνδυασμό με τον συνειδησιακό μου κόσμο, που με καλεί -με πειθαναγκάζει-να σου γράψω αυτές τις σειρές, καθώς νιώθω την ανάγκη να υπερασπιστώ ένα blog, χάρη στο οποίο οφείλω και οφείλεις την αναγνωρισημότητά σου, γιατί μην ξεχνάς ότι προϋπήρχε και -αν δεν κάνω λάθος- ήταν το πρώτο που διαφήμισε και μάλιστα δίχως ανταλλάγματα και δίχως ίδιον όφελος τη δουλειά σου. Εκτός από αυτήν την όποια αναγνωρισιμότητα, του οφείλουμε -όπως κι εσύ παραδέχτηκες, αλλά άκρως αποτυχημένα εξέφρασες- το "μικρόβιο" του blogging. Εκείνο σου κατέδειξε, με περίτρανο τρόπο, ότι μπορείς από τον καναπέ ή το γραφείο σου στην Κατερίνη να εισακουστείς σε ένα ευρύ κοινό και σε έκανε να πιστεύεις ότι μπορείς να συμβάλλεις, με το δικό σου τρόπο, στην αλλαγή ή έστω στην επισήμανση κάποιων κακώς κείμενων και πεπραγμένων σε τούτον το τόπο. Είχε για σένα, για μένα και για πολλούς άλλους, το ρόλο που έχουν τα παραμύθια με τους πρίγκιπες σε συνειδήσεις και όνειρα κοριτσιών της ηλικίας σου, μικρότερα και μεγαλύτερα. Μόνο που το PRESS-GR σε έπεισε ότι η φωνή σου μπορεί να ακουστεί. Η άποψη σου μπορεί να επηρεάσει. Η παρέμβασή σου μπορεί να ενοχλήσει. Η γλώσσα σου μπορεί να τσακίσει. Το χιούμορ σου μπορεί να βρει ευρύτερη απήχηση από τη γειτονιά σου και τις παρέες σου.
Οφείλεις, λοιπόν, κι εσύ νομίζω, στην επετειακή σου αναφορά να είσαι πιο προσεκτικός και να μην γράφεις με απαξία για εκείνο. Για την ενημέρωσή σου, αν και θα έπρεπε να το γνωρίζεις αφού ασχολείσαι με θέματα της επικαιρότητας, σου γνωστοποιώ ότι το PRESS-GR δεν σχετίζεται με κάποιο "σκάνδαλο" αλλά κάποιοι "καλοπροαίρετοι" -με τους οποίους πρόσφατα ο κ. Σαμαράς συνέφαγε έχοντάς τους στο τραπέζι σε προεδρική θέση- κατηγόρησαν αβάσιμα το blog, με αποτέλεσμα εκείνο να αθωωθεί πανηγυρικά. Σου γνωστοποιώ ότι το PRESS-GR το έχουν τιμήσει με την παρουσία τους (σε συνεντεύξεις), πριν από κάθε άλλο blog και portal, εξέχουσες προσωπικότητες από την πολιτική ζωή, τον χώρο των τεχνών, των επιστημών και της τηλεόρασης. Καταλαβαίνεις ότι η απαξιωτική αναφορά, προσβάλλει πρώτα απ' όλα εκείνους. Επιπρόσθετα, σου υπενθυμίζω ότι το PRESS-GR δεν έχει κάποια ιδιαίτερη επισήμανση από τη google και δεν προειδοποιεί τους αναγνώστες ότι πρόκειται να μεταβούν σε χώρο "ακατάλληλο".
Θεωρώ ότι είναι πιο ασφαλές και έγκυρο, αν δεν γνωρίζεις την (όποια) ιστορία, να μην την αναφέρεις ντιπ. Έτσι δεν είναι;
Μεγαλώνουμε και δυστυχώς δεν μπορώ να εντάξω το ατόπημά σου στην μετεφηβική ανωριμότητα και γνωρίζεις -ως έμπειρος πια- ότι τέτοιου είδους αναφορές και συσχετίσεις δημιουργούν λανθασμένες εντυπώσεις.
Είμαι σίγουρος ότι θα κατανοήσεις την επισήμανσή ενός νέου που γράφει για 3 χρόνια και έχει την τιμή οι απόψεις του να έχουν φιλοξενηθεί και να τις δίνονται το φιλόξενο και σημαντικό βήμα τόσο, του PRESS-GR (το οποίο αγαπώ και σέβομαι απεριόριστα), όσο και του mediasoup (του οποίου μπορώ να δηλώνω εξωτερικός συνεργάτης).

Φιλικά,
Αντώνης-Μάριος Παπαγιώτης

H "Nέα" Πολιτική

2010-03-07T05:11:00.000-08:00

Ο νέος που θα ασχοληθεί με την πολιτική οφείλει να φέρει το καινούργιο..

Σε μια εποχή, που κάθε έννοια πολιτικής οδηγεί σε περίεργους αρνητικούς συνειρμούς, η πολιτική νεολαία οφείλει και υποχρεώνεται σε κάτι διαφορετικό, μη συνηθισμένο και μη πεπερασμένο από άποψη της συνήθους έως τώρα πολιτικής..

Δεν μας αφορά ο ξύλινος πολιτικός λόγος, ο κενός πολιτικών μηνυμάτων και οράματος ..
Είναι αναγκαία η απλή και μέστη σε ουσία και αξία άρθρωση ιδεών και σκέψεων...
Είναι μια στιγμή, που κάθε άποψη έχει τη σημασία της, καθώς τα προηγούμενα απογοήτευσαν..Μια ιδέα μπορεί να φέρει την πολιτική καινοτομία και αλλαγή, που σε όρους πολιτικού πολιτισμού και επιπέδου χρειαζόμαστε..
Η Ελλάδα πρέπει να έχει πλούσια δεξαμενή νέων πολιτικών με λόγο, πολιτική ικανότητα, αφοσίωση στο ηθικό του θέματος και απόσταση από την πολιτική παθογένεια-συνήθειο και έθιμο της εσωτερικής πολιτικής μας κοινωνίας..

Η νεολαία θα φέρει την αλλαγή εκ των πραγμάτων..Η αλλαγή όμως θα έρθει από νέους, όχι επαγγελματίες πολιτικούς και όχι μέσα από προσπάθειες εμπορευματοποίησης κάθε πολιτικής σκέψης..
Προτείνω την καθαρή απελευθέρωση της έκφρασης και άρθρωσης του πολιτικού λόγου..Στον πολιτικό λόγο δεν χρείαζονται περιορισμοί και αγκυλώσεις...Να μην εκφραζόμαστε όπως έχουν μάθει να εκφράζονται..
Να εκφραζόμαστε για το παρόν και μέλλον χωρίς φόβο και "φιλοδοξιακούς" περιορισμούς...και ότι πετύχουμε...Η εποχή τα επιτρέπει όλα, καθώς τα προηγούμενα απογοήτευσαν...

Φιλέλληνας ο Όλι τελικά...

2010-03-02T05:57:00.000-08:00

Το "Καλό Κουράγιο" δεν ήταν όμορφη και έξυπνη πολιτικά έκφραση...
Υπήρξε μια ενοχλητική και ανώριμη έκβαση της επίσκεψής του Όλι Ρεν...

Προτείνω να ασχοληθεί ο Όλι Ρεν με την καθαρά οικονομική εξέλιξη του ζητήματος και να αφήσει το όποιο ηθικό και ψυχολογικό θέμα των Ελλήνων στην ησυχία του...

Τέτοιου είδους, όμως, συνέπειες θα έχουμε από τη στιγμή που βγαίνουν κρατικοί αξιωματούχοι και αποδέχονται την πλήρη εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας..Η στιγμή απαιτεί νηφαλιότητα και έξυπνη διπλωματία..

Από που και από ποιον τα ζητάω όμως;
Η στιγμή απαιτεί ρεαλισμό..Να γνωρίζουμε, να κατανοούμε τι έχουμε αλλά και τι θέλουμε..
Δεν εκχωρούμε τίποτε.
Η εταιρική μας θέση έχει ευθύνες, υποχρεώσεις αλλά και δικαιώματα..
Δηλώνω απερίφραστα υποστηρικτής κάθε ευρωπαϊκής προσπάθειας, οι τελευταίες όμως ημέρες προκαλούν εκνευρισμό και κλιμακώνουν μια ένταση χωρίς λόγο.
Ζητάμε:
1. Ενιαία πολιτευτική και πολιτική γραμμή από το ΠΑΣΟΚ, για να ξέρουν μέσα και έξω τι θέλουμε αλλά και τι θα κάνουμε ακριβώς.
2.Να τεθούν σαφείς διαπραγματευτικές γραμμές από την πλευρά της Ελλάδας..Δεν εκχωρούνται και δεν εκποιούνται τα πάντα εδώ μέσα..
3.Να αναβαθμιστεί το όποιο διπλωματικό επιτελείο πλαισιώνει τον πρωθυπουργό...γιατί ορισμένοι έχουν τη δυνατότητα να ακούν και να κρίνουν...

Η πολιτική είναι αλλού

2010-02-25T15:45:00.000-08:00

Ποτέ μου δε θα ήθελα να μπω σε μια διαδικασία να αιτιολογώ, να δικαιολογώ ή να έρχομαι σε αντιπαράθεση για τις πράξεις και την εικόνα ενός πολιτικού προσώπου, που εκτιμώ, πιστεύω και ψηφίζω.
Ασφαλώς στην πολιτική ο καθένας έχει τις προτιμήσεις του και αν κινείται και προσωπικά σε πολιτικό επίπεδο θα έχει σχηματίσει σίγουρα έναν κύκλο γνωστών, συντρόφων ή αντιπάλων..

Στον χώρο της ΝΔ σίγουρα είναι πλέον εμφανές πως είτε επιλέγεις το ένα ή το άλλο. Αναφέρομαι στη ΝΔ καθώς οι πολιτικές αντιπαλότητες στο ΠΑΣΟΚ φαίνεται μάλλον να έχουν ηρεμήσει..

Αποφασίζεις, επομένως να ακολουθήσεις έναν εκ των δύο.

Αυτό τι σημαίνει;

Προσωπικά σημαίνει πως, ίσως εστίασα σε κάτι που να μου άρεσε στη μια πλευρά και να ανριλίφθηκα κάτι με αποθάρρυνε στην άλλη.

Η τρέχουσα κατάσταση ξενίζει ίσως περισσότερο καθώς είχαμε ξεσυνηθίσει.
Επί Καραμανλή όλοι ένιωθαν ασφαλείς και κομματικοί..Δεν υπήρχε η έννοια (ή τουλάχιστον δεν ήταν ορατή) του εσωτερικού αντιπάλου..
Η επόμενη μέρα όμως ήρθε συνοδευόμενη από την ήττα των 10 μονάδων και καταλυτικά απομάκρυνε κάθε αλληλέγγυα εσωτερική πολιτική συνύπαρξη..Η απουσία μιας ενίαια αποδεχτής ηγετικής φυσιογνωμίας οδήγησε στη μη συνοχή, στη μη ενίαια πορεία.

Αυτά όμως θα έπρεπε να είχαν τελείωσει μετά τις εσωκομματικές εκλογές...

Ο Καραμανλής, ναι, ήταν ωραίος τύπος. Ναι, είχε το κόμμα στην παλάμη του. Ναι ,υπήρξε ηγέτηςκαι όμως θα μπορούσε να κάνει περισσότερα....Το αποτέλεσμα δεν τον δικαιώνει ούτε στο ελαχιστο..

Οι επικριτές του Σαμαρά εστιάζουν στο περισσότερο δεξιό προφίλ, που προβάλλεται ή καλύτερα απορρέι απο το λόγο του νέου προέδρου.
Το ερώτημα είναι και παραμένει, όμως, εάν οι όποιες συγγενικές (ασφαλώς) ιδεολογικές διαφοροποιήσεις που παρουσιάζονται ανάμεσα στον ΝΔκρατικό πληθυσμό καθιστούν αδύνατη τη συνύπαρξη, τη συναρμόνιση και την κοινή κομματική πορεία.
Η απάντηση είναι ασφαλώς και όχι..

Οι όποιες ανοησίες περί περιχαράκωσης αποκτούν ουσία και ισχύ μόνο στα μυαλά όσων τις πιστεύουν και τις εκφράζουν...

Η πολιτική είναι αλλού..

Αυτό ίσως καταδεικνύεται και φαίνεται στις μέρες μας περισσότερο από ποτέ..

Ο πρωθυπουργός καλείται επί της ουσίας να ανατρέψει το πολιτικό,οικονομικό και κοινωνικό σκηνικό, χάρη και εξαιτίας του οποίου έγινε πολιτικός και είναι σήμερα πρωθυπουργός..

Η προσοχή επομένως πρέπει να στραφεί σε πιο σημαντικό τόπο σκέψης..Έαν δεν προσπαθήσουμε να αναγνώσουμε και να μεταφράσουμε τις εξελίξεις και τα γεγονότα θα συναντήσουμε την πολιτική απομόνωση και την πλήρη άγνοια..Θα έχουμε χάσει την ευκαιρία να κατανοήσουμε και ίσως και να διαδραματίσουμε ρόλο στην πολιτική..

Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί και κανένας δεν μπορεί να το αρνηθεί και να το αμφισβητήσει...Τα κοινοτικά μονοπάτια όμως, στα οποία βαδίζει και τα όσα θα κληθεί να υπερασπιστεί ε μετρα και κοινωνικές θυσίες δεν συνάδουν με το σοσιαλιστικό του ιστορικό και πεπρωμένο...

Η πολιτική, το παρελθόν και η αναγκαιότητα για το μέλλον ενός κεντροδεξιού κόμματος θα μπορούσε να οδηγήσει σε κινήσεις με περισσότερη ευελιξία και αποτελεσματικότητα..

Ίσως κάποιος ισχυριστεί ότι η ευρύτερη κεντροδεξιά παράταξη ήταν εκείνη που προκάλεσε τα όσα καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε σήμερα...Ας μην είμαστε όμως αφελείς... Η όλη κατάσταση έχει οικοδομηθεί και συντηρηθεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια με τη σύμπραξη και δράση πολλών και με την ανοχή ακόμη περισσότερων..

Η πολιτική σκέψη προϋποθέτει και μια λογική αντίληψη των όσων συμβαίνουν...

Η απόδοση ευθυνών ίσως να είναι αναγκαία, αλλά τις απαντήσεις τις έχουμε ήδη..

Η πολιτική σκέψη προϋποθέτει μια ορθολογική αντίληψη των όσων συμβαίνουν..Δεν μπορώ να γνωρίζω το μέλλον και δεν μπορούμε να προβλέψουμε την έκβαση των όσων διαδραματιζονται εντός και εκτός...Η χώρα δεν κινείται μόνη της..και η χώρα δε θα κινείται μόνη της και στο μέλλον...Η εταιρική μας θέση δεν κρίνεται αυτή τη στιγμή, απλώς την αποδεχόμαστε σήμερα πιο συνειδήτά από ποτέ για να βοηθηθούμε.....

Η εξέλιξη μεταφράζεται σε όρους ηθικής;

2010-02-18T12:02:00.000-08:00

Όταν η ηθική και νόμιμη συμπεριφορά συναντά το "σύστημα", ποια είναι η συνέχιση και έκβαση της πορείας;
Όταν θέλεις και όταν πρέπει να θεωρείσαι σωστός, έχεις το περιθώριο να παραβλέψεις (και όχι να δεχτείς ή να δικαιολογήσεις) μια λαθεμένη και άνομη πράξη;

Όταν ακολουθείς μια πορεία ανόδου, που εκ των πραγμάτων οφείλει να χαρακτηρίζεται ηθική και τουλάχιστον νόμιμη, πόσο μπορεί να εμποδίσει την προσωπική σου ανέλιξη μια λάθος κίνηση του παρελθόντος;

Όταν επιθυμείς να "ανέβεις", είναι απαραίτητο να "είσαι μέρος του συστήματος";

Οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά είναι για πολλούς εύκολες και αυτονόητες...Φοβάμαι όμως πως στην πράξη δεν είναι.
Τα πράγματα γίνονται πολύπλοκα και σε μεγάλο βαθμό σύνθετα εξαιτίας της "φυσιολογικής-σύγχρονης αλλά και ιστορικής" ροής των πραγμάτων.
Με τον όρο "σύστημα" ασφαλώς θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε κάθε διαδικασία που με κάθε μέσο, άμεσα ή έμμεσα, κοινωνικά-κοσμικά ή οικονομικά, συμβάλλει στην εξέλιξη και στην άνοδο συγκεκριμένων ευνοημένων πάντα ανθρώπων σε καθορισμένο πάντα πλαίσιο..
Τα ερώτηματα τώρα σε όλη αυτή τη διαδικάσία είναι: α) πώς αντιμετωπίζει ο καθένας προσωπικά το συγκεκριμένο πλαίσιο "κινήσεων"-εξυπηρέτησης συμφερόντων και β) πως κρίνονται τα πρόσωπα που συμβάλλουν και συμμετέχουν στη διαιώνιση του φαινομένου;

Μια μη νόμιμη συμπεριφορά μπορεί να συνδυαστεί και με μια ενδεχομένως ηθική συμπεριφορά;
Μια ηθική συμπεριφορά μπορεί κάποια στιγμή να χαρακτηριστεί από μη ηθικά και μη απόλυτα νόμιμα χαρακτηριστικά δράσης;
Οι απαντήσεις μάλλον άπτονται στον καθένα ξεχωριστά, καθώς καμία απόλυτη απάντηση δεν μπορεί να δωθεί από καμία πλευρά..Το ζητούμενο απλά παραμένει το εξής ένα:
Το άτομο που θέλει να ανελιχθεί, σε ποιο βαθμό του επιτρέπεται η εμπλοκή και η ενασχόληση με το σύστημα;
Η δική μου άποψη πάντως είναι και παραμένει πως στην ουσία μόνο η πράξη και η εμπειρία μπορούν να δώσουν μια ασφαλή και ενδεχομένως προσιτή σε όλους απάντηση..

Μην ενοχλείτε όταν μιλάτε!!!!!!

2010-02-10T08:58:00.000-08:00

Η αμφισβήτηση πάντα κεντρίζει.
Κερδίζει πόντους και σε αναδεικνύει από την πολιτική αφάνεια.

Το θέμα όμως με την αμφισβήτηση δεν πρέπει απλά να γίνεται για να γίνεται.
Όχι αμφισβήτηση για την αμφισβήτηση.
Το να θέλεις να μιλήσεις κριτικά και ουσιαστικά για κάτι δε θα έπρεπε να αποτελεί μια αυθαίρετη διαδικασία χωρίς ουσιαστικό θεωρητικό έρεισμα..

Το όχι για το όχι
ή
Το ναι για το ναι,
έχουν αξία μόνο για εκείνους που τα εκφράζουν.
Σε παρακαλώ να κάνεις μια ειλικρινή προσπάθεια να μας πεις μας με ουσία, με νόημα, με αίσθηση και ευθύνη των λεγομένων σου την άποψή σου.
Δεν κερδίζεις πόντους με το να μιλάς. Κερδίζεις ίσως μια στιγμιαία-αστραπιαία ανάδειξη-εμφάνιση.
Θέλω να ακούω μόνο όσα μπορώ και θέλω να ακούω!!!
Ακούγεται εγωιστικό; Μπορεί και να είναι...
Ως πολίτης της χώρας αυτής και έχοντας κατά νου κάθε δικαίωμα και υποχρέωσή μου θα ήθελα να ζητήσω η σφαίρα των κρατικών παροχών, ποιοτικών υπηρεσιών μου να ενισχυθεί ουσιαστικά!!!!!
Θα ήθελα να συσταθεί μια ειδική επιτροπή ή αν είναι περισσότερο εύκολο ένα αρμόδιο θεσμοθετημένο όργανο, το οποίο θα μπορούσε να ελέγχει, να φιλτράρει και τελικά να επιτρέπει να ακουστούν όσα πρέπει να ακουστούν, να ειπωθούν και ουσιαστικά να ακούσω...
Ασφαλώς η συγκεκριμένη επιτροπή δε θα λειτουργεί για ιδίον όφελος, καθώς η αλτρουϊστική και ανθρώπινή μου διάθεση και διάσταση είναι κάτι πολύ περισσότερο από ανεπτυγμένη και ευαισθητοποιημένη...
Μπορεί η κυβέρνηση Πασόκ να μου εξασφαλίσει τη συγκεκριμένη δυνατότητα;
Αν το Πασοκ, λόγω της μεταξύ μας διαφοράς σχετικά με το πως πρέπει και οφείλει να γίνεται η πολιτική σε αυτή τη χώρα αδυνατεί, μπορεί έστω κάποιος άλλος;
Αν ναι θα είναι ένα βήμα προς την ολοκλήρωση και πραγμάτωση του δικού μου ιδανικού κόσμου!!!

ΥΓ. Μέχρι τότε όμως θα ήθελα να ζητήσω από όσους μιλούν (δημόσια κυρίως) αν όχι να σταματήσουν, να αρχίσουν να σκέφτονται πριν εκφράζουν τους μέσα στο ενδιαφέρον συλλογισμούς τους....
Ευχαριστώ πολύ

Για όσους έχουν την εξουσία και το βήμα

2010-02-04T12:35:00.000-08:00

Η απλότητα στη σκέψη λειτουργεί σαν την ευγένεια στο λόγο...

Είναι χάρισμα πραγματικό να μπορείς να μιλήσεις και έτσι απλά να αγγίξεις και να πιάσεις το πνεύμα όλων..

Μιλήστε απλά, μιλήστε όπως ξέρετε, διαφορετικά κανένας δε θα καταλάβει και κανένας δε θα μπορέσει να κατανοήσει τα όσα σημαντικά, τα όσα εξαιρετικά..

Το να περιγράφεις την οικονομική και πολιτική ζωή του τόπου με τρόπο οικείο και κατανοητό σε όλους , κερδίζεις σχεδόν ολόκληρο το παιχνίδι της ενημέρωσης και της πολιτικής ..
Μην περιμένετε στο σήμερα να είμαστε διατεθειμένοι να ακούσουμε όπως στο χθες..Η αλήθεια, η αμεσότητα, η ευθύτητα θα κερδίζει τον καθένα..

Το περιτύλιγμα πλέον δεν χρειάζεται (ούτε το θετικό ούτε το αρνητικό)..

Τα βαρύγδουπα και πομπώδη αποφθέγματα με όρους παρελθόντος σε μέρες μέλλοντος επίσης δεν χρειάζονται..

Με απλά λόγια δηλώστε τι θέλετε, αλλά και τι απαιτείτε για μια καινούργια εποχή..

Ο κοσμος δε θα ακούσει.

Δεν θέλει να ακούσει και ασφαλώς δεν μπορείτε να τον κάνετε αλλο να ακούσει.

Μιλήστε για το παρον με το παρόν. Τουλάχιστον έτσι το άτομο θα αναρωτηθεί αν συναnνά μια ενδεχόμενη αλλαγή, το τι θα κάνει και το τι θα σκεφτεί όμως τελικά είναι θέμα ακόμη προς διερεύνηση σήμερα μετά από τα τόσα...

Θα αλλάξει ο Έλληνας;

2010-01-26T02:28:00.000-08:00

Αν κάποιος θελήσει να ρωτήσει και να μάθει πραγματικά τι είναι αυτό που πρέπει να αλλάξει και τελικά όλοι εμείς να κάνουμε ένα βήμα παραπάνω ποια απάντηση θα έπρεπε να πάρει ώστε να είναι ικανοποιημένος;

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά..

Προβλήματα σήμερα και θέματα προς επίλυση και αναδιάρθρωση έως και αναδόμηση θα συναντήσουμε σε οικονομικό,πολιτικό και ευρύτερα κοινωνικό επίπεδο..

Ο οικονομικός τομέας παρουσιάζει θέματα και προβλήματα σε εσωτερικό και εξωτερικό βαθμό..

Εσωτερικά αναφερόμαστε στον τρόπο που η δομή της οικονομίας σήμερα επηρεάζει και δεν διευκολύνει σε καμία περίπτωση τον τρόπο ζωής του Έλληνα. Οι χαμηλοί μισθοί, ο πληθωρισμός,η μη νόμιμη και συνετή οικονομική πολιτική επιχειρηματιών ,ελεύθερων επαγγελματιών ,η μη τήρηση των νόμων, το έντονο φαινόμενο της φοροδιαφυγής και η γενικότερη ασυδοσία που παρατηρείται όταν έχουμε να κάνουμε με χρήματα και γενικότερο προσωπικό όφελος..

Εξωτερικά αναφερόμαστε φυσικά στην οικονομική εικόνα της Ελλάδας..Το γεγονός πως η Ελλάδα δεν τηρεί τους οικονομικούς κανόνες ,δεν διαθέτει ισχυρό και αυστηρό πλαίσιο οικονομικής και ελέγκτικής δράσης είναι πιστευτό και αποδεκτό από τον τελευταίο σε ιεραρχία οικονομολόγο στις Βρυξέλλες μέχρι τον οικονομικό συντάκτη μιας τοπικής εφημερίδας της ελληνικής επαρχίας και σημαίνει πως με απλά λόγια έχουμε πρόβλημα..

Ο κοινωνικός τομέας είναι ο τομέας ,που κυριολεκτικά δεν επιτρέπει στο ελληνικό κράτος και στους πολίτες του να ανασάνουν..Λαμβάνοντας υπ'όψιν το ασφαλιστικό ,τη μη δυνατότητα να εγγυηθεί το κράτος για την καταπολέμηση της ανεργίας ,τη μη δυνατότητα να δημιουργήσει επαγγελματικές ευκαιρίες για τον κάθε Έλληνα πολίτη ,το γενικότερο δισταγμό της πολιτικής ηγεσίας να περάσει νομοσχέδια καθώς δεν θέλει να προκαλέσει το γενικότερο αριστερό κομματικό αίσθημα ,κατανοούμε τελικά την πολιτικής φύσεως παθογένεια της χώρας μας..

Δεν μπορώ να γνωρίζω εάν όλες οι καταστάσεις αυτές μπορούν να επιλυθούν σύντομα ή σε κάποιο στοιχειώδη και επιθυμητό βαθμό..Πραγματικά δεν μπορεί να δοθεί απάντηση καθώς η αιτία ξεκινάει από το ίδιο το άτομο..Δεν μπορείς να συνεχίσεις να κατηγορείς την εκάστοτε πολιτική ηγεσία επειδή δεν μπορεί να ελέγξει τα όρια νομιμότητας του κάθε ένα από έμας.. Μπορεί όμως να την κατηγορήσεις για την αδυναμία να θέσει και να οικοδομήσει αυστηρά πλαίσια προγραμματισμού και ελέγχου..

Το ζητούμενο όμως είναι να τεθούν αυστηρά (έως και πολύ αυστηρά)πλαίσια δράσης στην κοινωνική και επαγγελαμτική ζωή. Το σύστημα που επικρατεί ,εάν είναι αυτό που αποτελεί την ουσία του προβλήματος ,θα πρέπει σταδιακά να μετασχηματισθεί και να λάβει άλλης μορφής δομή..Δεν μπορεί όλοι να κατανοούμε το πρόβλήμα,να το βιώνουμε,να το βλέπουμε κυριολέκτικά και τελικά να δηλώνουμε πως δεν έχουμε άλλη επιλογή και να εντάσσουμε τους εαυτούς μας σε τελικό στάδιο στο σύστημα αυτό...Πως θα σημειωθεί η προόδος και η αλλαγή εάν παρ'όλο που βλέπουμε το λάθος δεν μπαίνουμε σε διαδικασία να κάνουμε κάτι διαφορετικό για να το αλλάξουμε;

Καθαρά πιστεύω πως το θέμα άπτεται στο κάθε ένα από εμάς..Θα επιλέξεις τελικά τι θέλεις να κάνεις...Κανένας δεν θα σε παρασύρει.Μπορεί όλοι να έχουμε μάθει κάπως αλλιώς αλλά μπορούμε επίσης να μάθουμε και κάτι άλλο ,που τελικά είναι και πιο καλό..Σχετικά τώρα με την κάθε κυβέρνηση, η αλλαγή που είναι αναγκαίο να φέρει είναι καθαρά θέμα κουλτούρας και πολιτικής ηθικής..Με αλλά λόγια η δράση της κάθε κυβέρνησης απάνταει στο ερώτημα :Θα φέρω κάτι καινούργιο; Θα προσπαθήσω για κάτι καλύτερο; Τελικά θα αλλάξω κάτι;

Θα ήθελα όμως να σημειώσω πως η όποια πολιτική ηθική είναι αναγκαίο να διαπνέει το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας ,καθώς από τους όποιους Πρωθυπουργούς σπάνια έχουμε "παράπονα",οι υπόλοιποι συνήθως φέρουν κατα βάση αρνητική πολιτική επαγγελματική ιδιότητα..(έχουν υπάρξει πολλά παραδείγματα κατά καιρούς)..

Ερώτημα λοιπόν: Θα αλλάξει ο Έλληνας; Μπορεί να πειστεί ότι η νοοτροπία (βλ.η ελληνική) δεν μπορεί να μας οδηγήσει πουθενά; Μπορεί να πειστεί πως η όποια μη νόμιμη και μη συνετή συμπεριφορά αποτελεί πλέον τροχοπέδη για τους πάντες και τα πάντα μέσα στην Ελλάδα;

Αν οι απαντήσεις που θα πάρουμε θα είναι καταφατικές ,τότε τουλάχιστον μπορούμε νε ελπίζουμε.

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ θα δείξει....

Μαθήματα οικονομικής ηθικής για την Ελλάδα

2010-01-19T04:29:00.000-08:00

Ο οικονονικός αναλυτής Ντέσμοντ Λάχμαν έδωσε μια ιδιαίτερη σε περιεχόμενο και ουσία συνέντευξη και με την αφορμή αυτή τη συζήτηση που έγινε θα ήθελα εκθέσω ένα σχετικό συλλογισμό επί του αντικειμένου της οικονομικής κατάστασης που παρατηρούμε εδώ και μήνες..

Ενδεικτικά θα πρέπει να αναφέρω πως ο οικονομικός αναλυτής προέβει σε ιδιαίτερα ανησυχητικές δηλώσεις σχετικά με τις οικονομικές και πολιτικες εσωτερικές εξελίξεις.. Δήλωσε πως η όποια παραμονή της Ελλάδος στην Ευρωζώνη αποτελεί μη συνετή επιλογή καθώς το μόνο αποτελέσματα που θα μπορούσε να προκύψει είναι η παρατεταμένη δυσμενής εσωτερική οικονομική κατάσταση..

Μια χώρα όπως η Ελλάδα ,αναφέρει ,πως με έλλειμμα στο 13% είναι μεν εφικτό να προβεί σε διορθωτικές κινήσεις αλλά αυτό θα σημάνει ταυτόχρονα την συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 15 με 20 ποσοστιαίες μονάδες..

Η απάντησή του σε σχετικό ερώτημα καθιστά κατανοητό πως η όποια παραμονή της Ελλάδος στην Ευρωζώνη δεν θα βοηθήσει κατά κύριο λόγο την Ελλάδα αλλά τις Βρυξέλλες και το γενικότερο οικονομικό σύστημα της ΕΕ.

Ιδιαίτερα ανησυχητικές επομένως οι κρίσεις του συγκεκριμένου αναλυτή ,που ουσιαστικά μας προτείνει την έξοδο από την Ευρωζώνη με στόχο να "βρούμε τον εαυτό μας". Μπροστά σε αυτό το ενδεχόμενο οι εξελίξεις που θα μπορούσαν να προκύψουν καθίστανται προφανώς απρόβλεπτες και ασφαλώς δεν θα μπορούμε να μπούμε στη διαδικασία να σκεφτούμε και να δώσουμε τις ακριβείς κατευθύνσεις των δημοσιονομικών μεγεθών στην μετά Ευρωζώνης εποχή..

Εδώ και αρκετούς μήνες το οικονομικό σύστημα της Ελλάδος βρίσκεται σε συνεχή έκθεση και αρνητική κριτική. Σημαντικοί διεθνείς οικονομικοί οίκοι αντιμετωπίζουν το οικονομικό μας σύστημα τουλάχιστον με καχυποψία ,γεγονός που οδηγεί το πλαίσιο της Ευρωζώνης να ζητά διαβεβαιώσεις ,εγγυήσεις ,προοδευτικά μέτρα, μειώσεις δημοσίων και ιδιωτικών δαπανών και ακόμη περισσότερες επιβεβαιώσεις πως επιτέλους η Ελλάδα θα αποτελέσει έναν ειλικρινή ,συνετό και με διαφανείς οικονομικές διαδικασίες παίχτη.. Τα μέτρα αυτά όμως πέρα από κάθε οικονομικό και πολιτικό κόστος έχουν ένα πάρα πολύ δυνατό αντίκτυπο στον κάθε ένα από εμάς. Όλα αυτά τα μέτρα θα έχουν άμεση και απόλυτη ανάμειξη και αλλαγή στις αποφάσεις ,στη νοοτροπία και στον τρόπο αντίληψης του καθενός.

Ο οικονομικός αναλυτής επισημαίνει πως οι Βρυξέλλες δεν θα βοηθήσουν την Ελλάδα γιατί αποτελείται από αξιαγάπητους ανθρώπους και έχει να δείξει ήλιο ,θάλασσα και την Ακρόπολη, αλλά επειδή δεν μπορούν να επιτρέψουν και να παρουσιάσουν μια αποτυχία και μάλιστα μια αποτυχία τέτοιου μεγέθους στο πλαίσιο λειτουργίας και στην προοπτική πρόοδου της Ένωσης.. Μα αυτό είναι πέρα για πέρα γνωστό και αυτό είναι το σημείο το οποίο πρέπει να εκμεταλλευτεί η Ελλάδα ώστε να υπάρξει μια αξιοπρεπής (με όλη τη σημασία της λέξης) συμφωνία και εξισορρόπηση συμφερόντων και για τις δύο μεριές.

Τα λάθη στον οικονομικό τομέα της Ελλάδος δεν είναι λάθη, καθώς δεν μπορείς να χαρακτηρίσεις λάθος μια πραγματικότητα χρόνων ,κυβερνήσεων,πολιτικών ,στελεχών ,φιλοδοξιών αλλά και πλήρους άγνοιας. Η οικονομική κατάσταση της χώρας δεν μπορεί να απαιτεί διόρθωση στο σήμερα. Μπορεί όμως να απαιτεί και να προσδωκά διόρθωση στο πολύ μέλλον.

Οι όποιες συστάσειςγια έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη ασφαλώς και δεν μπορούν να βρούν τόπο αποδοχής και εφαρμογής ..Προσωπική μου άποψη είναι πως η σκέψη και μόνο για ένα ενδεχόμενο εξόδου "κάνει ζημιά"..και επί της ουσίας δεν ζητάμε βοήθεια αυτή την παρούσα στιγμή, απλά τους δείξαμε ποιοι είμαστε ,τι έχουμε κάνει,λογικά έπαθαν ένα σοκ και προσπαθούμε τωρα να τους πείσουμε να συνεργαστούμε και από κοινού να βρούμε λύσεις..

Η περίοδος λιτότητας φαντάζομαι πως αποτελεί την πιο ήπια έκφραση των όσων θα επικρατήσουν στην εσωτερική οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα στο εγγυς μέλλον..Αν όμως τα όποια οικονομικά μέτρα δεν συμβάλλουν στην αλλαγή της νοοτροπίας μας (και με το "μας" αναφέρομαι φυσικά σε όλους όσους με την άγνοιά τους ή πιο κομψά με την έλλειψη διάθεσης να βοηθήσουν γενικότερα έφτασαν τον τόπο σε αυτο το σημείο) δεν πρόκειται να αποτελέσουμε σε καμία περίπτωση και σε κανένα βαθμό παίχτες αποδοχής σεβασμού και εξέλιξης στο ευρωπαϊκό και διεθνές γίγνεσθαι. ...

Οι εξελιξεις ήρθε η στιγμή να ακολουθήσουν..Θα τις δουμε ,θα τις κρίνουμε ,θα τις ζήσουμε και έχω κάθε λόγο να πιστεύω και να αισιοδοξώ πως η πολιτική και κοινωνική ευελιξία που έχει να δείξει η Ελλάδα μπορεί να καταστεί κάτι περισσότερο από αποτελεσματική και ουσιώδης για το οικονομικό μέλλον...Δεν είναι ευχολόγιο ,δεν είναι επανάπαυση και δεν είναι απεριόριστη αισιοδοξία..Πιστεύω πως η εσωτερική τάξη πραγμάτων με τον τρόπο που έχει καταφέρει να επιβιώσει και να εξελιχθεί στην διάρκεια των χρόνων έχει αποκτήσει μηχανισμούς ανάκαμψης ...Οι κοινωνικές (και δεν αναφέρομαι στις πολιτικές ή οικονομικές) προσλαμβάνουσες τις χώρας καθίστανται πολύ σημαντικές σήμερα ..έχουμε επιτέλους την πλήρη εικόνα ,αυτό δεν είναι λίγο. Είναι αρκετό για να αρχίσουμε να βηματίζουμε σωστά..

Κινήσεις του μέλλοντος

2010-01-18T05:03:00.000-08:00

Συνεχίζεται το άνοιγμα του κόμματος της ΝΔ στην βάση. Μετά την επιτυχημένη πρωτιά, σε πλαίσιο ΝΔ πάντα, της εκλογικής ανάδειξης προέδρου συζητείται τώρα και η εκλογή πρόεδρου ΟΝΝΕΔ από την βάση.

Χαρακτηρίζεται σημαντική η πρωτοβουλία και η κίνηση για συγκεκριμένους λόγους, όχι καθαρά πολιτικούς αλλά κυρίως μεθοδικούς στην κατεύθυνση αποκατάστασης της εσωκομματικής συοχής, τάξης και ηρεμίας.
Οι πρωτοβουλίες σε πλαίσιο κόμματος συνεχίζονται και καθίστανται σημεία αναφοράς και εξέλιξης για την ευρύτερη παράταξη. Ο κυριότερος ίσως λόγος, που καθιστά το εγχείρημα αυτό σημαντικό είναι η αποφασιστική προσπάθεια άμεσης επικοινωνίας και επαφής με τον κόσμο της ΝΔ. Γίνεται, δηλαδή, η προσπάθεια,η κάθε σημαντική κίνηση για το μέλλον και την πορεία του κόμματος να καθιστά τον ψηφοφόρο ή καλύτερα υποστηριχτή του κόμματος κοινωνό και συμμέτοχο.

Ο ΝΔκράτης θα έχει λόγο και ρόλο ουσίας. Σε προηγούμενες παρόμοιες στιγμές εσωκομματικής πολιτικής εξέλιξης, περιορίζονταν στο να παρακολουθεί τις εξελίξεις και να τις σχολιάζει θετικά ή αρνητικά, χωρίς ασφαλώς να μπορεί να εκφραστεί..Τώρα όχι μόνο θα εκφραστεί, αλλά ταυτόχρονα θα αποτελέσει μέρος αυτής της πολιτικής εξέλιξης.

Η μεγάλη και ίσως μοναδική αλήθεια της πολιτικής αλλά και ουσιαστικής στιγμής του σήμερα σχετικά με την ΝΔ είναι πως έχει ανάγκη τον κόσμο της. Είναι αναγκαία η ουσιαστική επαφή με τον κόσμο και είναι ασφαλώς κάτι που και το ίδιο το άτομο θεωρεί ανάγκη. Με το να δίνεις βήμα εκχωρείς αυτόματα εξουσία, έστω και σε επικοινωνιακό επίπεδο.

Εκλέγουμε επομένως πρόεδρο ΟΝΝΕΔ.

Το άνοιγμα στην κοινωνία και στον κόσμο έχει ήδη αρχίσει να λαμβάνει ουσία αλλά και πρακτική εφαρμογή..Ο κόσμος της ΝΔ θα επιστρέψει επί της ουσίας στο κόμμα της ΝΔ μόνο όταν ο λόγος ,η φωνή του και η στάση του θα αποκτήσουν την αναγκαία νομιμοποίηση ,που αυτή η συμμετοχή του στις εκλογικές εσωκομματικές εξελίξεις συνεπάγεται και παρέχει...

Ελπίζουμε και αναμένουμε περισσότερες και πεισσότερες μεστές σε ουσία και αξία κινήσεις, έντονης δυναμικής και ουσιαστικής πορείας και στάσης..

Αντιμετωπίστε τους!!!!!!!!!

2010-01-10T10:18:00.000-08:00

Η μεγαλύτερη απειλή του αιώνα σε παγκόσμιο επίπεδο χωρίς καμία αμφιβολία είναι η τρομοκρατία..Αποτελεί την μεγαλύτερη απειλή καθώς τα στοιχεία του απρόβλέπτου ,του μη αναμενώμενου και του μη αντιμετωπίσημου σχετίζονται με τον τρόπο δράσης των τρομοκρατών, είναι στο προσκήνιο και προκαλούν φόβο...
Ο τρομοκράτης δεν αντιμετωπίζεται .Δεν μπορούμε να ελπίζουμε πως κάποια στιγμή θα αλλάξει σκέψεις , τρόπο δράσης και θα σταματήσει να τρομοκρατεί..Ακολουθεί συγκεκριμένες και ταυτόχρονα ασαφείς γραμμές δράσης ,που προκαλούν και γίνονται γνωστές μόνο αφού και εφ'όσον συμβούν..

Οι τρομοκρατικές οργανώσεις στην χώρα μας πέρα από οποιοδήποτε άλλο στόχο διαθέτουν εκ καταστατικού ,επιθυμούν να απαξιώσουν με καταλυτικό τρόπο το σύγχρονο πολιτικό και κοινωνικό καθεστώς της χώρας...Με άλλα λόγια εκτός από την πρόκληση σοβαρής απειλής για την προσωπική και δημόσια ζωή,θέτουν ως στόχο την γελειοποίηση του εγχώριου συστήματος...Επιθυμούν να δείξουν πως η δύναμή τους είναι ισχυρή και περνάει παντού...

Πρόσφατο παράδειγμα η τρομοκρατική επίθεση μπροστά στην Βουλή Των Ελλήνων. Δεν γνωρίζω άν και κατά πόσο ο περίγυρος της Βουλής είναι όντως το καλυτερα φυλασσόμενο σημείο της χώρας,αυτό όμως που είναι γνωστό και αδιαμφισβήτητο είναι πως το σημείο εκείνο αποτελεί σημείο Σύμβολο,σημείο Δημοκρατίας,σημείο Ιστορίας ,σημείο της Ελλάδας...Ποιος θα μπορούσε να είναι πιο βολικός στόχος για όσα θα ήθελαν να πετύχουν και να καταφέρουν; Και έτσι αυτό το σημείο αποτέσε στόχο επίθεσης..
.Στόχος της επίθεσης όμως, όπως φαίνεται ,δεν ήταν να προκληθεί πραγματική απειλή για την ανθρώπινη ζωή ,αλλά μόνο η επίδειξη δύναμης ,ισχύος αλλά και της ικανότητας να περνούν παντού και να δείχνουν ότι το πλαίσιο ασφάλειας της χώρας δεν είναι αρκετό για να τους σταματήσει..
Η επόμενη μέρα ασφαλώς και απαιτεί μέτρα...Αλλά πέρα από τα όποια μέτρα ,απαιτείται οι επικεφαλής να απαντήσουν σε ερωτήματα.
Το σημείο επίθεσης ήταν επαρκώς φυλασσόμενο;
Αν δεν ήταν επαρκώς φυλασσόμενο, πρέπει να δώσουν απάντηση στο γιατί δεν ήταν;
Θα επιτραπεί ανάλογη επίθεση;
Πως θα αποτρέψουν το ενδεχόμενο μιας επανάληψης της επίθεσης;

Στόχος επομένως όχι μόνο της αστυνομίας και του αρμόδιου Υπουργείου,αλλά και ολόκληρου του πολιτικού και κοινωνικού συστήματος είναι να καταστεί εμφανές ως πράξη και ως ιδέα ΠΩΣ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ...
Πως θα γίνει όμως αυτό;
Ασφαλώς όχι με βεντετισμούς και όχι με τήρηση ανόητης και ανώριμης στάσης εκ μέρους των επικεφαλής του υπουργείου ...
Κανένα πρόβλημα δημόσιας τάξης δεν πρόκειται να επιλυθεί αν οι επικεφαλείς θα προσπαθήσουν να βρούν λύσεις μέσα σε πλαίσιο βεντέτας και εκδικητικής διάθεσης..
Απαιτούνται σωστοί χειρισμοί ..
Οι σωστοί χειρισμοί απαιτούν ορθή κρίση..
Μόνο όμως οι σωστοί πολιτικοί διαθέτουν ορθή κρίση..Οποιοδήποτε άλλο είδος πολιτικών καθίσταται επικίνδυνο και εξίσου απειλητικό για το πολιτικό σύστημα της χώρας..
Ας ελπίσουμε πως οι επόμενες μέρες θα καταδειξουν σωστές αποφάσεις και χειρισμούς ,ικανούς να φέρουν πλαίσιο ασφάλειας στον Έλληνα πολίτη..
Διαφορετικά δεν είναι κακό οι επικεφαλής να δηλώσουν αδυναμία και να αναλάβούν με τη σειρά τους εκείνοι που ενδεχομένως θα μπορέσουν να αποδώσουν καλύτερα...

Ποιος θέλει να γίνει πολιτικός;

2010-01-05T13:37:00.000-08:00

Ποιος είναι αυτός που θα οριστεί ως πολιτικά συνειδητοποιημένος ,με πολιτική αφύπνιση και δράση;

Ποιος είναι αυτός που έχει πολιτική θέση και λόγο,

πού διαβάζει μια πολιτική κατάσταση και μπορεί να διαμορφώνει θέση και άποψη,

πού θα ασχοληθεί τελικά με τα κοινά ,θα πιστέψει στους θεσμούς της πολιτικής και θα αποτελέσει μια επόμενη δυναμική πολιτική επιλογή ;

Ας δούμε μια " προκατ" κατηγοριοποίηση , για να απαντηθούν τα ερωτήματα αυτά :

Υπάρχει κατ 'αρχήν μια κατηγορία ατόμων που θα την χαρακτήριζα "οι διαβασμένοι"..Είναι άτομα ,τα οποία είναι ενημερωμένα για το παρελθόν ,το παρόν και κατ'επέκταση και για το μέλλον..Γνωρίζουν για πρόσωπα με ονοματεπώνυμο ,που έκαναν πολλά ,αλλά και για περιόδους με ημερομηνία ,στην διάρκεια των οποίων διαδραματίστηκαν τα όσα σημαντικά για τον τόπο..

Φαίνονται ότι γνωρίζουν πολλά ,σημαντικά και μη ,και ενδεχομένως να φοβίζουν σε ένα βαθμό τον μέσο νου..

Μοναδικό μειονέκτημα το γεγονός πως αρκετές φορές παρουσιάζονται κολλημένοι με ορισμένα πρόσωπα και καταστάσεις ,γεγονός που δεν τους επιτρέπει να κατανοήσουν πλήρως το παρόν και να αποδειχθούν απόλυτα ικανοί για το μέλλον...Η μόρφωσή τους αγγίζει υψηλό επίπεδο,αλλά δεν αρκεί χωρίς το ανάλογο προσωπικό αντίκρισμα για την απόλυτη πολιτική δημιουργία..

Δεύτερη κατηγορία ατόμων- πολιτίκ είναι εκείνοι οι οποίοι παραδοσιακά- "κληρονομικά"επιλέγουν την πολιτική για προσωπική τους ασχολία...

Γνωρίζουν πώς δουλεύει το πολιτικό σύστημα ,έχουν δει μέλη της οικογένειάς τους να πολιτεύονται και θα τους άρεσε να βρεθούν στην ίδια ή παρόμοια εκλόγιμη θέση..Είναι σαφέστατα άτομα ,τα οποία όντως μπορεί να έχουν τα χαρακτηριστικά και τις ικανότητες ενός πολιτικού,αλλά το χρίσμα πέρα πάσης αμφιβολίας έρχεται εκ των έσω (βλ.οικογένενεια)..Η μόρφωση θεωρείται δεδομένη ,αλλά μειονεκτούν στο σημείο που ταυτοποιείται το όνομά τους με την πολιτική δράση..

Φτάνουμε λοιπόν στην επόμενη και ίσως και τελευταία διακριτή κατηγορία δεξαμενής πολιτικών του μέλλοντος..Σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν τα άτομα που νιώθουν πως μπορούν να ασχοληθούν με την πολιτική..Είναι φύσει λαμπερά πρόσωπα ,φέρουν μεταρρυθμιστική αντίληψη και λογική και δεν θεωρούν την πολιτική ως επάγγελμα και κάτι δεδομένο για την ζωή τους..Είναι τα άτομα ,τα οποία δεν φοβίζουν ,αλλά εκ των πραγμάτων τα προσέχεις και τα ακολουθείς για ότι εκείνα αποπνέουν και πηγάζουν...

Ποια είναι τα άτομα αυτά;

Είναι πραγματικά όσα άτομα μαθαίνουν να σκέφτονται πολιτικά ,αλλά και πράκτικα..Είναι όσοι δεν αναμέμουν και δεν αναζητούν από την πολιτική πολλά ,αλλά ταυτόχρονα δεν μπορούν να σταθούν αποτελεσματικά και παραγωγικά σε κανέναν άλλο χώρο πέραν του πολιτικού..

Το μυαλό και η σκέψη τους αγγίζει και αφορά τον καθένα από εμάς..Δεν στέκονται ψηλά ,αλλά καταφέρνουν και ξεχωρίζουν...

Προσωπικά πιστεύω πως από εδώ θα έρθει και η μελλοντική πολιτική ελπίδα για τον τόπο...

Καθήκον όλων είναι μια καθαρή πολιτική σκέψη..Δεν είναι εύκολο και δεν είναι δύσκολο..Το μόνο που χρειάζεται είναι μια καθαρή ματιά με αισιοδοξία ,αλλά και επίγνωση!!

Μια καθαρή ματιά θα διευκολύνει την άριστη επιλογή αλλά και την άριστη απόρριψη..

Το μέλλον αρκεί να είναι ενδιαφέρον και μεστό σε ιδέες και έξυπνα-καθαρά πρόσωπα ώστε να φέρει μια καινούργια ημέρα..Η επόμενη μέρα μόνο με αυτό τον τρόπο θα είναι διαφορετική και αντάξια των όσων θα τη διαμορφώσουν ..

2010: Νέο Έτος ...Μια Ευκαιρία Για τον Καθένα

2009-12-31T10:15:00.000-08:00

Χρόνια Πολλά !

Καλή Χρονιά!

Πολλές Ευχές !

Υγεία Σε όλους Και Πραγματική Επιθυμία Για Μια Δημιουργική Ζωή !

Αγάπη και Σεβασμό στον Άνθρωπο..

Η ηρεμία πριν την καταιγίδα

2009-12-30T05:25:00.000-08:00

Κάθε προσπάθεια συγκερασμού μιας περιόδου με λάθη και αμφισβητήσεις και μιας περιόδου αισιοδοξίας και νέας πνοής για το μέλλον είναι δύσκολη και εύθραυστη...
Πώς μπορείς να συνδυάσεις δυο καταστάσεις που η βάση και η δομή τους βασίζονται σε διαμετρικά αντίθετες έννοιες και πράξεις;

Πολλοί και ίσως πάρα πολύ σωστά θα έλεγαν πως δεν δικαιολογείται καμία προσπάθεια να ενώσεις δύσκολες στιγμές του παρελθόντος με ένα ξεκίνημα αισιόδοξο και διαφορετικό...
Θα πρότειναν σκληρές τιμωρίες και πλήρη πολιτική αδράνεια και απραξία όσων έβλαψαν με την στάση και τα λεγόμενά τους. Αυτό θα αναπτέρωνε το ηθικό των ψηφοφόρων, θα αισθάνονταν οι ίδιοι δικαίωση και θα διαπίστωναν την πραγμάτωση της επόμενης μέρας..

Εσωκομματικά όμως τι θα γινόταν;
Ο όρος ήπια προσαρμογή ασφαλώς και πλέον δεν ακούγεται τόσο όμορφα όσο ακούγονταν δύο τετραετίες πριν, αλλά και πάλι πιστεύω πως η ιδανική λύση είναι η μέση λύση..
Όχι ασφαλώς να δεχτούμε τα κακώς κείμενα της προηγούμενης κυβέρνησης της ΝΔ,αλλά να μην φτάσουμε και στο σημείο να ακυρώσουμε το σύνολο της πολιτικής που άσκησε και του έργου που πρόσφερε..

Ο πρόεδρος της ΝΔ είναι πάρα πολύ εύκολο να παγιδευτεί μέσα στα ναι και στα όχι που πιθανό να ακούει και να αισθάνεται..
Ενδεχομένως τα όσα καταλυτικά ακολουθήσουν στη συνέχεια να έχουν ως προαπαιτούμενο μια καθαρή αντίληψη της εικόνας του πριν και του μετά και μια σχετική σύνδεση του κυβερνητικού έργου της ΝΔ και της επόμενης μέρας της ανασυγκρότησης ..

Προσωπικά εμπιστεύομαι και ακολουθώ ανθρώπους που δεν κάνουν φασαρία και θόρυβο..
Εμπιστεύομαι και ακολουθώ ανθρώπους με σκέψη μεστή και αιχμηρή και όχι κατ' ανάγκη πομπώδη και απόλυτη..
Όλα τα θέματα της ΝΔ, του παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος, για να αντιμετωπιστούν πρέπει να τα προσεγγίσουμε από όλες τις πλευρές..
Η δικαίωση των όσων δεν έφταιξαν και η τιμωρία των όσων έφταιξαν μπορεί να επέλθει πιο αποτελεσματικά μέσα από την σκέψη και τα επόμενα βήματα του νέου προέδρου..
Κανένας δεν ξεχνάει τα όσα ο ίδιος λέει. Ούτε ο Γιώργος Παπανδρέου έχει ξεχάσει τα όσα υποσχέθηκε προεκλογικά ...Αλλά για να είμαστε σωστοί πρέπει να μετράμε τις συνθήκες αλλά και τους δρώντες της κάθε στιγμής...Ο συνεπής πολιτικός δεν κρίνεται από την φασαρία του λόγου και των πράξεών του, αλλά από την ηρεμία και την διαύγεια της σκέψης και του οράματός του..

Οι νέοι στην πολιτική

2009-12-28T13:16:00.000-08:00

Πώς αντιμετωπίζει η νεολαία την πολιτική σήμερα;

Σίγουρα πολύ διαφορετικά από ότι την αντιμετώπιζε στο παρελθόν και από ότι θα την αντιμετωπίζει στο μέλλον...

Οι νέοι ασχολούνται, πιστεύουν ταυτίζουν το μέλλον και την πορεία τους με την πολιτική;

Μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης, μέσα από δημοσκοπήσεις αλλά και από την καθημερινή έκφραση δεν εμφανίζεται υπέρ της πολιτικής. Παρουσιάζεται επικριτικό και ανασφαλές σχετικά με την πολιτική του παρόντος και μέλλοντος. Έρευνες δείχνουν πως οι νέοι δεν ενδιαφέρονται, δεν επιθυμούν και δεν εκτιμούν την παρούσα πολιτική δράση.

Παραδοσιακά οι νέοι επικρίνουν και αμφισβητούν την πολιτική. Δεν δέχονται εύκολα τα όσα προσφέρουν οι πολιτικοί στην πολιτική και εκφράζουν διάθεση και ανάγκη για αλλαγή..

Σήμερα οι νέοι παρουσιάζονται απογοητευμένοι. Οι πολιτικές ίσως εξελίξεις των τελευταίων ετών ενδεχομένως να μην επέτρεψαν στους νέους να καλλιεργήσουν την πολιτική τους δράση.

Αυτό όμως δεν σημαίνει απολύτως τίποτε.
Κανείς δεν μπορεί να καταστήσει την πολιτική σκέψη του νέου αδρανή.. Η απογοήτευση που πιθανότατα να προέρχεται από το πολιτικό σκηνικό μπορεί να αποτελέσει το πιο βαθύ κίνητρο για την πολιτική αφύπνιση και δράση..

Οι νέοι, που συμμετέχουν στις πολιτικές νεολαίες και δραστηριοποιούνται πολιτικά, αλλά και οι μη κομματικοποιημένοι νέοι διαθέτουν σίγουρα πολιτική άποψη...Όλοι έχουν πολιτική άποψη και αυτό τελικά είναι το μεγάλο ζητούμενο, οι νέοι δηλαδή να εκφράζονται συνειδητά πολιτικά. Η ενίσχυση της πολιτικής συνείδησης της νεολαίας αποτελεί το μεγάλο στοίχημα των πολιτικών. Οι πολιτικοί εχουν στη διάθεση της βάσης τους μια νεολαία απογοητευμένη, ενδεχομένως απούσα από τις εκλογικές διαδικασίες, αλλά ταυτόχρονα με έντονα πολιτικό στίγμα..

Οι όσες επικρίσεις για τους νέους σήμερα δεν αναφέρονται και δεν αγγίζουν το σύνολο της νεολαίας.. Η νέα γενιά φέρει αισιόδοξα στοιχεία..Με τον λόγο, την ψήφο αλλά πάνω από όλα με την αφύπνιση και την πολιτική εγρήγορση θα διαδραματίσουν ρόλο στο μέλλον.

Το ζητούμενο επομένως είναι ο ανοιχτός ,συνεχής και άμεσος διάλογος πολιτικών-νεολαίας.Μόνο με αυτόν τον τρόπο η πολιτική θα λάβει μηνύματα που θα την βοηθήσουν για το μέλλον και η νεολαία θα γνωρίσει την πολιτική και κομματική δράση και θα κατανοήσει τον κόσμο της πολιτικής.. .Μόνο όταν τελικά γνωρίσεις κάτι, δεν το κρίνεις αβίαστα και αναίτια...

Πότε όμως οι νέοι θα δηλώσουν παρόν στην πολιτική ζωή;

Η καθαρή και απόλυτη απάντηση είναι, πως μόνο όταν θα αντιληφθούν την ηθική, τις αξίες και ένα κράτος δικαίου, στο οποίο μπορούν να υπάρξουν και να σταθούν ισότιμα και με ασφάλεια...

Η Μυστική Συνταγή

2009-12-25T09:50:00.000-08:00

Βένη Μουζακιάρη

Ποιο στυλ πολιτικού αρχηγού ταιριάζει στον Έλληνα;

Η απάντηση δεν είναι απλή.
Ίσως να υπάρχουν όντως ορισμένα χαρακτηριστικά τα οποία χαρακτηρίζουν έναν πρόεδρο ενός κόμματος. Θεωρητικά πάντα μιλώντας η ρητορική ικανότητα, η ευφυία, η ικανότητα να σε πείθει, η έλλειψη αδυναμιών στην πρώτη ανάγνωση, η δυναμική πολιτική παρουσία ακόμη και το ρίσκο αποτελούν στοιχεία ενός πολιτικού αρχηγού..

Είναι όμως μόνο αυτά που πρεπει να υπάρχουν;
Μπορούν να οδηγήσουν στην νίκη (που πέρα από κάθε αμφιβολία αποτελεί το τελικό ζητούμενο);

Η απάντηση είναι όχι.
Η πρώτη ανάγνωση ενός πολιτικού προσώπου μπορεί να είναι επιπόλαιη και να καλύπτεται από τα χαρακτηριστικά που περιγράψαμε παραπάνω. Το μέλλον όμως θα δείξει χωρίς καμία αμφιβολία ότι δεν αρκούν και μπορεί να μην είναι καν προαπαιτούμενα.

Ο πολιτικός αρχηγός ως έννοια παρουσιάζει πολύπλευρη διάσταση καθώς κατά κύριο λόγο έχει να κάνει με την επαφή του με τον κόσμο..με την διάθεσή του να έρθει σε επαφή με το κόμμα, με τα όσα λέει και με τα όσα υπονοεί..
Ακόμη και τα άτομα που τον πλαισιώνουν έχουν σημασία και διαμορφώνουν την τελική του εικόνα..

Το λάθος μπορεί να γίνει πάρα πολύ εύκολα.Τα άτομα που έχουν την τύχη να μην έχουν παρωπίδες, να μην κοιτούν μονόπλευρα και να αντιλαμβάνονται τα οφέλη και το κάτι διαφορετικό είναι εκείνα που θα κατανοήσουν το σωστό και το λάθος ενός πολιτικού αρχηγού..

Η κριτική είναι μέσα στο παιχνίδι..
Μέσα στο παιχνίδι όμως είναι και η μη σωστή και δίκαιη κριτική. Σε πλαίσιο δημοκρατίας και πολιτισμού μαθάινουμε πως είναι και αυτή στοιχειωδώς αποδεκτή.

Ένας πρόεδρος σε πρώτο και βασικό επίπεδο οφείλει να ακούει. Να ακούει καλά όμως, οι προσλαμβάνουσες να είναι αφιλτράριστες και ανοιχτές..
Να κινείται με βάση τις προσωπικές του αξίες και πιστεύω καθώς μόνο μέσα από την γνησιότητα του εγώ και του εμείς θα γίνει σπουδαίος και γνήσιος ηγέτης..
Ο δυναμισμός θα πρέπει να είναι σε πρώτο πλάνο..
Θα πρέπει να στέκεται δυνατός, να μην φοβάται να δείξει τις αδυναμίες του. Αντίθετα θα μάθει να τις υπερασπίζεται και να τις κατανοεί. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα αγγίξει τον κόσμο του και θα δημιουργηθεί πολιτικός δεσμός..

Η επαφή με τον κόσμο, αλλά και η προσπάθεια να "εκμεταλλευτεί" και να συνδυάσει την διαφορετικότητα και την ποικιλία των απόψεων, που αλίμονο και αν δεν υπάρξει, καθίστανται στοίχημα και μάλιστα πάρα πολύ δυνατό και σημαντικό για τις εξελίξεις...

Στρατηγική δεν υπάρχει και αν κάποιοι προσπαθήσουν να δημιουργήσουν δε θα πετύχει. Ο κόσμος στην ουσία δεν διαθέτει φίλτρα. Αντιλαμβάνεται τελικά τι πρέπει να κάνει, το επιλέγει και τελικα ψηφίζει..

Αυθεντικότητα, ειλικρίνεια, η αποδοχή της όποιας αδυναμίας, πολιτική διαύγεια και τα καθαρά πράγματα είναι τελικά η μυστική συνταγή..
ΘΕΛΩ να την δω στην πράξη!!!! Θέλω να δω τον κόσμο να ενδιαφέρεται για την πολιτική και επίσης θέλω πολιτική συνείδηση και εγρήγορση από τους νέους ..

Αυτά θέλω....Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά σε όλους!!!!!

Όταν η σύγκριση γίνεται στοίχημα

2009-12-20T15:16:00.000-08:00

Μουζακιάρη Βένη

Όταν ένας μεγάλος ηγέτης αποχωρεί ή αναγκάζεται λόγω συνθηκών να αποχωρήσει από το κόμμα του,τότε δημιουργείται εκ των πραγμάτων ένα κενό εξουσίας.Το συγκεκριμένο κενό αναλαμβάνουν να το καλύψουν οι εκάστοτε υποψήφιοι διάδοχο, εάν και εφόσον εκδηλώσουν ενδιαφέρον και επιθυμία..

Το κενό εξουσίας, που προκύπτει, πρέπει και οφείλει να καλυφθεί πολύπλευρα. Ο νέος αρχηγός, δηλαδή, πρέπει να καλύψει θεσμικά αλλά και ουσιαστικά την θέση αρχηγού.

Δεν αρκεί να εκλεγεί πρόεδρος, να δηλώσει τις προθέσεις του, να τοποθετηθεί σχετικά με τις προγραμματικές αρχές και να χαράξει θεσμικά τις δράσεις του κόμματος. Όφείλει να κερδίσει τον κόσμο της παράταξης, τα στελέχη και φυσικά τους αντιπάλους του. Είναι ένα στοίχημα αυτό για έναν αρχηγό όταν θέλει να αναδειχθεί και να αποτελέσει τον ηγέτη του κόμματος.

Θα πρέπει όμως να κάνουμε μια σημαντική επισήμανση (διαχωρισμό).

Όταν ο προηγούμενος αρχηγός υπήρξε ηγέτης.

Όταν σε ολόκληρη την θητεία του υπήρξε ο αδιαφιλονίκητος πρόεδρος.

Όταν κατά την αποχώρησή του, η βάση επιθυμούσε να μην αποχωρήσει.

Όταν οι περισσότεροι της βάσης πίστεψαν και πιστεύουν πως ο πρώην αρχηγός αδικήθηκε και τελικά νικήθηκε από "ασύμμετρες απειλές",

τότε

οι απαιτήσεις για τον νέο αρχηγό αυξάνονται σε πολύ μεγάλο βαθμό..

Ο Καραμανλής για δεκαπέντε χρόνια υπήρξε ηγέτης.

Ναι, τα τελευταία χρόνια κάποιοι έκαναν πολλά.

Ναι, τα τελευταία χρόνια ειπώθηκαν πολλά.

Ναι, η ΝΔ έχασε με δέκα μονάδες διαφορά.

Ναι, αναγκάστηκε να αποχωρήσει..

Παρ'όλα αυτά

οι απαιτήσεις για τον νέο αρχηγό δεν μειώνονται και η σύγκριση με τον πρόκατοχό του στην προεδρεία δεν είναι εύκολο και απλό πράγμα .

Ο νέος αρχηγός , Αντώνης Σαμαράς ,έχει μπροστά του ένα μεγάλο στοίχημα να δώσει και να κερδίσει πέρα από όποια οικονομική και κοινωνική κρίση.

Πρέπει να συσπειρώσει την βάση και να θέσει εμπόδια σε όποια προσπάθεια αποσυσπέιρωσης διαφανεί εκ των έσω (κυρίως).

Τα εμπόδια δεν πρέπει να είναι θεσμικής φύσεως καθώς η θεσμική φύση προσβλέπει σε κανόνες και υποχρέωσεις. Η έννοια όμως του ηγέτη δεν έχει να κάνει με υποχρεώσεις, αλλά με την κοινή γνώμη και πως εκείνη θα εκφραστεί και που θα κλίνει τελικά και ουσιαστικά.

Στρατηγική για να γίνεις ηγέτης δεν υπάρχει...

Δείχνεις απλά τον κόσμο σου και περιμένεις να δεις αν θα αγγίξει τον κόσμο του κόμματος σου.

Αν θα υπάρξει επαφή..

Θα περιμένουμε να δούμε αν ο πρόεδρος θα κερδίσει το στοίχημα.

Το στοίχημα όμως πρέπει να το κερδίσει.

Μόνο με αυτό τον τρόπο, η επόμενη μέρα για την ΝΔ θα είναι αυτή που πρέπει να είναι..

Η εθνική μας εικόνα πάσχει

2009-12-18T17:37:00.000-08:00

Το άλλοθι του Έλληνα είναι ότι είναι Έλληνας.
Η άποψη αυτή έχει επικρατήσει είτε σαν πραγματικότητα, είτε σαν ένα παρελθοντικό κατάλοιπο που συνεχίζει όμως να έχει ισχύ και να βρίσκει τόπο ύπαρξης και εφαρμογής στο σήμερα.
Το άλλοθι του Έλληνα τον εντάσσει διαχρονικά σε μια συγκεκριμένη -ειδική κατηγορία, που του επιτρέπει να μην είναι αποτελεσματικός, να μην είναι Ευρωπαίος, να αναζητά το εύκολο και το εφικτό σε όλα τα επίπεδα και σε κάθε βάση και περίπτωση..

Η αντίληψη αυτή όμως, όσο βολική και αν είναι για σημαντικό μέρος των Ελλήνων, είναι μια πλασματική θεώρηση και αποτύπωση των πραγμάτων. Δεν υφίσταται σε καμία περίπτωση μια "ειδική" κατηγορία, με "ειδικά"χαρακτηριστικά στην οποία εντάσσεται ο Έλληνας και ζει σε βάρος των συμπολιτών του σε κρατικό και ευρωπαϊκό επίπεδο..

Δυστυχώς όμως η νοοτροπία-συμπεριφορά αυτή δεν φεύγει εύκολα από την εσωτερική πρακτική και σκέψη.
Επίσης το σκεπτικό αυτό ενδέχεται να είναι και σκεπτικό όσων έχουν συνεργαστεί μαζί μας σε εγχώριο ή διεθνές επίπεδο. Εάν η συνεργασία αυτή έχει υπάρξει "διαφορετική" από οποια προηγούμενη ή "ιδιαίτερη"ή πιο απλά οικονομικά ζημιογόνα για τα μέρη δεν θα ξεχαστεί και ασφαλώς δεν θα επαληθευτεί.
Αποτέλεσμα και άμεσο επακόλουθο είναι οι σχέσεις που αναπτύσσουμε σε εθνικό ή ευρωπαικό επίπεδο, είτε είναι οικονομικές συναλλαγές, είτε συνεργασίες υλικές και πνευματικές, να μην χαρακτηρίζονται από την στοιχειώδη ύπαρξη εμπιστοσύνης και διαμόρφωσης υψηλης προσδοκίας.

Η σημερινή οικονομική κατάσταση είναι η πλέον ενδεικτική για να κατανοήουμε τα παραπάνω..
Δεν μας εμπιστεύονται.
Δεν δημιουργούμε υψηλές προσδοκίες.
Δεν είμαστε επενδυτικά ελκυστικοί σαν χώρος οικονομικής δράσης.
Δεν θα προσφέρουμε κέρδος.
Δεν θα προσφέρουμε ευελιξία σε πλαίσιο εργασιακών σχέσεων.
Δεν θα κερδίσουμε ευκαιρίες.
Δεν θα αναγνωρίσουμε τις απειλές.

Η χώρα μας αν δεν μπορέσει να δημιουργήσει πολλά και ουσιώδη πάνω στην έννοια και στην ουσία της συνεργασίας δεν θα γνωρίσει ένα βιώσιμο οικονομικό και πολιτικό μέλλον.

Για να συνεργαστεί θα πρέπει να αποτελέσει πόλο έλξης για το άλλο μέλος της συνεργασίας.
Για να αποτελέσει πόλο έλξης θα πρέπει να είναι πόλος έλξης οικονομικά,πολιτικά και κοινωνικά.
Για να πετύχει οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά πρέπει να κινηθεί με ειλικρίνεια, ανταγωνιστικότητα και θέτοντας τον πήχη ψηλά.
Προέχει ασφαλώς η άρτια και δυνατή οργανωσιακή επίτευξη και η δημιουργία μιας κοινωνικής δομής, που δεν θα επιτρέψει σε αγκυλώσεις και προβλήματα του παρελθόντος να αποτελέσουν εμπόδια για το παρόν και το μέλλον. Αυτός οφείλει να είναι ο πρώτος ,αναγκαίος και βασικός στόχος μας.
Δεν νομίζω πως διαθέτουμε πολύ χρόνο.Ίσως και να τον έχουμε υπερβεί.
Η αλλαγή στην νοοτροπία είναι το πρώτο βήμα..
Μπορούμε να καταφέρουμε να καταστήσουμε την πρόοδο και την εξέλιξη εφικτή και εμφανή σε όλα τα επίπεδα αρκεί το ατομικό και μικροπολιτικό συμφέρον να μην θριαμβεύει συνεχώς ως η απολυτη εθνική συνήθεια σε βάρος της συλλογικής αρμονίας και προόδου.

Ελληνικά πανεπιστήμια προς τροχιά ανάπτυξης

2009-12-11T16:32:00.000-08:00

Mουζακιάρη Βένη

Το ελληνικό πανεπιστήμιο χρόνια τώρα δέχεται έντονες επικρίσεις για τον τρόπο διοίκησης, λειτουργίας αλλά και για το γενικότερο επίπεδο που το χαρακτηρίζει. Μεγάλο μέρος της πολιτικής, δημοσιογραφικης και ευρύτερης κοινωνικής ομάδας επικρίνουν το ελληνικό πανεπιστήμιο, με αποτέλεσμα στην σκέψη πολλών το πανεπιστήμιο να υποβαθμίζεται..

Ασφαλώς η όποια κριτική έπεται μιας ιδιαίτερα υγιούς σύγκρισης με ανάλογα πανεπιστημιακά ιδρύματα της Ευρώπης, αλλά και των ΗΠΑ.

Μέσα από μια τέτοιου είδους σύγκριση το πανεπιστήμιο δεν θα μπορούσε παρά να είναι το ίδρυμα που έπεται και πάντα ακολουθεί εκείνα του εξωτερικού.

Πολλοί άνθρωποι διατείνονται πως το ελληνικό πανεπιστήμιο δεν είναι όπως οφείλει να είναι.Πολλοί νέοι επιλέγουν για προπτυχιακές αλλά κυρίως για μεταπτυχιακές σπουδές τα ιδρύματα του εξωτερικού.

Υπάρχουν όμως από την άλλη μεριά και πολλοί άλλοι που θα εμπιστευτούν τα ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα και θα κάνουν την προσπάθειά τους εδώ, στην Ελλάδα.

Τι μπορεί όμως να είναι αυτό που επισύρει και δημιουργεί την ευρύτερη αυτή ανησυχία και άρνηση σχετικά με το ελληνικό πανεπιστήμιο; Ποιοι είναι οι λόγοι που οδηγούν στο συμπέρασμα πως η λειτουργία του και το επίπεδό του δεν είναι υψηλό;

Πολλοί οι λόγοι ασφαλώς. Το θέμα είναι πολύπλευρο και εξαιρετικά ευαίσθητο. Σε μια πρώτη ανάγνωση θα μπορούσαμε να αναφέρουμε την έντονη ύπαρξη της κομματικής δράσης ενδοπανεπιστημιακά

Το ελληνικό πανεπιστήμιο είναι το πανεπιστήμιο εκείνο το οποίο είναι ανοιχτό και φιλοξενεί χωρίς ανησυχία και σκέψη για τις ακολουθούμενες συνέπειες, την έννοια της κομματικοποίησης και ότι αυτή φέρει και επιφέρει..Μεγάλο μέρος των φοιτητών σε κάθε πανεπιστήμιο κομματικοποιείται στο στενό πανεπιστημιακό επίπεδο και γίνεται μέρος του λεγόμενου φοιτητικού συνδικαλισμού. Ο φοιτητικός συνδικαλισμός δεν είναι κατά βάση αρνητικός. Άλλωστε ο συνδικαλισμός παραμένει ακίνδυνος μέχρι να μετατραπεί σε συντεχνειακής μορφής ομάδες που εκπροσωπούν αποκλειστικά κόμματα και συμφέροντα. Σε κάθε πανεπιστήμιο ή ΤΕΙ υπάρχουν παρατάξεις, εκρόσωποι, ψηφοδέλτια, εκλογές, φοιτητικός σύλλογος και πρυτανικές εκλογές..Οι φοιτητές παρουσιάζονται έντονα κομματικοποιημένοι, υποστηρίζουν το κόμμα που τους εκφράζει και ασκούν κομματική δράση εντός των πανεπιστημιακών τειχών.. Το γεγονός αυτό είναι ασφαλώς ζήτημα που απαιτεί συζήτηση..

Το να ανήκεις σε ένα κόμμα και να δραστηριοποιείσαι βάσει αυτού και των όσων πρεσβεύει είναι σεβαστό και θεμιτό βέβαια για την περαιτέρω εξέλιξη του πολιτικού και κομματικού πνεύματος. Σε περίπτωση όμως που η όποια κομματική δράση βλάπτει την ομαλή λειτουργία του πανεπιστημίου, εγείρονται υποψίες και επισύρονται κατηγορίες..

Η κομματική δράση στα πανεπιστήμια πρέπει να αποκτήσει πλαίσιο. Το πλαίσιο θα προσδώσει δομή και όρια. Οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα θα πρέπει να είναι εμφανή και διακριτά. Περιορισμένη και διακριτή εξουσία των παρατάξεων εντός πανεπιστημίου, διαφορετικά είναι πολύ εύκολο να διαμορφωθούν συνθήκες που θα επιτρέψουν την μη ηθική και νόμιμη δράση.

Το πολιτικό πεδίο υπερτερεί του κομματικού. Αυτό θα πρέπει να γίνει αντιληπτό στους Έλληνες. Τα κόμματα και ακολούθως και οι φοιτητικές παρατάξεις ασκούν πολιτική και πρεσβεύουν το δίκαιο..

Αν αυτό δεν συμβαίνει τότε κόμματα και φοιτητικοί σύλλογοι είναι ζητήματα προς εκκαθάριση.

Ένα άλλο θέμα είναι οι όποιες κατηγορίες περί μη επαρκούς ή ελλιπούς οργάνωσης. Το ελληνικό πανεπιστημιακό ίδρυμα έχει θέσει πλαίσιο για δομή και οργάνωση. Ασφαλώς το θέμα είναι για ποιο ίδρυμα μιλάμε, ποιο είναι το εκπαιδευτικό προσωπικό, σε ποιο βαθμό τοποθετεί την ποιότητα και την ανταγωνιστικότητα του ιδρύματος σε ζητήματα υψίστης σημασίας για την επιβίωση του πανεπιστημίου.

Το να εντάσσεις την έννοια της ανταγωνιστικότητας στην πανεπιστημιακή κοινότητα είναι ζήτημα μέγιστης προτεραιότητας και ιδιαίτερης σημασίας..

Το πανεπιστήμιο όταν αντιληφθεί τα οφέλη της ανταγωνιστικότητας σε παροχή γνώσεων, αξιοπρεπών υποδομών και άρτιας οργάνωσης θα αναπτυχθεί σοβαρά και ειλικρινά, με όρους διεθνείς..

Το ακαδημαϊκό προσωπικό της Ελλάδας είναι ιδιαίτερα καταρτισμένο και οι περισσότεροι από τους καθηγητές μας είναι άνθρωποι με διεθνή αναγνώριση και μεγάλη πείρα σε διεθνή πανεπιστημιακά ιδρύματα.

Μην τραγικοποιούμε τα πράγματα.. Η προηγούμενη κυβέρνηση είχε ξεκινήσει μια εξαιρετική προσπάθεια να θέσει ένα πλαίσιο στο ελληνικό πανεπιστήμίο. Οι αντιδράσεις υπήρξαν περισσότερο από έντονες και άδικες.Η μικροπολιτική θριάμβευσε. Αυτό που θα πρέπει να πολεμήσουν η ελληνική κυβέρνηση, η ευρύτερη και ενεργή πολιτική σκηνή και η δραστηριοποιημένη και ανοιχτή κοινή γνώμη είναι την αιτία που οδηγεί στα ξεσπάσματα αύτα και στις αντιδράσεις ενάντια σε μια τόσο σημαντική και αναγκαία αλλαγή..

Το βόλεμα;

Οι πολιτικές παρωπίδες;

Η αντίδραση για την αντίδραση;

Δεν πρέπει να επιτραπεί σε καμία περίπτωση η εξέλιξη και η πρόοδος να εμποδιστεί απο δυνάμεις ,"βολεμένες" ,με ανύπαρκτη δράση και καταδικαστέα σκέψη..

Είναι αναγκαίο να υπάρξει ένα πλαίσιο με οργανωτική και ανταγωνιστική δυναμική που θα καταστήσει κάθε μη σωστό, κάθε αγκύλωση και κάθε αναθεωρητική δράση ασύμφορη και μη εναλλακτική..

Εγώ πιστεύω στο ελληνικό πανεπιστήμιο.Πιστεύω στην γνώση που παρέχει και στην ευελιξία που διαθέτει η λειτουργία του..Ανήκω στο ελληνικό πανεπιστήμιο και συμμετέχω στον φοιτητικό συνδικαλισμό. Το ελληνικό πανεπιστήμιο έχει προοπτικές και μέλλον..Οι ακραίες αντιδράσεις, ο πλήρης αρνητισμός και η αντίδραση για την αντίδραση δεν έχουν μέρος στην προοπτική και στο μέλλον αυτό.. έχουν θέση στο παρελθόν και ασφαλώς στα μυαλά όσων τα πιστεύουν και τα εκφράζουν..

Σημείο προόδου ή σημείο καιρών;

2009-12-08T15:39:00.000-08:00

Βένη Μουζακιάρη

Είναι δυνατόν οι μέρες και οι εξελίξεις να ξεπερνούν τον άνθρωπο;

Είναι δυνατόν το άτομο να μένει αμέτοχο και άβουλο μπροστά στις εξελίξεις;

Η απάντηση ασφαλώς είναι ναι.

Οι καιροί δεν θα περιμένουν τον άνθρωπο. Το άτομο σε πολλές περιπτώσεις εγκλωβίζεται και αυτοπεριορίζεται σε φαύλους κύκλους .Εγκλωβίζεται σε ατέρμονους, επαναλαμβανόμενους κύκλους άσκοπης αναζήτησης και άκαιρου στοχασμού και χάνει την ουσία και την ροή της εξελιξης.

Πρίν δύο εβδομάδες η κομματική βάση της ΝΔ έλαβε δράση,ώστε να εκλέξει τον επόμενο πρόεδρο της.Η όλη εγχειρηματική διαδικασία κρίθηκε πρωτόγνωρη (ναι όντως για την ΝΔ),δημοκρατική (επίσης ναι ) και σημείο προόδου.(..).Το τελευταίο απαιτεί συζήτηση και ανάλυση.

Ο εσωκομματικές αυτές εκλογές, αν το σκεφτούμε σοβαρά και ρεαλιστικά ,αποτέλεσαν μονόδρομο για την πορεία των εξελίξεων. Η ήττα του κόμματος , που έδειχνε μια έλλειψη εμπιστοσύνης και πλεόνασμα δυσπιστίας στην κυβέρνηση της ΝΔ, το γεγονός πως ο Κώστας Καραμανλής έθετε εαυτόν εκτός αρχηγίας αλλά και η ιδιαίτερα επικρινόμενη και αμφισβητούμενη εικόνα της ΝΔ δεν θα μπορούσαν να οδηγήσουν πουθενά αλλού πέρα από τις εκλογές.

Ο κόσμος της ΝΔ, ιδιαίτερα απογοητευμένος από την συνολική εικόνα της παράταξής του δεν ήταν σε θέση να μην μιλήσει και να επιτρέψει ή να δεχτεί μια ακόμη αρχηγία, επιλεγμένη και ερχόμενη από συνέδρους και κομματικά στελέχη. Ο κόσμος ζητούσε και επιδίωκε την αλλαγή.

Οι εξελίξεις μας είχαν προσπεράσει..Όσοι επέτρεπαν στον εαυτό τους να αναζητά ή να αποζητά την πεπατημένη θα αποτελούσαν τον μεγάλο ηττημένο. Όποιος δεν μπορούσε εκείνη την χρονική στιγμή να μετρήσει την κατάσταση και να αντιληφθεί τα ζητούμενα της βάσης δεν θα ήταν ο νικητής.

Επομένως η πρόταση για προσφυγή της βάσης στις κάλπες δεν υπήρξε απαραίτητα ή μόνο εσωκομματική πρόοδος και πλήρης εκδημοκρατισμός των θεσμών και διαδικασιών , αλλά αποτέλεσε αποτέλεσμα και ζητούμενο των καιρών.

Σε ένα μεγάλο χρονικά μέρος της κυβέρνησης της ΝΔ, οι εξελίξεις και ο χρόνος προσπερνούσε την δράση και πολλές φορές και την σκέψη των δρώντων. Δεν συγχρονίζονταν η εξέλιξη και κλιμάκωση της κρίσης με την συνειδητοποίηση της ίδιας της κρίσης και την διαχείρισή της. Το όποιο χρονικό ή αφύπνισης έλλειμμα στοίχιζε σε ηθικό και κομματικό κόστος.

Η Παρατήρηση και Μελέτη των καιρών

είναι απαραίτητη και ακόλουθο της πολιτικής ευφυίας ...Δεν επιτρέπεται να μένουμε πίσω ή αμέτοχοι στο παρόν και στο μέλλον.

Διαβάζουμε τις εξελίξεις, μετράμε την κατάσταση, συνειδητοποιούμε τις τάσεις και τα ρεύματα.

Δεν παρασυρόμαστε ,αλλά και δεν παρασύρουμε.

Αυτές δεν είναι απλά σύγχρονες στρατηγικές γραμμές,είναι κατευθύνσεις διαχρονικές,που απαιτούν στρατηγική, μεθόδευση, στόχευση και πράξη. Είναι η τακτική του κάθε Νικητή. Θα είναι η τακτική που θα αναδείξει τον επόμενο Πρωθυπουργό (την επόμενη στιγμή ασφαλώς που συνταγματικά και νόμιμα θα ψηφίσουμε καθώς πολλά άκαιρα, άσκοπα για το γενικό καλό και "ιδιαίτερα" ακούγονται).

Σώστε το πανεπιστήμιο!!!

2009-12-07T13:26:00.000-08:00

Βένη Μουζακιάρη

Είναι όμορφο θέαμα να μην μπορείς να μπεις μέσα στον χώρο του πανεπιστημίου;Είναι ένδειξη σύγχρονου ,δημοκρατικού κράτους να μην πραγματοποιούνται διαλέξεις,η αστυνομία να περικυκλώνει τις πανεπιστημιακές αυλές και οι ακαδημαϊκοί να υπερασπίζονται την πανεπιστημιακή ιδιοκτησία υπό καθεστώς φόβου και πανικού ;

Σε ποια άλλη πανεπιστημιακή κοινότητα του κόσμου παρατηρούνται τέτοιου είδους φαινόμενα; Εκρήξεις θυμού ,βίας με μια συγκάλυψη κοινωνικού θυμού και συλλογικής οργής.

ΟΧΙ.
Δεν δέχομαι τον όρο κοινωνική εξέγερση όταν χρησιμοποιείται από άτομα ,που σκοπό δεν έχουν να εκδηλώσουν την οργή τους σχετικά με το κοινωνικό γίγνεσθαι ή να πενθήσουν για το θάνατο του Αλέξη.
Μοναδικός σκοπός είναι η κατάλυση του κράτους και της ευρύτερης κοινωνικής ζωής .

Ο λόγος ;

Πιθανότατα οι ίδιοι τον γνωρίζουν..Μπορεί όμως και όχι. Μπορεί να έχουν ως αφορμή και βάση τις γενικότερες κοινωνικες διαδηλώσεις και πορείες, να τις χρησιμοποιούν ως συγκάλυψη για να καταστρέψουν και να δημιουργήσουν έκρυθμες καταστάσεις στο κέντρο των πόλεων. Μπορεί πιθανότατα να αρέσκονται σε τέτοιου είδους συμπεριφορά και με αυτόν τον τρόπο να βρίσκουν τον εαυτό τους..

Η πράξη τους καταδικαστέα.Δεν υπάρχει αιτία και δεν υπάρχει και λόγος για τέτοιου είδους εκρήξεις.Ο λόγος ,ο διάλογος ,η κριτική ,η αποδοκιμασία έχουν βάση και αποτελούν τεκμήριο ανησυχίας και κριτικης σκέψης μόνο όταν πραγματοποιούνται σε πλαίσιο δημοκρατίας και ευνομίας..

Δεν ανήκει τίποτε στους κουκουλοφόρους και πολύ περισσότερο δεν τους ανήκει το πανεπιστήμιο.
Το πανεπιστήμιο καθίσταται πάντα το κέντρο και επίκεντρο βανδαλισμών ,βιαιότητας και μη ηθικής και συνετής συμπεριφοράς αυτές τις μέρες..

Ένας χώρος πολύτιμος, το πανεπιστήμιο,καθίσταται άντρο βιαιότητας;

Το γιατι και η απάντηση είναι λίγο πολύ γνωστά .(έως και πολύ γνωστά).

Οι αποφάσεις που πρέπει να παρθούν ,πρέπει να τις πάρουμε τώρα όλοι μας...Δεν υπάρχει περιθώριο για να αναλογιστούμε περισσότερο και να στεκόμαστε άβουλοι παρατηρητές ...

Με κόστος ή χωρις κόστος δεν πρέπει να επιτρέψουμε τέτοιες εικόνες για ακόμη μια φορά.

ΟΧΙ καθεστώς φόβου και αναρχίας στο πανεπιστήμιο...Το πανεπιστήμιο είναι χώρος μάθησης ,μελέτης και έρευνας.Παρέχει ανώτερη παιδεία. Φοιτητές και σπουδαστές επιδιώκουν και στοχεύουν στην ανώτατη γνώση και μάθηση. Η διαδήλωση είναι ένδειξη ασφαλώς υγιούς νου ,που κρίνει και δείχνει την δύναμή του με τον λόγο και τη στάση του...
Κανένας και πολύ περισσότερο ένας κουκουλοφόρος δεν έχει κανένα δικαίωμα να τα στερεί και να τα εκμεταλλεύται για την έκφραση της όποιας οργισμένης σκέψης...

Η αναρχία όμως και όλα όσα διαδραματίστηκαν τις τελευταίες μέρες μας γυρνάνε πολύ πίσω...

Οι εποχές έχουν αλλάξει...και οι μέρες είναι πιθανό να μας έχουν προσπεράσει...

Ας διαφυλάξουμε έστω και τώρα όσα πρέπει και οφείλουμε να διαφυλάξουμε. Ολα ξεκινάνε και τελειώνουν στον καθένα από εμάς... Η αστυνομία ,μπορεί να έχει καταλυτικό ρόλο στο θέμα αυτό ,αλλά αν δεν δείξουμε την απόγνωση και την απογοήτευσή μας ,εμείς ο καθένας προσωπικά ,τα αποτελέσματα δεν θα είναι αισθητά και της διάστασης που πρέπει.....Η κινητοποίηση του κράτους απαιτείται και επιβάλλεται να είναι άμεση και ουσιαστική ,χωρίς όμως τάσεις βεντετισμού (που παρατηρούνται σε μεγάλο βαθμό από τον νέο Υπουργό).Σύμπραξη των πολιτικών δυνάμεων της χώρας και ξεκάθαρη απάντηση και στάση από τον ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. (Οφείλει ως μια νόμιμη,έντιμη,ηθικη πολιτική δύναμη να ακυρώνει τέτοιες προσπάθειες κατάλυσης της κοινωνικής ζωής..)
Απλές και καθαρές πολιτικές κουβέντες ,ώστε να αποκαταστήσουμε τα πράγματα όλοι μαζί. Μόνο έτσι θα διαφυλαχτεί η ακεραιότητα της ανθρώπινης ζωής ,η κρατική και ατομική αξιοπρέπεια αλλά και η ειρηνική και ασφαλής διαδήλωση των πολιτών...

Ντόρα Μπακογιάννη: Το γιατί και η επόμενη μέρα

2009-12-03T03:06:00.000-08:00

Μουζακιάρη Βένη

Η κα Μπακογιάννη είναι η πλέον ηγετική και επιβλητική γυναικεία πολιτική φυσιογνωμία σε ολόκληρη την ελληνική πολιτική πραγματικότητα εδώ και πολλά χρόνια. Είναι μια πολιτικός που έχει περάσει από θεσμούς-κόμβους για την ελληνική πολιτική και το όνομά της ταυτίζεται με την άσκηση πολιτικής. Η δημαρχία Αθηνών και το Υπουργίο Εξωτερικών αποτέλεσαν τα κύρια πολιτικά σημεία της πολιτικής της πορείας.

Η κα Μπακογιάννη συγκεντρώνει στο πρόσωπό της από θετικές μέχρι πάρα πολύ αρνητικές και επικριτικές σκέψεις και απόψεις...

Αποτελεί ένα πολιτικό πρόσωπο, που στα μάτια και στην σκέψη πολλώ,κύριος στόχος και ιστορικά πολιτικό ζητούμενό της είναι η αρχηγία του κόμματος της ΝΔ.
Ναι μεν είναι σε θέση να στηρίξει οποιοδήποτε άλλο αρχηγό της ΝΔ, δεν εγκαταλείπει όμως ποτέ τα πολιτικά της θέλω.

Πρώην πρόεδρος του κόμματος της ΝΔ υπήρξε ο Κώστας Καραμανλής, ένας πολιτικός που αγαπήθηκε πραγματικά από την βάση του κόμματος.Οι άνθρωποι του κόμματος ένιωσαν θλίψη για το γεγονός πως ο Κώστας Καραμανλής δεν παρέμεινε ή δεν έθεσε υποψηφιότητα για αρχηγός του κόμματος. Στα χρόνια του Καραμανλή, η Ντόρα έκανε μια αξιόλογη προσπάθεια να τσηρίξει και να υιοθετήσει την ευρε'ια έννοια του Καραμανλισμού, ώστε να γίνει αποδεκτή από τον πολιτικό και κομματικό κόσμο του πρώην Πρωθυπουργού..

Υπάρχει και υπήρχε πάντα η εικόνα πως η κα Μπακογιάννη επιθυμεί την αρχηγία και το γεγονός αυτό δεν της επέτρεπε να δώσει όλο της το πολιτικό είναι στα υπόλοιπα πολιτικά και θεσμικά καθήκοντα που αναλάμβανε.

Μέσα στο κόμμα έχει δικούς της ανθρώπους, άνθρωποι οι οποίοι θα μπορούσαν να της προσφέρουν την προεδρεία στις 29 Νοεμβρίου. Το γεγονός αυτό είναι πολύ σημαντικό αλλά και κατά βάση επικίνδυνο για όλους τους μετέπειτα ερχόμενους αρχηγούς. Κάθε επόμενος πρόεδρος υπάρχει ως δεδομένη η κατάσταση εσωκομματικά πως θα πρέπει να είναι προσεκτικός και σύμμαχος με την κα Μπακογιάννη για την διασφάλιση της πολιτικής του εξέλιξης στο κόμμα.

Από την άλλη πλευρά η θετική εικόνα της Ντόρας αγγίζει και αφορά το προφίλ ,που η ίδια έχει δημιουργήσει σε όλη την πολιτική της πορεία.Είναι ένα γυναικείο πρόσωπο με ιδιαίτερα υψηλή δημοτικότητα.
Πολλά άτομα θα την προσεγγίσουν, την πιστεύουν και την στηρίζουν.Στην περίπτωση της κα Μπακογιάννη πραγματικά απορία επισύρει το γεγονός πως ενώ επιθυμεί και εργάζεται τόσο πολύ για την αρχηγία ,η αρχηγία δεν έρχεται. Νομοτελειακά θα μπορούσε να υποστηρίξει κάποιος πως μετά τον Καραμανλή ,η επόμενη πρόεδρος θα έπρεπε να είναι η Ντόρα .Δεν συνέβη. Ο κ Σαμαράς ένας πραγματικά ιστορικά πολιτικός αντίπαλός θα κάνει έναν προεκλογικό αγώνα, όχι τόσο οργανωμένο και λαμπερό όσο ο δικός της, αλλά παίρνει την προεδρεία από την πρωτη Κυριακή.

Όσο κρίσιμη και σημαντική κρίνεται η επόμενη μέρα για το κόμμα της ΝΔ , άλλο τόσο κρίσιμη θεωρείται και η επόμενη μέρα της κα Μπακογιάννη. Όχι ασφαλώς αν θα μείνει ή θα φύγει αλλά το πως θα κινηθεί εσωκομματικά και κατά πόσο αυτή την φορά θα επιλέξει ή όχι να στηρίξει τον πρόεδρο ή αν θα ακολουθήσει μια προσωπική πορεία μέσα στο κόμμα τύπου "αν με χρειαστείτε με φωνάζετε". Πιστεύω πως η κα Μπακογιάννη, πέρα από τις όποιες αρνητικές σκέψεις που την πλαισιώνουν, είναι large σαν πολιτικός.
Αναμφίβολα δεν θα ήθελε να κριθεί και να κινηθεί η πολιτική της πορεία από μικροπολιτικές επιλογές αλλά από κινήσεις ενίσχυσης της ενότητας του κόμματος. Αν η κα Μπακογιάννη φύγει, τότε η φιλοδοξία θα έχει τοποθετηθεί πάνω από την πολιτική και το τέλος θα έχει ήδη μπει στην πολιτική της εξέλιξη..

Δεν αναφέρθηκα και δεν ήθελα να αναφερθώ στην οικογένεια και στο όνομα Μητσοτάκη που την ακολουθεί καθώς θεωρώ ιδιαίτερα λυπηρό σήμερα 2009 να εξετάζεται και να κρίνεται μια προσωπικότητα σαν της κα Μπακογιάννη και μια πολυ σημαντική πολιτική πορεία από το τι έκανε ή δεν έκανε ο Μητσοτάκης .(Όπως επίσης λυπηρό και μη πολιτικό είναι το γεγονός να κρίνεται ο νέος πρόεδρος για ότι συνέβη ή δεν συνέβη στο παρελθόν). Ο χρόνος έχει περάσει, η νέα γενιά είναι εδώ και ψηφίζει. Ναι γνωρίζουμε το παρελθόν, ναι το κατανοούμε ,λλά αλίμονο σε όποιον θα επιλέξει να κινηθεί πολιτικά κοιτάζοντας πίσω. Οι συσχετισμοί και τα δεδομένα της εποχής δεν έχουν να κάνουν στο παραμικρό με το παρελθόν και το σήμερα δεν μετριέται με όρους παρελθόντος ,φάνηκε άλλωστε καθαρά την Κυριακή 29 Νοεμβρίου.

Ελπίζω σε μια καθαρή επόμενη μέρα.Σε μια επόμενη μέρα που στόχος θα πρέπει να είναι το έργο. Σέβομαι την κάθε φιλοδοξία και το κάθε πολιτικό θέλω γιατί είναι κινητήρια δύναμη για τους πολιτικούς αλλά σε καμία περίπτωση να μην χάσουμε τους στόχους γιατί έτσι θα χάσουμε και το μέλλον..

Ευχαριστώ

30 Νοεμβρίου τι;

2009-11-28T02:07:00.000-08:00

              Μουζακιάρη Βένη

Μετά τις χθεσινές τελευταίες συγκεντρώσεις των δυο υποψηφίων ( και βέβαια με τον τον κ. Ψωμιάδη τρίτο) προκύπτει εύλογα το ερώτημα μετά τις 29 Νοεμβρίου τι;
              Μετά τις 29 Νοεμβρίου, πώς ξανασυσπειρώνεται και με ποιον τρόπο εντάσσεται όλη η κομματική βάση σε ενιαίο πλάισιο δράσης με τον ίδιο αρχηγό ,που σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις σίγουρα στους μισούς δεν θα είναι αρεστός;
             Οι υποψήφιοι αρχηγοί της ΝΔ ,το βράδυ της 27ης Νοεμβρίου έβαλάν τελεία στον προεκλογικό τους αγώνα με δυο ,ιδιαίτερης και σημαντικής προσέλευσης κόσμου ,συγκεντρώσεις.
Παρουσιάστηκαν δυνατοί ,έδωσαν τις τελικές τους απαντήσεις ,διατύπωσαν για ακόμη μια φορά τους στόχους και τα ζητούμενά τους, αποποιήθηκαν κάθε μομφή ,προερχόμενη από την αντίπαλη ομάδα. Χαιρέτησαν τους φίλους ΝΔκράτες, παρουσίασαν τους φίλους-στελέχη της ΝΔ και αναμένουν το αποτέλεσμα της κάλπης...
Έφτασαν οι ημέρες για την τελική έκβαση του προεκλογικού αγώνα. Η εκλογική διαδικασία αρχίζει αύριο στις 7 και ολοκληρώνεται μετά από δώδεκα ώρες ,στις 7 το απόγευμα. Ακολουθεί η γνώριμη διαδικασία της ψηφομέτρησης ,ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων και βέβαια οι μετεκλογικές δηλώσεις (νίκης -ήττας) των υποψηφίων.
             Το ερώτημα ουσίας όμως παραμένει: Μετά τις 29 τι;
(Με την μόνη επιφύλαξη ασφαλώς πως ο προεκλογικός αγώνας θα λήξει αύριο .. ). Πέρα από το γεγονός, πως ο αυριανός (κυριολεκτικά) αρχηγός θα πρέπει να προσαρμοστεί ο ίδιος αλλά και να προσαρμόσει το έμψυχο κόμμα πάνω του, θα πρέπει αναγκαία και άμεσα να προσπεράσει την προεκλογική διαδικασία και να καταστεί ο αρχηγός ,αν όχι ευρείας και μεστής αποδοχής τουλάχιστον ο αρχηγός ,αποδέκτης σεβασμού,μικρών αντιδράσεων και μηδενικής άρνησης. Η αντιπολίτευση και η παρακολούθηση των εσωτερικών εξελίξεων στην χώρα, αναμένεται επιτακτικά να αποτελέσει το μοναδικό στόχο της ΝΔ και του ίδιου του αρχηγού.
Μόνο μέσα από την σωστή ,δυναμική και δίκαιη αντιπολίτευση ,η ΝΔ θα αποκτήσει τον πολιτικό της βηματισμό και θα εκφράσει μεγάλο μέρος της κομματικής της βάσης.
            Ο κύριος αντίπαλος της ΝΔ είναι το Πασόκ .Δεν είναι ούτε η Μπακογιάννη ούτε ο Σαμαράς.
Το Πασόκ είναι η αντίπαλη πολιτική παράταξη και στο Πασόκ θα πρέπει να εξαντληθεί κάθε περιθώριο αμφισβήτησης και κριτικής σε πλαίσιο δικαίου και ορθής σκέψης ασφαλώς.Η νέα ημέρα για την ΝΔ θα πρέπει να χαρακτηρίζεται σε πρώτο και τελικό βαθμό από ορθολογισμό,δικαιοσύνη και λογική .Είναι επιτακτικό και αναγκαίο η επόμενη ημέρα να μην φέρει εσωκομματικές κακεντρέχειες ,αλλά αποκλειστικά διάθεση για προσφορά έργου , πάντα στην κατεύθυνση της εποικοδομητικής κριτικής και παρακολούθησης των πράσινων εργασιών και προσπάθειών.
            Ο νέος αρχηγός της ΝΔ είναι αναγκαίο να φέρει και να μεταδώσει πνεύμα δικαιοσύνης και διάθεσης για προσφορά ,με περιορισμό στο ελάχιστο της μικροπολιτικής και ιδιοτέλειας ( αναφέρω περιορισμό καθώς η πλήρης εξαφάνιση δεν είναι εφικτό ενδεχόμενο..).
              Οι εξελίξεις θα έρθουν από την επόμενη ημέρα ,έρχονται αύριο. Το όποιο αποτέλεσμα ,όμως οφείλει να τύχει ευρείας και καθολικής αποδοχής .Ο αρχηγός μπορεί να μην είναι καθολικής επιλογής ,αλλά είναι αναγκαίο να είναι αποδεκτός και να θέσει τις αρχές του και τις αξίες του σε δημοκρατικό, αξιοκρατικό και αναμφίβολα σύχρονο πλαίσιο έκφρασης και δράσης..

Η Ελλάδα απαιτεί την διαφορά

2009-11-27T01:38:00.000-08:00

Μουζακιάρη Βένη

                         Η οικονομική ,κοινωνική και πολιτική διαχείριση της Ελλάδας απαιτεί ιδιαίτερες μεθόδους και πρακτικές, κατά βάση συνδυαστικές.Η Ελλάδα είναι μια χώρα που έχει να επιδείξει μια ιδιόμορφη λειτουργική διαδικασία με αγκυλώσεις και λειτουργικές ανασφάλειες σε έναν αισθητά εμφανή βαθμό.
                       Η οικονομική κρίση ,που εμφανίστηκε στις ΗΠΑ και αντιμετωπίστηκε πρακτικά και σχετικά άμεσα στην αμερικανική επικράτεια ασφαλώς και επηρέασε την παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα.Για την Ελλάδα ,με την πρότερη δυσμενή οικονομική δράση της ως δεδομένη , η χρηματοοικονομική κρίση είχε καθαρά και συνειδητά διττή σημασία.Απο τη μια υπήρξε ένας παράγοντας οικονομικής επιβάρυνσης και αστάθειας των μελλοντικών χρηματοοικονομικών κινήσεων και από την άλλη λειτούργησε σαν άλλοθι. Μπροστά δηλαδή στην κρίση και στην παγκόσμια αναστάτωση ,η Ελλάδα έκρυψε τις ατυχείς έως και δυσμενείς οικονομικές της αποφάσεις και τελικά προφασίστηκε κρίση.
                   Αυτό είναι ένα ενδεικτικό παράδειγμα λειτουργίας και δράσης της Ελλάδας που επηρεάζει και αντανακλά την συνολική της πορεία σε επιπρόσθετα πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο.Αυτό ακόμη είναι ένα ενδεικτικό παράδειγμα για να κατανοήσουμε το γιατί στην Ελλάδα τα όποια θεωρητικά μοντέλα οικονομικού,πολιτικού και ιδεολογικού επιπέδου χρειάζονται αναδιαμόρφωση για να κατανοηθούν σε πρώτο στάδιο και τελικά να εφαρμοστούν.
                          Τα δύο κόμματα εξουσίας ,προτάσσουν σαν σημαία τους κάποιες πολιτικές τοποθετήσεις και ιδεολογίες με σκοπό να πείσουν και να επικοινωνήσουν ένα μελλοντικό πολιτικό διακύβευμα.Αυτές οι τοποθετήσεις έχουν ρίζες και εμπειρία εφαρμογής κυρίως στις ΗΠΑ και σε ιδιαίτερα αναπτυγμένες πολιτικά και κοινωνικά χώρες της Ευρώπης. Οι χώρες αυτές περισσότερες διαφορές παρά κοινά στοιχεία παρουσιάζουν σε σχέση με την Ελλάδα σε επίπεδο δομής ,διάρθρωσης και πολιτικής αντίληψης.
                         Η κατάσταση αυτή καθιστά σαφές το γεγονός πως οποιαδήποτε προσπάθεια ακριβούς ταύτισης και προσομοίωσης των θεωρητικών μοντέλων στα ελληνικά εσωτερικά πράγματα θα είναι αποτυχημένη.Στην Ελλάδα οι συσχετισμοί είναι διαφορετικοί.Οι βάσεις έχουν τεθεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Εξελίξεις και πρόοδος ασφαλώς είναι στο πρόγραμμα ,αλλά και πάλι η εξέλιξη πραγματοποιείται πάνω στις παρούσες βάσεις και υποδομές ,που το παρελθόν είναι το κύριο χαρακτηριστικό τους.
                  Οποιοσδήποτε υπαινιγμός περί φιλελευθερισμού, νεο-φιλελευθερισμού και σοσιαλδημοκρατίας θα συμβάλλει απλά και μόνο στην διαμόρφωση ενός θεωρητικού (για μερικούς πλασματικού) υποβάθρου πολιτικής σκέψης και δράσης. Η Ελλάδα λειτουργεί συνδυαστικά. Κάθε θεωρητικό μοντέλο για να επιβιώσει στον ελληνικό χώρο θα πρέπει να προσαρμοστεί και να συνδυάσει πρακτικές και αντιλήψεις.
                      Καθώς τα οικονομικά ζητήματα ,δρομολογούνται και αντιμετωπίζονται σε κοινοτικό πλαίσιο αποφάσεων και ρυθμίσεων (παρά τις όποιες αντιδράσεις τελικά η κοινοτική δράση είναι αυτή που υπερισχύει και ουσιαστικά ισχύει),το επίκεντρο της προσοχής μας οφείλει να είναι στην αντιμετώπιση κοινωνικών ζητημάτων. Η ΕΕ και πάλι θέτει ρυθμιστικό και κανονιστικό πλαίσιο ,αλλά η κάθε χώρα έχει την ευθύνη για την αποτελεσματική εξέλιξη και ευημερία σε κοινωνικό επίπεδο. Μια αυτούσια εφαρμογή ιδεολογίας για ακόμη μια φορά δεν θα τύχει αποτελεσματικής εφαρμογής και αποδοχής. .Η προσαρμογή ,έστω και στοιχειώδης, στα ελληνικά πράγματα καθίσταται αναγκαία. Η κοινή γνώμη ,η συνήθεια που έχει οδηγήσει σε έθιμο αλλά και οι γραφές του παρελθόντος καθίστανται σε μεγάλο βαθμό αναθεωρητικοί παράγοντες για οποιαδήποτε αλλαγή.
                 Καλώς ή κακώς αυτή είναι η ελληνική πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί και μέσα στην οποία κινούμαστε. Για τους "πολύ Ευρωπαίους" ,η ελληνική πρακτική θεωρείται βαρίδιο.Η ελληνική δράση και συνήθεια είναι γνωστή σε ευρωπαϊκό επίπεδο .Τα βήματα όμως που γίνονται για μια αρμονική ευρωπαϊκή σύμπλευση ,αν όχι ιδιαιτέρως αποτελεσματικά είναι υπαρκτά.
Αυτό όμως που μας αφορά και μας αγγίζει είναι οι παράγοντες που μπορούν με κάθε δικαιοδοσία να διαδραματίζουν ρόλο και να διαμορφώνουν πρακτική,δηλαδή τα κόμματα, να κατανοούν την πραγματικότητά ,να μην την περιθωριοποιούν και να την εντάσσουν στο προεκλογικό τους πρόγραμμα. Δεν υπονοούμε ασφαλώς αποδοχή και διαιώνιση της κατάστασης ,αλλά πραγματική κατανόηση και κατ έπέκταση ουσιαστική αντιμετώπιση.. Ναι να προσαρμοστούν οι ιδεολογίες ,αλλά αυτό να καταστεί εμφανές και σαφές .Να γνωρίζουμε πως από ένα υπαρκτό και δυνητικά εφαρμόσιμο ιδεολογικό πλαίσιο ,ορισμένα σημεία γίνονται αποδεκτά και κάποια όχι. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα καταφέρουμε να μην συγχέουμε όρους,τοποθετήσεις,θεωρητικές προσεγγίσεις και τους τελικούς μας στόχους και ζητούμενα.
                     Ας μην κατηγορούμε λοιπόν τους πολιτικούς που επιχειρούν τέτοιου είδους συνδυαστικές προσεγγίσεις γιατί ουσιαστικά ίσως είναι οι μόνοι που γνωρίζουν τα εσωτερικά πράγματα και δεν επιλέγουν να σκοινοβατούν ανάμεσα σε διανοουμενίστικες προσεγγίσεις του παρελθόντος ,που θα απολάμβαναν την πλήρη αποτυχία και την μηδενική ανοχή στον ελληνικό χώρο...

2009-11-26T05:27:00.000-08:00

"κλεμμένο από την Καθημερινή"
απλά και λιτά είναι ότι πιο σωστό έχει ακουστεί εδώ και πολλές μέρες και ίσως αποτελεί την ουσία της ιδεολογικής αναζήτησης και ανησυχίας στην ΝΔ.

Ο ευέλικτος φιλελευθερισμός

Του Γιωργου Κ. Ψαλτη*
Η συζήτηση που διεξάγεται αυτές τις μέρες εντός της Ν.Δ. είναι προφανές ότι απευθύνεται στην ευρύτερη κοινωνία, η οποία ευλόγως την παρακολουθεί με μεγάλο ενδιαφέρον. Εχει, λοιπόν, μεγάλη σημασία ο διάλογος αυτός να γίνεται με ειλικρινείς όρους. Που σημαίνει πρωτίστως να καταστεί ευκρινής ο διαχωρισμός της ιδεολογίας, από την πολιτική τοποθέτηση, πόσω μάλλον την εκάστοτε εκλογική συμπεριφορά.
Στη χώρα μας, συγκροτημένος διάλογος στην ιδεολογική οικογένεια της κεντροδεξιάς, η οποία πρόσφατα τιτλοφορήθηκε «κοινωνικός φιλελευθερισμός», έχει να γίνει πάνω από δεκαπέντε χρόνια. Υπενθυμίζεται ότι στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ο αντίστοιχος -της Ν.Δ.- πολιτικός χώρος καταλαμβάνεται από πολύ περισσότερα του ενός κόμματα, οριζόμενα ιδεολογικά ως χριστιανοδημοκρατικά, φιλελεύθερα, νεοφιλελεύθερα ή και συντηρητικά. Για να είναι λοιπόν ειλικρινής ο διάλογος στη Ν.Δ. πρέπει εξαρχής να γίνει από όλους αποδεκτό ότι η ελληνική κεντροδεξιά εσφαλμένα εκλαμβάνεται ως ιδεολογία, καθώς επί της ουσίας είναι πολιτική τοποθέτηση.
Από την άλλη πλευρά, τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας επικράτησε η αίσθηση ότι τη νίκη στις εκλογικές αναμετρήσεις προσφέρει ο λεγόμενος μεσαίος χώρος. Ο οποίος βέβαια όχι μόνον δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ιδεολογία, αλλά ούτε καν πολιτική τοποθέτηση, καθώς προδήλως συνιστά την εκλογική συμπεριφορά μιας άθροισης ψηφοφόρων, η οποία προκύπτει με βάση το διακύβευμα της εκάστοτε αναμέτρησης.
Για να γίνει ακόμη πιο σαφές αρκεί η εξής υπόμνηση: Ο λεγόμενος μεσαίος χώρος ψήφισε Σημίτη το 1996 και το 2000, γνωρίζοντας ότι είναι κεντροαριστερός, Καραμανλή το 2004 και το 2007, γνωρίζοντας ότι είναι κεντροδεξιός και Παπανδρέου το 2009 γνωρίζοντας, αν μη τη άλλο, ότι είναι πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Θα ήταν παράλογο προφανώς να ισχυρισθεί κάποιος ότι οι μετακινούμενοι ψηφοφόροι άλλαξαν κάθε φορά ιδεολογία! Επέλεξαν, με βάση το διακύβευμα της εκάστοτε αναμέτρησης, τη λύση που θεωρούσαν ορθολογικότερη και αποτελεσματικότερη. Αυτονόητο είναι επίσης ότι εάν στη χώρα μας υπήρχαν περισσότερα κόμματα με διάθεση κυβερνησιμότητας και ξεκάθαρες ιδεολογικές τοποθετήσεις, οι λεγόμενοι μετακινούμενοι ψηφοφόροι θα ήταν σημαντικά λιγότεροι.
Σε κάθε περίπτωση, ουδείς αρνείται ότι ζούμε στην εποχή του πραγματισμού στην οποία περισσότερη σημασία έχουν τα προσδοκώμενα οφέλη μιας πολιτικής και λιγότερη το ιδεολογικό υπόβαθρό της. Αποδεκτές πολιτικές για τους πολίτες είναι ευλόγως εκείνες τις οποίες διαισθάνονται ως υλοποιήσιμες.
Πρέπει επιτέλους να γίνει σαφές στον χώρο της κεντροδεξιάς κάτι που δυστυχώς δεν έχει απασχολήσει τον εν εξελίξει διάλογο. Καλώς ή κακώς τις εκλογές του 2004 και του 2007 δεν τις κέρδισαν οι ιδέες και θέσεις της Νέας Δημοκρατίας, αλλά η προσωπικότητα του Κώστα Καραμανλή και η προσδοκία αντιμετώπισης δύο συγκεκριμένων προβλημάτων: της διαφάνειας και της επανίδρυσης του κράτους, τα οποία ασφαλώς δεν ζητούσαν ιδεολογικές λύσεις, αλλά πραγματιστικές. Το δε 2009, όταν οι ψηφοφόροι προτίμησαν την πρόταση του ΠΑΣΟΚ, δυσπιστώντας προς την αποτελεσματικότητα της Νέας Δημοκρατίας, δεν ηττήθηκε βέβαια η ιδεολογία της Ν.Δ. Ποιος μπορεί να ισχυρισθεί ότι ηττήθηκαν οι αρχές και οι θέσεις της Ν.Δ., ότι ηττήθηκε ο σύγχρονος οικονομικός φιλελευθερισμός, όπου αναπτύσσεται υπεύθυνη επιχειρηματικότητα και το κράτος παρέχει δικλίδες που διασφαλίζουν, ισορροπούν και ελέγχουν το πεδίο οικονομικής δραστηριότητας, η προσδοκία ενός ευέλικτου και έξυπνου κράτους ή το όραμα μιας συνεκτικής κοινωνίας ευκαιριών για όλους;
Ο φιλελευθερισμός υπήρξε ανέκαθεν ευέλικτος. Και καλό θα ήταν επιτέλους η ιδεολογία της Νέας Δημοκρατίας να αναδειχθεί ευκρινώς και με τρόπο που θα αποδεικνύει τόσο τον ορθολογισμό, όσο και την αποτελεσματικότητά της.

* Ο κ. Γιώργος Κ. Ψάλτης είναι πρόεδρος του Κέντρου Πολιτικής Ερευνας και Επικοινωνίας (ΚΠΕΕ)
αναζήτησης και ανησυχίας στην ΝΔ.

Ποιος όμως απειλεί;

2009-11-25T10:49:00.000-08:00

Μουζακιάρη Βένη

Η απειλή δεν διαμορφώνει καταστάσεις. Δεν μπορεί και δεν διαμορφώνει παρόν και σίγουρα δεν μπορεί και δεν διαμορφώνει μέλλον.
Η απειλή είναι απειλή και όσοι απειλούν δεν είναι τίποτε άλλο, παρά εκείνοι που απειλούν.

Οι συμπάθειες και οι αντιπάθειες ,όσα αρέσουν και όσα δεν αρέσουν ,όσα επιδοκιμάζονται και όσα δεν επιδοκιμάζονται είναι απόψεις υποκειμενικές ,που εκφράζουν όσους τα εκφράζουν και κανέναν άλλον.

Ο πολιτικός αγώνας δυστυχώς αρκετές φορές ενέχει στοιχεία απειλής. Η απειλή είναι ,αναμφίβολο ,πως θα επηρεάσει και πιθανότητα θα οδηγήσει σε λαθεμένες αντιλήψεις και εικόνες.
Δεν είναι όμως ένα μέσο που χρησιμοποιείται εύκολα. Δεν είναι ένα μέσο που εκφράζει πολλούς (ευτυχώς!!!). Για να φτάσει κάποιος στο σημείο να "απειλήσει" θα πρέπει να συντρέχουν λόγοι που τον οδήγησαν εκεί.
Εμένα προσωπικά δεν μου αρέσουν οι απειλές. Με φοβίζουν και δεν μου επιτρέπουν να σκεφτώ καθαρά...
Αυτή όμως είναι η δική μου άποψη. Κάποιος άλλος μπορεί να σκέφτεται διαφορετικά. Δεν είναι σεβαστό ,αλλά κατά βάση και θεωρητικά μιλώντας είναι αποδεκτό.

Αγώνας Ιδεολογίας

2009-11-24T13:03:00.000-08:00

Μουζακιάρη Βένη

               Όταν κάποιος δηλώνει κεντρώος είναι κεντρώος και όταν κάποιος δηλώνει ή τα λεγόμενά του υποδηλώνουν δεξιά λογική είναι δεξιός .Τι προκύπτει όμως όταν στη συνέχεια διαπιστώνουμε πως στην ομάδα του πρώτου εντάσσονται δεξιοί και στην ομάδα του δεύτερου κεντρώοι; Σύσχυση ιδεολογιών, απόψεω;
Αυτό που σίγουρα δεν προκύπτει είναι ενιαίες και περιχαρακωμένες γραμμές και ιδέες. Δεν προκύπτει ταύτιση και τυφλή καθοδήγηση, αλλά ούτε και δύο απόλυτες δογματικές πολιτικές γραμμές...
                  Δηλαδή η κεντρική ιδέα της αντιπαράθεσης και ο διαχωρισμός τύπου "δεξιοί και κεντροδεξιοί", τελικά δεν υφίσταται σύμφωνα με τις τελικές τοποθετήσεις και προσχωρήσεις των στελεχών της ΝΔ.
Συγκεκριμένα παρατηρούμε πως στελέχη με έντονα εκσυγχρονιστικό και κεντρώο πνεύμα δεν ακολουθούν την προσπάθεια της κα Μπακογιάννη και αντίστοιχα στελέχη με διαχρονική δεξιόστροφη παρουσία στο κόμμα δεν συντάσσονται με τον κ.Σαμαρά..
Μια λογική εξήγηση σε αυτή την επικρατούσα πλεόν κατάσταση είναι πως τα στελέχη, αλλά και κατ'επεκταση τα άτομα της βάσης, δεν θεωρούν την ιδεολογική γραμμή και κατεύθυνση του αρχηγού ως το κυρίαρχο κριτήριο επιλογής. Αντίθετα καταλήγουν και επιλέγουν μια συνδυαστική προσέγγιση και μέθοδο.
Αυτό είναι απόλυτα δικαιολογημένο καθώς το κόμμα είναι ένας διευρυμένος ιδεολογικά χώρος,στον οποίο κάθε άτομο της εκλογικής βάσης μπορεί να εκφραστεί ιδεολογικά και να αποκτήσει πολιτικά και κομματικά ερείσματα.
            Καθώς ακούς τους υποψήφιους αρχηγούς, διαπιστώνεις πως τοποθετείται ως θέμα μείζονος σημασίας η ιδεολογική σημαία και η μετέπειτα ιδεολογική εξέλιξη του κόμματος.
Η διαπίστωση αυτή θα μπορούσε να συμβάλλει αποφασιστικά και καταλυτικά σε ένα εξαιρετικής σημασίας ζήτημα, στην ιδεολογική και πολιτική αποσαφήνιση του κόμματος και στον πλήρη διαχωρισμό από την πολιτική υπόσταση και τα όσα πρεσβεύει το Πασόκ..
         Ο σοσιαλισμός, που έχει σαν βάση το Πασόκ φαίνεται στις μέρες μας να μην μπορεί να βρει εύκολα πεδίο εφαρμογής,καθώς έχουν διαφοροποιηθεί σημαντικά οι πολιτικοί, οικονομικοί και κοινωνικοί συσχετισμοί. Επομένως είχε καταστεί εμφανής μια προσέγγιση της πράσινης πολιτικής σε ΝΔκρατικές πρακτικές .
         Η προσπάθεια αυτή, να διαχωριστεί και να αποσαφηνιστεί, δηλαδή το κόμμα ιδεολογικά, βρίσκει συμμετόχους τους υποψήφιους αρχηγούς..Αλλά από κει και πέρα ο καθένας θα επιλέξει με τα δικά του κριτήρια, τα οποία πολύ πιθανό να είναι πιο απτά, πιο προσεγγίσιμα ή light κριτήρια..
        Σε αυτό όμως που αξίζει να εστιάσουμε και είναι πάρα πολύ σημαντικό είναι το γεγονός πως η αντιπαράθεση έχει ως θέμα την ιδεολογία και κλιμακώνεται πάνω σε τέτοιας φύσεως και μορφής επιχειρήματα..
Οι ψηφοφόροι έστω και θεωρητικά μπαίνουν σε μια διαδικασία να αναζητήσουν και να κατανοήσουν σε ποιον πιστεύουν, τι πρεσβεύει, τι θέλουν και πώς θα πετύχουν προσωπικούς και συλλογικούς στόχους.
         29 Νοεμβρίου η εκλογή...
Ιδεολογικά επιχειρήματα (και όχι μόνο)..
Διαφορετικές γραμμές, διαφορετικοί μηχανισμοί και διαφορετικές προσωπικότητες. Ας μην προσπεράσουμε όμως το γεγονός, πως το ζητούμενο από όλες τις πλευρές είναι τό ίδιο και σύμφωνα με αυτα τα κοινά μας συμφέροντα και ζητούμενα οφείλουμε να κινούμαστε..Από 30 του μήνα τα ζητούμενα οφείλουν να είναι κοινά, οφείλουν να στέκονται μακρία από μικροπολιτικές και από πολιτικές φιλοφοξίες, που "ξενερώνουν" την βάση και όσους ασχολούνται με το κόμμα.

Όταν η επόμενη μέρα διαψεύδει...

2009-11-23T05:13:00.000-08:00

Μουζακιάρη Βένη

Η Αλήθεια και η Ειλικρίνεια είναι δύο έννοιες πάρα πολύ σημαντικές για τον πολιτικό χώρο.

Το να λές την αλήθεια είναι ένδειξη ευθύτητας και καθαρής σκέψης. Πιστεύεις σε όσα λες, σε όσα πιστεύεις και δεν φοβάσαι να αποκαλύψεις την σκέψη σου. Η πολιτική αλήθεια στις μέρες μας αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα και ζήτηση καθώς απουσιάζει αισθητά από τον πολιτικό χώρο έκφρασης και δράσης.

Ενδεικτικό παράδειγμα είναι οι μέρες που ακολούθησαν την εκλογική αναμέτρηση της 4ης Οκτωβρίου.

Η νέα κυβέρνηση, αδύναμη να εκπληρώσει τις πλούσιες προεκλογικές υποσχέσεις, εφαρμόζει μέτρα οικονομικής οργάνωσης και διάρθρωσης που δεν διακρίνονται από ιδιαίτερα φιλολαϊκό πνεύμα.

Σε όλη την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου ο κ. Παπανδρέου και τα κορυφαία στελέχη της κυβέρνησής του παρουσίαζαν ένα ιδιαίτερα αισιόδοξο προφίλ σχετικά με την έκβαση και επίλυση θεμάτων μείζονος σημασίας για τον τόπο.. Αδυνατώντας να συνδυάσουν και να αντιστοιχίσουν το ισχύον κοινοτικό δεσμευτικό πλαίσιο δράσης με την δική τους πολιτική παροχής και της εφήμερης καιροσκοπικής υπόσχεσης, τα στελέχη του Πασόκ επικοινωνούσαν μια πολιτική περασμένων ετών με εμφανή την έλλειψη σκέψης προγραμματισμού, οργάνωσης και "προ-δράσης".

Τα αποτελέσματα και η επόμενη μέρα όμως κατέδειξαν την δύσκολη θέση στην οποία περιήλθε τελικά το Πασόκ, παρά τα μεγαλόπνοα σχέδια για την αναδιοργάνωση οικονομίας-κοινωνίας.

Οι ψηφοφόροι που πίστεψαν στις προεκλογικές πράσινες δεσμεύσεις, δυστυχώς διαψεύστηκαν την επόμενη μόλις ημέρα. Η προεκλογική οικονομική ανάκαμψη δεν επήλθε. Η προσδοκούμενη οικονομική "ανάσα" σε πλήθος χαμηλόμισθων συμπολιτών μας παραμένει ακόμη ζήτημα προς διαπραγμάτευση και "διαβούλευση".

Όλα όμως αυτά είχαν ειπωθεί.

Όλα αυτά ήταν γνωστά .

Όλα αυτά ήταν αναμενόμενα για όποιονδήποτε διέθετε στοιχειώδεις γνώσεις οικονομικών ή απλά για όσους είχαν αντιληφθεί την δυσχέρεια που διέκρινε το ελληνικό οικονομικό ζήτημα.

Το αυτό οικονομικό ζήτημα δεν αντιμετωπίζεται με προεκλογικές υποσχέσεις και ανώφελες παροχές,χωρίς εγγυήσεις και αντίκρισμα. Το Πασόκ το συνειδητοποίησε από την πρώτη κιόλας εβδομάδα.Κατέστησε γνωστό στο σύνολο της ελληνικής και ευρύτερης κοινής γνώμης πως θα έπρεπε σχετικά γρήγορα να ξεχάσουμε τα όσα είχαν ειπωθεί προεκλογικά.

Προσωπικά,καθώς δεν ανέμενα κάτι διαφορετικό ή ένα θαύμα οικονομικής αναπτυξιακής ανάκαμψης , δεν κατηγορώ το κόμμα του Πασόκ.Το να θέλεις να γίνεις Πρωθυπουργός, Αντιπρόεδρος,Υπουργός , Επίτροπος και βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος δεν είναι αρνητικό, αντίθετα είναι ένδειξη υγιούς φιλοδοξίας και πολιτικού προσανατολισμού. Το αρνητικό και άδικο του θέματος έγκειται στην διαδικάσία που επιλέγεις και στην μεθόδο που εφαρμόζεις για να το πετύχεις. Το να υπόσχεσαι, να τάζεις, να παραπλανείς και να δημιουργείς μεγάλες προσδοκίες δεν είναι ώριμη και αποδεκτή πολιτική πρακτική.

Η ειλικρίνεια απουσιάζει και θα συνεχίζει να απουσίαζει όσο το ισχύον έμψυχο πολιτικό δυναμικό του τόπου δεν αντιλαμβάνεται τις οικονομικές κοινωνικές και πολιτικές παθογένειες του εγχώριου συστήματος.Όσο η πολιτική θεωρείται μερική απασχόληση και όσο εντάσσεται στις μικροπολιτικές φιλοδοξίες των πολιτικών, οι προσδοκίες της βάσης θα διαψεύδονται, οι απεργίες θα συνεχίζονται, οι δρόμοι θα κλέινουν και ο κόσμος θα απογοητεύεται.

Θέλοντας να διατηρήσω όμως την έμφυτη και ίσως ¨καταδικαστέα¨αισιοδοξία μου θα αναφέρω απλά και συνειδητά πως το μέλλον έχει να δώσει πολλά σε πολιτικό επίπεδο.Η πολιτική ζωή του τόπου δεν τελείωσε την 4η Οκτωβρίου και δεν τελειώνει και σήμερα. Επομένως συνεχίζουμε και βλέπουμε...

Δεύτερη Θέση για το "the box" στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

2009-11-22T06:17:00.000-08:00

http://www.youtube.com/watch?v=NpeteqseUeg

Δεύτερη θέση για την ταινία μικρού μήκους The Box.
Τρικαλινοί πρωταγωνιστές σε μια άρτια και μεστή προσπάθεια που έκλεψε τις εντυπώσεις στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης!!

Συγχαρητήρια και περιμένουμε το επόμενο κινηματογραφικό -σινεφίλ εγχείρημά σας...

Ένας αρχηγός για όλους

2009-11-22T04:10:00.000-08:00

Μουζακιάρη Βένη

Οι παράγοντες που θα οδηγήσουν ένα άτομο να κατασταλάξει πολιτικά, να υποστηρίξει ένα πολιτικό κόμμα αλλά και να επιλέξει το πρόσωπο-αρχηγό, που τον αντιπροσωπεύει είναι πολλοί.Κατά βάση απλοί αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις και σύνθετοι..
Επιλέγεις το πρόσωπο που σε πρώτη ανάγνωση σε εκφράζει πολιτικά.Πιστεύετε πάνω κάτω, τα ίδια, αποδέχεστε την πορεία του κόμματος αλλά σίγουρα και την μελλοντική προοπτική και γραμμή, που η ηγεσία θα θέσει.Και για τους δυο πόλους (ψηφοφόρο-αρχηγό) τα λάθη είναι αναπόφευκα και καταδικαστέα, οι σωστές πολιτικές είναι αποδεχτές και επιβεβλήμένες .
         Είναι λάθος όμως να καλλιεργείται η προσδοκία και προσμονή για πλήρη και απόλυτη σύγκλιση σκέψης.Δεν είναι το ζητούμενο για μια πολιτική διαδικασία ενός σύγχρονου κόμματος. Ο πρόεδρος του κόμματος δεν είναι το πρόσωπο ,που θα επιβάλλει θέσεις, απόψεις, στάσεις και θα θέσει αυτοβούλως ένα δικής του έμπνευσης πολιτικό πλαίσιο. Αντίθετα ο αρχηγός είναι το πρόσωπο που με την εικόνα του, το λόγο και την διαχρονικά "εντιμη "πολιτική στάση του θα συσπειρώσει την γνήσια και αυθεντική κομματική βάση, αλλά και θα προσπαθήσει ο λόγος του να προσεγγίσει και άλλες ομάδες διαφοροποιημένες πολιτικά και ιδεολογικά.Αυτός είναι ο στόχος για απόκτηση και διαμόρφωση δυναμικής και δύναμης για το παρόν και το μέλλον.
           Υπάρχουν ιστορικές στιγμές του παρελθόντος και του παρόντος, στις οποίες η ταύτιση δεν ευνόησε την ευημερία της πολιτικής. Υπάρχουν ιστορικές στιγμές, στις οποίες ούτε η πλήρης διαφοροποίηση και απόκλιση ενίσχυσαν την πολιτική προοπτική.Επομένως διαπιστώνουμε πως το να συμπλεύσεις ιδεολογικά με τον αρχηγό του κόμματος σου κάθε άλλο παρά εύκολο ιδεολογικά και προσωπικά είναι.
        Για όποιον δεν θα αρκεστεί σε μια πρώτη ανάγνωση του πολιτικού σκηνικού, θα
αναγνωρίσει πως η έννοια του αρχηγού είναι πολύ σημαντική αλλά ταυτόχρονα δεν θα πρέπει να εγκλωβιζόμαστε σε έναν φαύλο κύκλο απαιτήσεων και προσμονής.
Θα πιστέψεις, θα στηρίξεις αλλά εκτός από αυτά θα πρέπει να ακούσεις τον πολιτικό του λόγου και πως συνδέεται ο πολιτικός αυτός λόγος με το παρελθόν, το τώρα και το μέλλον.
Κάποιος θα υποστηρίξει πως δεν χρειάζεται να αναλώνουμε χρόνο και φαιά ουσία σε τέτοιου είδους συλλογισμούς.
Θα διαφωνίσω.
Για όποιον επιλέγει να σκεφτεί πολιτικά (γιατί πραγματικά το επιλέγεις), τέτοιου είδους αναζητήσεις αξίζουν και επιβάλλονται.
   Θα ήθελα σε αυτο το σημείο να αναφερθώ σε κάτι πολύ σημαντικό για τα όσα ανέφερα παραπάνω. Καθώς ακούς τον πρόεδρο του κόμματος σου, είναι πιθανό αυτό που ακούς να μην είναι απόλυτα σύμφυτο με την ιδεολογία σου, τα όσα πιστεύεις και με το πως αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο.
Αυτό είναι θέμα που θα σε προβληματίσει. Σε καμία περίπτωση όμως δεν είναι κατάσταση αρνητική. Είναι ένδειξη πολιτικού πολιτισμού σε έναν πολιτικό χώρο να αποδέχεσαι την ευρύτερη ιδεολογική ταυτότητα και εσυ ατομικά να θέτεις την δική σου πολιτική βάση και ανησυχία.Έτσι η πολιτική σου ύπαρξη καθίσταται περισσότερο μεστή.
Οι όποιες πολιτικές αναζητήσεις είναι αναζητήσεις περισσότερο θεωρητικού προβληματισμού και λιγότερο εμβάθυνσης σε πρακτικό επίπεδο. Απλά το ζητούμενο είναι τελικά να γνωρίζεις το γιατί θα υποστηρίξεις ένα άτομο σε προσωπικό επίπεδο και σε πρώτο πρόσωπο.

Παρελθόν -Μέλλον: Χ

2009-11-20T13:40:00.000-08:00

Μουζακιαρη Βένη

Είναι το παρελθόν κανόνας για το μέλλον;
Κοιτάζοντας το παρελθόν βλέπουμε το μέλλον;
Ποια σημασία των όσων έχουν γίνει για τα όσα θα συμβούν;

Το παρελθόν είναι η χρονική αυτή στην στιγμή, στην οποία ανήκουν όλα όσα ορθώς και όλα όσα λάνθασμένα έχουν συμβεί.Στο παρελθόν ανήκουν πρόσωπα, καταστάσεις, διαδικασίες και αποφάσεις που οδήγησαν στο παρόν.
Είναι ανάγκη να γνωρίζουμε το παρελθόν και ταυτόχρονα να το κατανοούμε.
Αυτό όμως που είναι λάθος είναι να προσομοιάζουμε και να εξισώνουμε το παρελθόν με το μέλλον.
Τα δεδομένα, οι συνθήκες, τα πρόσωπα μεταβάλλονται, εξελίσσονται και μετέρχονται σε νέα εποχή ..Μόνο ως γεγονός του παρελθόντος μπορεί να κριθεί το παρελθόν.

Συγκεκριμένα στην πολιτική πολλές φορές έχει τύχει και μάλλον πολλές περισσότερες θα συμβεί να επαναλαμβάνονται γεγονότα και καταστάσεις. Αυτό όμως δεν μας δίνει το δικαίωμα, να προδικάζουμε την εξέλιξη και την έκβαση, απλά και μόνο επειδή γνωρίζουμε την κατάσταση που έχει παρέλθει.
Το παρελθόν μπορεί να αποτελέσει δύναμη γιατί μας παρέχει την γνώση, την διαδικασία και την μεθόδευση.
Απο κει και πέρα όμως το παρόν είναι παρόν και το μέλλον είναι μέλλον.
Το παρόν και το μέλλον θα χτιστούν και θα κριθούν με βάση τα δεδομένα και τις καταστάσεις της εποχής και της αυτής στιγμής.
Πχ. Κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί πως τα λάθη του παρελθόντος αποτελούν μέτρο για την επιτυχία του μέλλοντος. Κανένας δεν μπορεί και δεν έχει το δικαίωμα να ισχυριστεί πως ο Αντώνης Σαμαράς δεν θα είναι καλός αρχηγός, λόγω των εξελίξεων του '93 και με την ίδια λογική κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί, πως η Ντόρα δεν θα είναι καλή αρχηγός λόγω του πρότερου πολιτικού βίου της οικογένειας Μητσοτάκη.
Τέτοιου είδους αυθαίρετες εικασίες δεν έχουν θέση πουθενά και πολύ περισσότερο στον χώρο της πολιτικής.
Το να κρίνεις τα όσα έχουν συμβεί είναι μια διαδικασία αποκλειστικά υποκειμενικού χαρακτήρα. Το να χρησιμοποιείς τον υποκειμενισμό σου στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης, αν όχι ανεπίτρεπτο είναι σίγουρα άδικο.

Όλοι έχουμε τις απόψεις μας.
Ο καθένας θα επιλέξει τον αρχηγό που θεωρεί καλύτερο.
Ναι παρασυρόμαστε, ναι καθοδηγούμαστε. Το κύριο ζητούμενο όμως είναι ταυτόχρονα να κατανοούμε το γιατί θα παρασυρθούμε και θα καθοδηγηθούμε .
Μην συγχέουμε το παρελθόν με το μέλλον, γιατί θα παραβλέψουμε πολυ σημαντικές συνιστώσες,που ίσως είναι αυτές που θα δώσουν και την λύση. Πρέπει να γνωρίζουμε τι έχει συμβεί, όχι για να προβλέψουμε το μέλλον, αλλά για να σχηματίζουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα της ιστορικής ροής των γεγονότων καθώς και για να αποφεύγονται, εάν και εφόσον είναι δυνατό και εφικτό τα περισσότερα λάθη και λαθεμένες αναγνώσεις του παρόντος και του μέλλοντος.

2009-11-20T12:47:00.001-08:00

Μεγάλο Ατόπημα

Γράφει η Βένη Μουζακιάρη

Είναι δύσκολο να μείνει κανείς αμέτοχος όταν βρίσκεται μπροστά σε μια μεγαλειώδη στιγμή σεξισμού ,κόμπλεξ και άκρατου παραληρήματος.

Δεν γνωρίζω εκείνον που το υπογράφει.Δεν γνωρίζω εκείνον που το διατύπωσε.Δεν γνωρίζω εκείνον που συνέλαβε την ίδέα του λιβέλου.
Αυτό όμως που γνωρίζω είναι πως κάποιο όριο πρέπει να ξεπεράστηκε με το συγκεκριμένο δημοσίευμα.

Το να καταφεύγει κανείς σε ακρότητες είναι εύκολο.Το να διασύρεται η προσωπικότητα, η αξιοπρέπεια και η δημόσια εικόνα ενός πολιτικού προσώπου είναι επίσης εύκολο.Δεν είναι όμως ούτε επιτρεπτό,ούτε ηθικό, ούτε νόμιμο.

Ο καθένας ή η καθεμιά από εμάς σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να γίνεται μέτοχος και κοινωνός τέτοιας σκέψης και τέτοιου εγχειρήματος.

Θα πρέπει να γίνει μια σοβαρή προσπάθεια να αποβάλλουμε κάθε στοιχείο κακεντρέχειαςκαι κίτρινης διάθεσης στην πολιτική και κοινωνική τηλεοπτική και έντυπη πραγματικότητα.Θα πρέπει να γίνει μια σοβαρή προσπάθεια ο σχολιασμός και η κριτική να διατηρούνται σε ένα επίπεδο πολιτισμού ,ειλικρίνειας και fair play. Το να κινηθείς δίκαια ,το να κινηθείς νόμιμα ,το να κινηθείς ηθικά είναι ενδείξη οξυδερκούς, δίκαιου και πολιτικά προσαρμοσμένου νου.

Αντιπολιτεύεσαι ,μάχεσαι ,πολεμάς,διεκδικείς,αμύνεσαι,επιτίθεσαι μέσα σε ........
πλαίσιο υπεύθυνο, ρεαλιστικό και κοινωνικά αποδεκτό.
Δεν γνωρίζω εάν κάποιος από όλους εμάς ενδιαφέρεται και αναζητά τέτοιου είδους δημοσιεύματα.Εάν υπάρχει θα πρέπει να σταματήσει να χαρακτηρίζεται από τέτοιου είδους προθέσεις και αναζητήσεις ,όπως επίσης και εκείνος που ασχολείται με την δημοσίευσή τους θα πρέπει να αναθεωρήσει το περιεχόμενο και την αιτιότητα του λόγου του.

Θέλω επιτέλους να ζω σε έναν κόσμο που θα μου δίνει εγγυήσεις για τον αμοιβαίο σεβασμό ,για την προσωπική ελευθερία και την ασφάλεια του ατόμου.
Θέλω έναν κόσμο ,που θα μάθει να σέβεται και να αγωνίζεται για το κράτος δικαίου.
Δεν θέλω να ξαναμπώ σε μια διαδικασία να λέω και να γράφω αυτά πουλέω και γράφω αυτήν την στιγμή.

ΥΓ1.Αναφέρομαι στο δημοσιεύμα-λίβελο που δημοσιεύτηκε και αναφέρονταν στο πρόσωπο της κα Μπακογιάννη.

2009-11-19T18:45:00.001-08:00

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

Οι πολιτικοί του μέλλοντος

Μουζακιάρη Βένη

Η κρίση στην πολιτική ζωή του τόπου δεν είναι κρίση που
απευθύνεται και αφορά την πολιτική άποψη και την διαθέση που έχει το άτομο για την πολιτική πραγματικότητα. Η κρίση σήμερα ταυτίζεται με μια γενικότερη απαξίωση σε πρόσωπα και σε διαδικασίες.

Τα άτομα που αντιδρούν,δεν αντιδρούν ενάντια σε θεσμούς, σε αξίες, σε πολιτική πρακτική.
Τα άτομα που αντιδρούν, αντιδρούν ενάντια στην διαδικασία μέσω της οποίας κινούμαστε σήμερα πολιτικά.

Ο χώρος της πολιτικής δεν βιώνει την απαξίωση και μια γενικότερη κρίση σε πρώτο πρόσωπο ,αλλά πάντοτε μέσω των πρωταγωνιστών, που δεν κινούνται πάντοτε ούτε νόμιμα ,αλλά ούτε και ηθικά.

Το άτομο σήμερα, ανεξάρτητα από την ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο και άλλου είδους χαρακτηριστικά ενδιαφέρεται για την πολιτική. Μιλάει, εκφράζεται, επικοινωνεί πολιτικά με μεγάλη ευχαρίστηση και ευκολία. Εκείνο που τον φοβίζει όμως είναι η μη ηθική και η μη νόμιμη πολιτική.

Υπάρχει η γενικότερη αίσθηση πως τα πράγματα θα μείνουν ως έχουν και δεν υπάρχει ελπίδα βελτίωσης και προόδου.

Σε καμία περίπτωση δεν με εκφράζει και δεν υιοθετώ την άποψη αυτή!!
Η αισιοδοξία και ένα μέλλον ελπίδας και προόδου είναι αναγκαίο και απαραίτητο να υπάρχουν σαν σκέψη και σαν προοπτική.

Η προοπτική ενασχόλησης με τα κοινά είναι προοπτική αισιόδοξη και πέρα για πέρα ανατρεπτική για την επικρατούσα πολιτική πραγματικότητα.

Από όποιο κόμμα και από όποια ιδεολογία προέρχεται η πολιτική πράξη και διάθεση του καθενός είναι επιθυμητή έως και απαραίτητη για την πολιτική ανόρθωση, "αναγέννηση" του κυρίαρχου status, πάντοτε όμως σε πλαίσιο δημοκρατίας, πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού πολιτισμού.

Δεν είναι εύκολο να βρεθεί μια απάντηση για τον λαϊκισμό, τον κιτρινισμό και την παράνομη πράξη.

Η προσπάθεια όμως μπορεί και σε πρώτο βαθμό να αποδώσει και να αποτελέσει πρόδρομο ή βάση για την επόμενη μέρα.

Πολιτικό" ευ ζην"

2009-11-19T13:40:00.000-08:00

Μουζακιάρη Βένη

Η εγκυρότητα του πολιτικού γίγνεσθαι κρίνεται ασταθής και αβέβαιη.

Η απάντηση στην διαμορφωμένη και επικρατούσα πλέον κατάσταση ,σε πρώτο στάδιο ,είναι η μη συρρίκνωση της εκλογικής βάσης (διακομματικά και υπερκομματικά μιλώντας) αλλά και η απόκλιση των απόψεων και των μεθόδων των πολιτικών δρώντων.

Αν εξετάσουμε και κάνουμε ένα βήμα παραπάνω ,όμως,θα διαπιστώσουμε ότι πέρα από την μη σύγκλιση και την μέσα σε πλαίσιο και όριο αδιαφορία των πολιτών,κρύβεται μια αλήθεια.

Η αλήθεια είναι πως κανένας δεν θα πιστέψει πραγματικά σε τίποτε, έαν πρώτα δεν αντιληφθεί το γνήσιο και το αυθεντικό αυτού του τίποτε. Εάν δεν πειστεί πρώτα ,πως το πολιτικό αντικείμενο ,που θα υποστηρίξει και στο οποίο θα στηριχτεί δεν χαρακτηρίζεται ως αξιοπρεπές ,αξιοκρατικό και ταυτισμένο τόσο με την ικανοποίηση των αναγκών ,όσο και με την γενικότερη ευημερία του τόπου..

Τα άτομα σήμερα νιώθουν την ανάγκη να θεωρηθούν πολιτικά δρώντα, εκφράζοντας είτε απλοϊκά ,είτε επιστημονικά είτε ψαγμένα είτε με λαϊκισμό μια πολιτική θέση.

Οι πολιτικοί σήμερα δεν χαίρουν εκτίμησης.

Όχι γιατί είναι απαραίτητα ένοχοι για μια μη νόμιμη ή μη ηθική πρακτική τους ,αλλά γιατί έχει διαμορφωθεί μια υφιστάμενη κατάσταση ,στην οποία δεν πείθουν ,δεν ασκούν την πολιτική που οι ψηφοφόροι επιθυμούν ή ταυτίζονται με συναδέλφους που δεν έχουνεπιδείξει την καλυτερη των συμπεριφορών.

Η εξομοίωση αυτή και η ταύτιση του πολιτικού κόσμου με οτιδήποτε μη πολιτικά φρόνιμο είναι πέρα για πέρα άδικη ,ανώριμη ,αρνητική έως και ένδειξη σκοταδισμού.

Ο αρνητισμός και η ισοπέδωση χρήζουν θέματα προς επίλυση ,για όποιον τα υιοθετεί και προχωρά βάσει αυτών.

Η μη ενάρετη στάση ζωής είναι υπαρκτή και πέρα για πέρα εμφανής σε οποιαδήποτε πτυχή της κάθε μέρας ζωής μας. Αυτό δεν σημαίνει απολύτως τίποτε. Μπορεί να οριστεί ως η απόλυτως σταθερά

( έστω Κ) της Φυσικής .Δεν αλλάζει ,παραμένει σταθερή και αμετάβλητη όσο και αν δραματικές αλλαγές λάβουν χώρα στο εγγύς ή πιο μακρινό περιβάλλον και τόπο.

Αυτό όμως ταυτόχρονα δεν σημαίνει πως είναι μια στάση που χαρακτηρίζει τον καθένα απο εμάς .Δεν θεωρώ πως η αγιοσύνη και η πλήρης ενάρετη πραγματικότητα είναι καταστάσεις που μπορούν να υπάρξουν ή να προκύψουν .Το άτομο όχι απλά είναι υποχρεωμένο ,αλλά οφείλει να υιοθετεί και να κινείται με ορθολογικά και ρεαλιστικά κριτήρια. Με απλά λόγια να "μην ζει σε έναν κόσμο μαγικό" ,αλλά να προσγειωθεί και να αντιληφθεί την περιρρέουσα κατάσταση με ψυχραιμία και σίγουρα με νηφαλιότητα.

Μέσα στο πολιτικό και γενικότερο σκηνικό υπάρχουν και δρουν άτομα ,τα οποία είνα με απλά λόγια άτομα "εντάξει".Δεν απαιτούμε και, σε τελική ανάλυση, δεν αναζητούμε "αγίους".

Θέλουμε άτομα με ξεκάθαρο λόγο για να είναι κατανοητοί.

Θέλουμε έξυπνα άτομα για να είμαστε ασφαλείς .

και θέλουμε και άτομα "γάτες" για να είμαστε ακόμη πιο ασφαλείς.

Μην απαισιοδοξούμε,μην ισοπεδώνουμε,μην μηδενίζουμε.

Τα άτομα αυτά υπάρχουν παντού και τα συμφέροντα δεν τους έχουν ανακαλύψει ακόμη!!!

2009-11-18T05:37:00.000-08:00

http://www.youtube.com/watch?v=wegOJS02znY
Razorlight- Wire to Wire

2009-11-18T04:35:00.001-08:00

Μουζακιάρη Βένη

Κέντρο ή δεξιά;

Το πρόβλημα και το θέμα της ψήφου είναι καθαρά ιδεολογικό.

Παρουσιάζεται το ζήτημα: κέντρο ή δεξιά;

Αυτό είναι το ερώτημα στο οποίο πρέπει να απαντήσουν όσοι θα θελήσουν να ψηφίσουν στις εκλογές της 29 Νοεμβρίου.

Εάν όμως η συλλογιστική πορεία του καθενός προχωρήσει ένα βήμα παρακάτω, θα διαπιστώσει πως αυτό δεν είναι το κύριο ζητούμενο και το πολιτικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα του κάθε υποψηφίου.

Η ιδεολογική ταυτότητα θα αποκτήσει νόημα και πρακτική σημασία εάν τοποθετηθεί σε πραγματικστική διάσταση.Το ερώτημα που γεννάται είναι εάν ο καθένας από εμάς καταλαβαίνει και αντιλαμβάνεται τι νοείται ως δεξιό κόμμα και τι ως κεντρώο και γιατί να γίνεται ο διαχωρισμός αυτός εφ όσον ο όρος κεντροδεξιός χώρος έχει επινοηθεί και είναι υπαρκτός;

Οι δύο υποψήφιοι, οι οποίοι είναι δύο δυναμικές υποψηφιότητες με παρελθόν (αλίμονο και αν δεν το δεχτούμε ) παρόν και πολύ μέλλον, δεν διαχωρίζουν την ιδεολογική ταυτότητα του κόμματος χωρίς λόγο και αιτία.Απευθύνονται στον καθένα ΝΔκράτη ξεχωριστά και στην ιδεολογική ομάδα που εκείνος αντιπροσωπεύει.

Ο πρώην πρωθυπουργός είχε κάνει ένα πολιτικά στρατηγικό βήμα.Απευθύνθηκε και επικοινώνησε την σύγχρονη κεντροδεξιά ιδέα σε ένα σύνολο που εξέφραζε το μεσαίο κόσμο.'Εναν κόσμο, που επιθυμώντας να παραμερίσει τον διαχωρισμό και τις αυστηρές ιδεολογικές γραμμές του παρελθόντος και παράλληλα προσδοκώντας την προσωπική και εθνική ευημερία δέχτηκε την νέα ιδεολογική ταυτότητα και προσπάθεια του Καραμανλή.

Τώρα γίνεται για ακόμη μια φορά εμφανώς μια προσπάθεια συσπείρωσης του χώρου της ΝΔ με δοαφορετική προσέγγιση. Η ιδεολογική πλατφόρμα είναι ένας πρόσφορος χώρος να αναζητήσουμε και τελικά να εκφράσουμε το που τελικά ανήκουμε και με ποιον τρόπο εκφραζόμαστε καλύτερα , ελεύθερα και αναμφίβολα πιο σύγχρονα.

Πιστεύω πως ο όρος" σύγχρονα " θα δώσει και τον τελικό νικητή. Ο Έλληνας ψηφοφόρος έχει μάθει να κινείται, να εκφράζεται και τελικά να ψηφίζει παρακολουθώντας και αναμένοντας ταυτόχρονα τις εξελίξεις σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.
Ο Oμπάμα, ο Σαρκοζί και η Μέρκελ είναι πρόσωπα οικεία πλέον στον Έλληνα και κάτι παρόμοιο αναμένει να δει να ακολουθήσεικαι να ψηφίσει και σε τοπικό, ελληνικό επίπεδο.Δεν είναι μη πατριωτικό ή μη ελληνικό, αλλά πέρα για πέρα φυσιολογικό πολιτικά. Η παρακολούθηση, η ταύτιση, η σλυγκριση είναι μέθοδοι συγκρότησης πολιτικής.

Το τελικό ερώτημα για τα εσωκομματικά είναι Ντόρα ή Σαμαράς.

Το τελικό ερώτημα για μένα είναι ποιος είναι πιο ο σύγχρονος.

Ποιος είναι εκείνος που κάθε ευρωπαϊκή προδιαγραφή θα την κάνει πράξη, ποιος ειναι εκέινος που παρά τα δημοσιονομικά δυσμενή μεγέθη θα καταστήσει την Ελλάδα υπολογίσιμη σε πολιτική , οικονομική και κοινωνική ισχύ χώρα;

Ας προσέξουμε τι ακριβώς λέει ο καθένας και τι υποδηλώνει με τη στάση του. Το ερώτημα κέντρο ή δεξία είναι πάρα πολύ απλό για μια στιγμή τόσο σύνθετη.

Ας κοιτάξουμε γύρω μας ( στο περιβάλλον της ΕΕ) και ας αποφασίσουμε. Η εικόνα, παλαιότερα, είχε πείσει και είχε θέσει τον πήχη πολύ ψηλά.

Τώρα τα ζητούμενα είναι διαφορετικά..Πιο απαιτητικά, πιο αναγκαία προς επίτευξη και υλοποίηση.

Άνθρωποι

2009-11-18T04:10:00.001-08:00

Μουζακιάρη Βένη

Η απόρριψη σαν μια γενική θεωρητική έννοια είναι κατά βάση αρνητική, δημιουργεί αμφιβολία και κριτική και συνδυάζεται με την μη συνέχιση και την μη ανέλιξη του απορριπτόμενου αντικειμένου.

Αυτό όμως φαίνεται καμία σχέση να μην έχει στην πολιτική ζωή. Τα τελευταία γεγονότα έδειξαν πως η όποια απόρριψη τύχει να υπάρξει στην πορεία ενός πολιτικού ισοδυναμεί με μια δεύτερη ευκαιρία και με μια νέα κατάσταση στην οποία υπάρχει ένας ήρωας -θύμα, τα άτομα που τον στηρίζουν ( ας τους πούμε "μελλοντικούς υπουργούς και αντιπροέδρους"") και οι κακοί (ας τους πούμε "πολιτικούς αντιπάλους"και "πιθανους υπουργούς", γιατί όχι;).

Αυτή η δεύτερη ευκαιρία ,που είναι πάντα πακέτο με την κατάσταση της απόρριψης, τελικά όχι μόνο δεν είναι αρνητική, αλλά σε πολλές περιπτώσεις από εδώ και στο εξής θα είναι επιβεβλημένη, το απόλυτο ζητούμενο έως και προαπαιτούμενη (από σκηνοθετικής άποψης).

Σε πολλές στιγμές της πρόσφατης (χθεσινής-προχθεσινής) ιστορίας, διαπιστώσαμε πως οι πολιτικοί είναι τελικά άνθρωποι.Δείχνουν να μην θέλουν να απορρίπτονται αλλά και να απορριφθούν δεν τους πειράζει. Είναι καλά μετά. Λίγο φορτισμέμοι, λίγο ριγμένοι, λίγο ηττημένοι, λίγο μπερδεμένοι, αλλά πολύ σίγουροι και πολύ αισιόδοξοι για το μέλλον (κυρίως το προσωπικό γιατί για το παραταξιακό παρεμβαίνει και μια άλλη παράμετρος: η εκλογική ψήφος).
Έχουν συναισθήματα, χαίρονται,λυπούνται,φοβούνται,παραιτούνται ,ακόμα και πρωθυπουργοί γίνονται. Πόσοι από τους πολιτικούς αυτούς δεν έχουν βιώσει μια πολιτική απόρριψη;
ΌΛΟΙ.
Όλοι έχουν δοκιμαστεί και μάλιστα όλοι έχουν απορριφθεί.
Αλλά ειναί εδώ.
Δεν φεύγουν (και πού να πάνε, αφού αυτό έμαθαν ,αυτό ξέρουν και κατά συνέπεια ,γιατί κρατάμε και μια σειρά ,αυτό επιλέγουν. Τα συναισθήματα δεν κρύβονται.

Πόσο πιο χαρούμενος μπορεί να γίνει αυτές τις μέρες ο Καραμανλής;
Ο Γιώργος;
Πόσο, τι,ποιον, πότε, γιατί, πως σκέφτεται ο Βενιζέλος;
Πως θα μας την φέρει σιγά-σιγά μέσα από το μαγικό κουτί ο Παπακωνσταντίνου από το Οικονομικών και ο Γιώργος από το Εξωτερικών;
Πόσο ήρεμα και μεθοδικά κινείται η Ντόρα;
ΌΛΟΙ είναι άνθρωποι.
Για αυτό και όλοι εμεις έτσι θα πρέπει να τους αξιολογούμε και να τους κρίνουμε, ανθρώπινα.

Όλοι σαν σύνολο ανασκουμπωνόμαστε, σηκώνουμε τα μανίκια, χαμογελάμε, αναθεωρούμε, αναδιατυπώνουμε και λέμε πως τα μελλοντικά πολιτικά κριτήρια αξιολόγησης των πολιτικών είναι τα ακόλουθα (δίνω και ένα στατιστικό λάθος +/-0 .01% γιατί άνθρωποι είμαστε και εμείς)
1.Ποιος ήταν πιο όμορφος τον τελευταίο μήνα;
2.Ποιος φόρεσε την πιο ωραία γραβάτα (συμπεριλαμβανομένης της Ντόρας);
3.Ποιος χρησιμοποίησε πιο πολλές φορές τις λέξεις "ευθύνη" και "συναίνεση" μέσα στη βδομάδα;
4.Ποιος είχε σηκωμένα τα μανίκια στην τελευταία συνέντευξη τύπου;
5.Ποιος έπαιξε στα πιο πολλά βιντεάκια του Λαζόπουλου την προηγούμενη Τρίτη;
6.Ποιον σχολίασε θετικά ο Πρετεντέρης ,ποιον ο Παπαχελάς και ποιον η Τσαπανίδου;
7.Ποιος πήγε να συναντήσει πιο πολλές φορές τον Αλμούνια, τον Τρισέ και τον Ότο Ρεχάγκελ?

Καθήκον μας να απαντάμε με ειλικρίνεια,σοβαρότητα ,σύνεση και υπευθυνότητα.
Όποιος δεν απαντάει τουλάχιστον με υπευθυνότητα καλύτερα να μην απαντάει.(ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ για το μέλλον του τόπου)

Με αυτόν τον τρόπο :

1.Θα μειωθεί τόσο το έλλειμμα όσο και το χρέος
2.Η ΝΔ θα αποκτήσει ιδεολογική ταυτότητα
3.Ο Ψωμιάδης θα αποκτήσει τηλεοπτική εκπομπή
4.Οι πληγωμένοι νδκράτες θα ξεχάσουν τον Καραμανλή
5.Ο Κολοκοτρώνης θα αναστηθεί

O πολιτικός Έλληνας

2009-11-18T04:08:00.000-08:00

Μουζακιάρη Βένη

Η πολιτική αλήθεια εκλαμβάνεται και κρίνεται σύμφωνα με τα βιώματα, τις σκέψεις και το περιβάλλον του καθενός. Στην Ελλάδα όλοι οι άνθρωποι, ενεργοί πολιτικά και μη, έχουν γνώμη, παρατηρούν τα πολιτικά δρώμενα, κριτικάρουν και στην πλειονότητά τους περιμένουν.
Τι περιμένουν?
Περιμένουν πολλά.Από μια προσωπική, δίκη τους διευκόλυνση και παροχή θέσης δημόσιου ενδιαφέροντος και κρατικής μισθοδοσίας μέχρι την πολυπόθητη πολιτικοκοινωνική ανατροπή της επικρατούσας κατάστασης.

Στην Ελλάδα, οι Έλληνες αλλά και στο εξωτερικό οι συμπαθέστατοι και φίλοι ομογενείς ξέρουν από πολιτική. Γνωρίζουν να μιλούν πολιτικά, να αξιολογούν πολιτικούς αλλά πέρα από κάθε αμφιβολία γνωρίζουν από κυβερνητικό έργο.Το κυβερνητικό έργο είναι αντικείμενο εξειδίκευσης πολλών και συγκεκριμένα εδρεύει από τη βουλή, την Ρηγίλλης και την Ιπποκράτους μέχρι τα σχολεία, πανεπιστήμια, καφενεία και το σαλόνι μας.

Ωστόσο υπάρχουν και άτομα, τα οποία δεν υιοθετούν και δεν αποδέχονται το απόλυτο εθνικό χόμπυ της πλειονότητας του ελληνικού λαού και δηλώνουν πως δεν τους αφορά η πολιτική, δεν ψηφίζουν ή δεν ψηφίζουν συνειδητά και σύμφωνα με μια πολιτική ιδεολογία (βλ.άκυρο).
Αυτή η κατάσταση χρήζει άμεσης διόρθωσης. Είναι σημαντικό τόσο για την πολιτική υπόσταση και εξέλιξη του τόπου όσο και για την πολιτική και ιδεολογική στάση του κάθε ένα να γνωρίζει και να πιστεύει στην πολιτική.Για να μην δημιουργούνται παρεξηγήσεις και παρερμηνείες δεν υποχρεωμένος κάποιος να δεχτεί τον Γιώργο, την Ντόρα, τον Αντώνη, την Αλέκα, τον Καρατζαφέρη, τον Αλέξη και τον Ψωμιάδη, αλλά να έχει διάθεση να αποκτήσει πολιτική στάση και πολιτικό λόγο (το τελευταίο κρίνεται δύσκολο επομένως δηλώνεται σαν προαιρετικό). Αν δεν ασχολείσαι εσύ με κάτι ,τότε επιτρέπεις σε άλλους να ασχοληθούν μαζί του και μην ξεχνάς ότι αυτοί οι άλλοι υπάρχει μια πολύ μικρή,αμελητέα πιθανότητα να μην είναι καλοί και να κάνουν κακό.

Η πολιτική στην Ελλάδα είναι ταυτόσημη με την Ελλάδα.Η κατάσταση αυτή είναι γεγονός. Ίσχυε,ισχύει και θα ισχύει.Υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν άτομα που δεν υπηρετούν όμορφα, νόμιμα και ηθικά την πολιτική. Αυτό όμως ίσως να είναι και το προαπαιτούμενο για μια όμορφη, ηθική και νόμιμη πολιτική καθώς μέσα από συγκρούσεις και λάθη θα επέλθει αισιόδοξα νομοτελειακά η πολιτική στην προκειμένη περίπτωση κάθαρση.

Οι Έλληνες κάνουν πολιτική στην Ελλάδα.Ψηφίζουν, ανεβάζουν, περιμένουν, κρίνουν, συνεχίζουν ή κατεβάζουν .
Έχουν πολιτική δύναμη. Έχουν πολιτική δύναμη επειδή τελικά γνωρίζουν.

2009-11-17T18:49:00.000-08:00

Η ελλάδα ως Ευρώπη: Μήπως ήρθε η στιγμή;

2009-11-17T11:26:00.000-08:00

Μουζακιάρη Βένη

H Ελλάδα είναι μια χώρα που δεν δημιουργεί προσδοκίες αλλά διαμορφώνει καταστάσεις.
Ο κοινωνικός, οικονομικός και πολιτικός χώρος στην χώρα μας είναι δομημένος με τέτοιον τρόπο, που δεν επιτρέπει στο κοντινό ή μακρινό γεωγραφικό περιβάλλον να μας χαρακτηρίσει ως οικονομικά και επενδυτικά "ελκυστικούς".
Αυτή είναι μια πραγματικότητα, δύσκολη βέβαια, αλλά είναι γεγονός.

Το γρήγορα εναλλασσόμενο κυβερνητικό περιβάλλον, οι ξεχωριστοί και όχι συνακόλουθοι των προηγούμενων νόμοι και τροποποιήσεις της κάθε κυβέρνησης, ο έντονος και χωρίς συνοχή, στόχο και περιεχόμενο συνδικαλισμός, η κυρίαρχη και δυναμική παρουσία και θέση μας στη λίστα διαφθοράς δεν επιτρέπουν μια ελκυστική και κερδοφόρα επενδυτική εξέλιξη της οικονομίας.
Με ιδιαίτερο σκεπτικισμό και επιφύλαξη αντιμετωπίζεται η χώρα μας στον τομέα των άμεσων ξένων επενδύσεων.Ο ξένος επιχειρηματίας δεν θα επιλέξει την Ελλάδα να δραστηριοποιηθεί οικονομικά.
Θα επιλέξει μια χώρα με σαφέστατο χαμηλότερο εργατικό κόστος και πάνω από όλα με σχετικά ήρεμη πολιτική και κοινωνική ζωή. Δε θα πάρει ένα ρίσκο που ξέρει από την αρχή πως θα χάσει.

Η χώρα πρέπει να μπει σε μια διαδικασία εκκαθάρισης και επανεκκίνησης. Σε κάθε είδους προγράμματα, μέθοδους,στάσεις και νοοτροπία, που δεν επιτρέπουν πρόοδο και μέλλον delete. Άμεσα, γρήγορα και σαφέστατα χωρίς το διπλό μπαλαντέρ της ήπιας προσαρμογής και της μεταβατικής περιόδου..Η Ελλάδα και ειδικά ο Έλληνας δεν θα πάθει απολύτως τίποτα από μια ξαφνική αλλαγή.Είναι αναγκαίο.

Δεν μπορεί μια χώρα που λειτουργεί με βάση το μοντέλο της ΕΕ να παρακολουθούσε για τόσες ημέρες την εξέλιξη της απεργίας άπραγη.Επιτακτικό και ιδιαίτερης σημασίας βήμα είναι άμεσα να ξεκινήσουν και από τις δυο πλευρές διαπραγματεύσεις.
Άμεσες διαπραγματεύσεις για όσα από τα θέματα μπορούν να επιλυθούν καθώς σαφέστατα η δομή και η εικόνα του συνδικαλισμού στην Ελλάδα δεν λύνεται με διαπραγματεύσεις, αλλά με καθαρή αλλαγή νοοτροπίας και σκέψης γύρω από τα θέματα εργασίας και ειδικά τρόπου εργασίας.

Ο συνδικαλισμός σαν όργανο μπορεί και πρέπει να λειτουργεί σαν ασπίδα και ομπρέλα για τους εργαζόμενους. Αυτός είναι ο μοναδικός στόχος. Δυστυχώς όμως η εικόνα που παρατηρείται στην Ελλάδα είναι πως οι συνδικαλιστές προτάσσουν την κομματική ταυτότητα και δρουν βάσει αυτής.
Μια χώρα που λειτουργεί βάσει ενός προγράμματος και μάλιστα ενός εξωγενούς προγράμματος με διπλή κατεύθυνση μέσα και έξω θα πρέπει να θέλει και να μπορεί να επιλύει τέτοιου είδους θέματα. Η καλύτερη εικόνα σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο θα πρέπει να συνοδεύεται και με την ανάλογη εξέλιξη καταστάσεων, που με την τωρινή υπόσταση και δομή αποτελούν εμπόδιο για κάθε είδους και κατεύθυνση προόδου και μέλλοντος.

Η απερχόμενη, η νέα και μελλοντική κυβέρνηση θα πρέπει να είναι σε θέση
και να έχει την ειλικρινή διάθεση για άμεση αντιμετώπιση των χρόνια "ανυπάκουων"εσωτερικών δομών και μηχανισμών.

Εκκαθάριση στάσιμων και μη παραγωγικών παραγόντων και αναδιαμόρφωση στάσης και νοοτροπίας. Δεν είναι προσωπικό θέμα ή ζήτημα προς διαπραγμάτευση το αν θα προχωρήσουμε ευρωπαϊκά .Είναι μια δεδομένη στάση που θα πρέπει έστω και τώρα να κατανοήσουμε και να υιοθετήσουμε και ασφαλώς μια υποχρέωση απέναντι στο μέλλον και στην ιστορία μας.

ΝΔ: Τι ψηφίζουμε;

2009-11-17T11:25:00.000-08:00

Ντόρα Μπακογιάννη -Αντώνης Σαμαράς.
Τα δύο πρόσωπα, που σύμφωνα με γκάλοπ αλλά και την κοινή λογική είναι τα δύο επικρατέστερα για την προεδρεία της ΝΔ.Δύο πολύ διαφορετικά πρόσωπα, που συγκεντρώνουν από μια μεγάλη πλειοψηφία φίλων και στελεχών του κόμματος, αλλά και της ευρύτερης κοινής γνώμης.

Ντόρα Μπακογιάννη

Γυναίκα, δυνατό ,λαμπερό πρόσωπο. Νιώθει πως η προεδρεία της ανήκει. Έχει υπάρξει δυναμικό και στέλεχος πρώτης γραμμής του κόμματος.Έχει δύναμη, έχει εσωκομματικούς φίλους που μπορούν να της διασφαλίσουν μια εύκολη πορεία προς την νίκη,είναι πρόσωπο-σημαία της ΝΔ.
Η Ντόρα Μπακογιάννη έχει όνομα και οικογένεια με ιστορία. Είναι φύσει πολιτικό πρόσωπο. Πείθει με την παρουσία της και μόνο.

Δυναμική μεν με ευρύ κύκλο εσωκομματικών αντιπάλων δε.Ταυτίζεται το πρόσωπο και το όνομά της περισσότερο με την διαδρομή και τα λάθη της πρωθυπουργίας Μητσοτάκη, παρά με τον ανανεωτικό, προοδευτικό και καινοτόμο λόγο του Παύλου Μπακογιάννη.
Ένας προσωπικός κύκλος φιλοδοξίας, προσπάθειας,επιμονής και ετοιμότητας θα κλείσει νομοτελειακά σε περίπτωση ανάδειξής της στην προεδρεία .Σε αντίθετη περίπτωση το σύμπαν θα έχει συνομωτήσει για να μην συμβεί αυτό και κανείς δε θα μπορέσει σε τελική ανάλυση να τα βάλει με το σύμπαν και την ηθική νομοτέλεια.

Αντώνης Σαμαράς

Πολιτικός με έναν συνδυασμό στοιχείων και ικανοτήτων παλιάς και νέας κοπής πολιτικών και ΝΔκρατών.Υπήρχε στις τάξεις του κόμματος ,έφυγε από το κόμμα και τον Μητσοτάκη, ίδρυσε την Πολιτική Άνοιξη, σταμάτησε από και την Πολιτική Άνοιξη, δεν λειτουργούσε ως πολιτικός για καιρό και επανήλθε επί Καραμανλή. Ανέλαβε το Υπουργείο Πολιτισμού και διοργάνωσε μάλιστα και τα εγκαίνια του νέου μουσείου της Ακρόπολης.

Άνθρωπος ιδιαίτερα ευφυής ,η πολιτική δεν είχε τελειώσει για τον ίδιο,ούτε όταν έφυγε από την ΝΔ αλλά ούτε και όταν "σιώπησε"" η Πολιτική Άνοιξη. Θέτει τον εαυτό του υποψήφιο για την προεδρία και περιμένει αναμένοντας που θα κινηθεί το σώμα των Καραμανλικών για να ξέρει αν θα τερματίσει πίσω ή μπροστά από την Ντόρα.

Δύο άνθρωποι που το παρελθόν τους συνδέει. Το παρόν τους βρίσκει αντίπαλους (συνυποψηφίους μιλώντας πάντα σε πλαίσιο πολιτικού πολιτισμού) και το παρελθόν ίσως τους συναντήσει συμμάχους κάτω από την "πολυφωνική","πολυιδεολογική" και πολυκομματική ομπρέλα της ΝΔ.Το ενδιαφέρον στρέφεται στα δύο αυτά πρόσωπα, λόγω του λόγου και των όσων αντιπροσωπεύουν πίσω και μπροστά από τις γραμμές.

Ο ΝΔκράτης ψηφοφόρος θα κρίνει.Τα κριτήρια όμως αυτή την φορά επιβάλλεται να διακρίνονται από αλήθεια, διάυγεια και καθαρά ζητούμενα.
Κλείνοντας θα ήθελα να τονίσω τα δύο εναλλακτικά ενδεχόμενα ,δείχνοντας την επόμενη μέρα της ΝΔ.
1.Για πρώτη φορά γυναίκα στην προεδρεία
2.Για πρώτη φορά πρόεδρος χωρίς πρόγονο Πρωθυπουργό

Ευχαριστώ πολύ..

Μεγάλο Ατόπημα

2009-11-17T11:13:00.000-08:00

Είναι δύσκολο να μείνει κανείς αμέτοχος όταν βρίσκεται μπροστά σε μια μεγαλειώδη στιγμή σεξισμού, κόμπλεξ και άκρατου παραληρήματος.

Δεν γνωρίζω εκείνον που το υπογράφει.Δεν γνωρίζω εκείνον που το διατύπωσε.Δεν γνωρίζω εκείνον που συνέλαβε την ίδέα του λιβέλου.
Αυτό όμως που γνωρίζω είναι πως κάποιο όριο πρέπει να ξεπεράστηκε με το συγκεκριμένο δημοσίευμα.

Το να καταφεύγει κανείς σε ακρότητες είναι εύκολο.Το να διασύρεται η προσωπικότητα, η αξιοπρέπεια και η δημόσια εικόνα ενός πολιτικού προσώπου είναι επίσης εύκολο.Δεν είναι όμως ούτε επιτρεπτό,ούτε ηθικό, ούτε νόμιμο.

Ο καθένας ή η καθεμιά από εμάς σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να γίνεται μέτοχος και κοινωνός τέτοιας σκέψης και τέτοιου εγχειρήματος.

Θα πρέπει να γίνει μια σοβαρή προσπάθεια να αποβάλλουμε κάθε στοιχείο κακεντρέχειας και κίτρινης διάθεσης στην πολιτική και κοινωνική τηλεοπτική και έντυπη πραγματικότητα.Θα πρέπει να γίνει μια σοβαρή προσπάθεια ο σχολιασμός και η κριτική να διατηρούνται σε ένα επίπεδο πολιτισμού , ειλικρίνειας και fair play. Το να κινηθείς δίκαια, το να κινηθείς νόμιμα, το να κινηθείς ηθικά είναι ενδείξη οξυδερκούς, δίκαιου και πολιτικά προσαρμοσμένου νου.

Αντιπολιτεύεσαι, μάχεσαι, πολεμάς, διεκδικείς,
αμύνεσαι,επιτίθεσαι μέσα σε πλαίσιο υπεύθυνο, ρεαλιστικό και κοινωνικά αποδεκτό.

Δεν γνωρίζω εάν κάποιος από όλους εμάς ενδιαφέρεται και αναζητά τέτοιου είδους δημοσιεύματα.Εάν υπάρχει θα πρέπει να σταματήσει να χαρακτηρίζεται από τέτοιου είδους προθέσεις και αναζητήσεις , όπως επίσης και εκείνος που ασχολείται με την δημοσίευσή τους θα πρέπει να αναθεωρήσει το περιεχόμενο και την αιτιότητα του λόγου του.

Θέλω επιτέλους να ζω σε έναν κόσμο που θα μου δίνει εγγυήσεις για τον αμοιβαίο σεβασμό, για την προσωπική ελευθερία και την ασφάλεια του ατόμου.
Θέλω έναν κόσμο που θα μάθει να σέβεται και να αγωνίζεται για το κράτος δικαίου.
Δεν θέλω να ξαναμπώ σε μια διαδικασία να λέω και να γράφω αυτά που λέω και γράφω αυτήν την στιγμή.

ΥΓ.Αναφέρομαι στο δημοσιεύμα-λίβελο που δημοσιεύτηκε και αναφέρονταν στο πρόσωπο της κα Μπακογιάννη.