Η ιστορία δύο αδερφών, που μετά το θάνατο της μητέρας τους εμφανίζονται να εμπλέκονται σε μια πρωτοφανή για τους ίδιους διαμάχη, αποτελεί την κεντρική ιδέα της ταινίας «The bOX» σε σκηνοθεσία και σενάριο Φώτη Πάσσου.
Η ταινία, που ουσιαστικά ολοκληρώθηκε πριν πέντε περίπου χρόνια, κατόρθωσε στο 50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: 4o Digital Wave να αποσπάσει το δεύτερο βραβείο στην κατηγορία ταινιών μικρού μήκους.
Τα γυρίσματα και οι συνολικές εργασίες για την ολοκλήρωση της ταινίας πραγματοποιήθηκαν στα Τρίκαλα, τόπο καταγωγής του σκηνοθέτη αλλά και όλων όσων συμμετείχαν στην ταινία.
http://vids.myspace.com/index.cfm?fuseaction=vids.individual&videoid=102462036
Ο Φώτης Πάσσος, σκηνοθέτης αλλά και σεναριογράφος της ταινίας, σπουδάζει σκηνοθεσία στη Θεσσαλονίκη και ασχολήθηκε με τη δημιουργία της ταινίας, με ιδιαίτερα μεγάλη επιτυχία αν κρίνουμε από την τιμητική θέση που απέσπασε στο φεστιβάλ τον προηγούμενο χειμώνα. Αποτελεί ουσιαστικά τον κινητήριο μοχλό για τη δημιουργία και ολοκλήρωση της ταινίας , όπως επίσης και την πηγή έμπνευσης κάθε κινηματογραικού του εγχειρήματος.
Τώρα και σε συνδυασμό πάντα με το νέο κινηματογραφικό εγχείρημα που σκοπεύει να πραγματοποιήσει στις αρχές του καλοκαιριού, ήταν η ευκαιρία να ξαναθυμηθούμε την ταινία, που σε τοπικό επίπεδο γνώρισε και μεγάλη εισπρακτική επιτυχία.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διαπιστώνεις πως στην μικρή πόλη των Τρικάλων υπάρχουν νέες και νέοι με καλλιτεχνικές ανησυχίες και διάθεση να προσφέρουν και να συμμετέχουν σε κάτι διαφορετικό, έξω από τα τετριμμένα και την καθημερινότητα. Ταινίες με έντονο κοινωνικό ενδιαφέρον και περιεχόμενο αποτελούν το σημείο αναφοράς της σκέψης και της ανησυχίας τους. Παρακολουθούν τον κόσμο μέσα από τη δική τους ματιά και τελικά τον αποδίδουν μέσα από όρους τέχνης.
Τέτοιου είδους ανησυχίες οφείλουν και πρέπει να συνεχίζονται. Η τέχνη είναι διέξοδος από το πεζό της καθημερινότητας και του τρόπου ζωής μας..
Εκείνο όμως που είναι ακόμη περισσότερο σημαντικό και στο οποίο θα πρέπει να σταθούμε είναι πως όλο αυτό το εγχείρημα γίνεται από νέα σε ηλικία άτομα, με πολύ μικρό budget, χωρίς να στηρίζονται σε καμία βοήθεια πέρα από το ταλέντο τους και από την όρεξη για δημιουργική και καλλιτεχνική δουλειά..Είναι κινηματογραφικές δουλείες που στηρίζονται στο σήμερα και μέσα από τις οποίες οι δημιουργοί αποσκοπούν να δώσουν στο κοινό μια ιδέα του τρόπου σκέψης τους και του πως αντιλαμβάνονται τον κόσμο σήμερα.. Έχει ενδιαφέρον να παρακολουθείς τους νέους, τις σκέψεις τους και τον τρόπο που κινούνται..
Θα πρέπει να πούμε έστω και «εκ πρόθεσμα» συγχαρητήρια στους συντελεστές της ταινίας "Τhe Box" για την ποιότητα του περιεχομένου και τελικά και για την επιβράβευση της προσπάθειάς τους και να ευχηθούμε καλή συνέχεια στα επόμενα βήματά τους...Η αισιοδοξία που μπορείς να αντλήσεις καθώς παρακολουθείς τα βήματα ενός νέου ανθρώπου μέσα σε έναν τόσο δύσκολο χώρο είναι σημαντική..
Καλή επιτυχία λοιπόν..
και καλή συνέχεια στον κινηματογραφικό σας δρόμο..
Τρίτη 6 Απριλίου 2010
Σάββατο 3 Απριλίου 2010
Τον αντίπαλο κράτα τον κοντά...
Λοιπόν ας υποθέσουμε πως επιλέγεις να ασχοληθείς με την πολιτική.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να πιστεύεις σε μια ιδέα. Θα πρέπει να πιστεύεις σε μια δυνατή ιδέα ευρύτερης νομιμοποιήσης και κοινωνικής αποδοχης. Τα πιστεύω σου θα χαράξουν την πολιτική σου αλλά θα διαμορφώσουν και τη στρατηγική σου..
Το δεύτερο πράγμα που πρέπει να σκεφτείς ως ανερχόμενο πολιτικό πρόσωπο είναι σε ποια άτομα θα στηριχτείς και εν τέλει ποια θα σε στηρίξουν. Σχετικά με τα άτομα που θα στηριχτείς θα πρέπει να διευκρινίσουμε το αυτονόητο: η στήριξή τους μεταφράζεται σίγουρα σε ψήφο αλλά και σε γενικότερη στήριξη που απαιτείται και χρειάζεται στο πλαίσιο μια εκλογικής διαδικασίας.
Το τρίτο είναι να σκεφτείς τι πρέπει να φοβάσαι και κυρίως ποιούς.
Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα..
Ο φόβος στην πολιτική δεν είναι ίδιος με τον φόβο που μπορεί να νιώσει κάποιος στην καθημερινότητά του. Ο φόβος στην πολιτική σχετίζεται με φαινόμενα πολιτικού ανταγωνισμού αλλά και από τις συνέπειές του. Είναι ο φόβος, βάσει του οποίου διαμορφώνεται η τακτική σου αλλά και γενικότερα η πολιτική σου συμπεριφορά.
Ο φόβος σε καθιστά πιο προσεκτικό και πιο περιορισμένο, καθώς κατά βάση ελέγχεσαι και αξιολογείσαι από τον αντίπαλο. Ο αντίπαλος θα θέσει τα όρια βάσει των οποίων θα κινηθείς και σε πολλές περιπτώσεις θα θέσει και τα όρια του παιχνιδιού (αν το κάνει, θα το κάνεις και εσύ..απλά και μόνο για να μείνεις εντός παιχνιδιού).
Για να γίνεις πολιτικός χρειάζονται πολλά. Μέσα σε αυτά τα πολλά χρειάζονται και οι κατάλληλες συγκυρίες. Ένας συγχρονισμός, δηλαδή, πρωτοβουλιών και κινήσεων που τελικά θα διαμορφώσουν κατάλληλα τη στιγμή για την ανάδειξή σου..Το πρόσωπο όμως που θα ορίσει στην πράξη τις κινήσεις και τις μεθόδους είναι ο αντίπαλος. Τον παρατηρείς και ενεργείς..
Καλές Γιορτές.
Καλή Ανάσταση Σε Όλους!!
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να πιστεύεις σε μια ιδέα. Θα πρέπει να πιστεύεις σε μια δυνατή ιδέα ευρύτερης νομιμοποιήσης και κοινωνικής αποδοχης. Τα πιστεύω σου θα χαράξουν την πολιτική σου αλλά θα διαμορφώσουν και τη στρατηγική σου..
Το δεύτερο πράγμα που πρέπει να σκεφτείς ως ανερχόμενο πολιτικό πρόσωπο είναι σε ποια άτομα θα στηριχτείς και εν τέλει ποια θα σε στηρίξουν. Σχετικά με τα άτομα που θα στηριχτείς θα πρέπει να διευκρινίσουμε το αυτονόητο: η στήριξή τους μεταφράζεται σίγουρα σε ψήφο αλλά και σε γενικότερη στήριξη που απαιτείται και χρειάζεται στο πλαίσιο μια εκλογικής διαδικασίας.
Το τρίτο είναι να σκεφτείς τι πρέπει να φοβάσαι και κυρίως ποιούς.
Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα..
Ο φόβος στην πολιτική δεν είναι ίδιος με τον φόβο που μπορεί να νιώσει κάποιος στην καθημερινότητά του. Ο φόβος στην πολιτική σχετίζεται με φαινόμενα πολιτικού ανταγωνισμού αλλά και από τις συνέπειές του. Είναι ο φόβος, βάσει του οποίου διαμορφώνεται η τακτική σου αλλά και γενικότερα η πολιτική σου συμπεριφορά.
Ο φόβος σε καθιστά πιο προσεκτικό και πιο περιορισμένο, καθώς κατά βάση ελέγχεσαι και αξιολογείσαι από τον αντίπαλο. Ο αντίπαλος θα θέσει τα όρια βάσει των οποίων θα κινηθείς και σε πολλές περιπτώσεις θα θέσει και τα όρια του παιχνιδιού (αν το κάνει, θα το κάνεις και εσύ..απλά και μόνο για να μείνεις εντός παιχνιδιού).
Για να γίνεις πολιτικός χρειάζονται πολλά. Μέσα σε αυτά τα πολλά χρειάζονται και οι κατάλληλες συγκυρίες. Ένας συγχρονισμός, δηλαδή, πρωτοβουλιών και κινήσεων που τελικά θα διαμορφώσουν κατάλληλα τη στιγμή για την ανάδειξή σου..Το πρόσωπο όμως που θα ορίσει στην πράξη τις κινήσεις και τις μεθόδους είναι ο αντίπαλος. Τον παρατηρείς και ενεργείς..
Καλές Γιορτές.
Καλή Ανάσταση Σε Όλους!!
Τετάρτη 31 Μαρτίου 2010
Οι νέοι πολιτικοί όπως πρέπει..
Όταν ακούς έναν πολιτικό να μιλάει και μάλιστα όταν πρόκειται και για ένα νέο πολιτικό περιμένεις να ακούσεις κάποια συγκεκριμένα πράγματα.
Ασφαλώς και περιμένεις να ακούσεις κάτι σύγχρονο, κάτι που να έρχεται από το παρόν και να κατευθύνεται στο μέλλον.
Ο λόγος του πρέπει να είναι άμεσος και να αντιλαμβάνεσαι από την πρώτη στιγμή πως πρόκειται για ένα πολιτικό πρόσωπο που μπορεί να σταθεί στο σήμερα αλλά και να παράγει πολιτικό λόγο.
Ο ξύλινος λόγος είναι σημείο- βόμβα..Όσο περισσότερο αποστασιοποιηθείς από κάθε είδους τυποποιημένη πολιτική σκέψη και έκφραση τόσο καλύτερα είναι. Θα σε αντιληφθούν καλύτερα
όσοι θα σε ακούσουν και δε θα σκεφτούν πως τους θυμίζεις τον γραφικό πολιτικό στην τηλεόραση. Είναι πολύ δύσκολο να αποφύγεις "το σημερινό μέσο τρόπο πολιτικής έκφρασης" καθώς οι νέοι που θέλουν να ασχοληθούν με την πολιτική τις περισσότερες των περιπτώσεων επιλέγουν να μη σκέφτονται πάρα μόνο να μιλάνε..
Τώρα αν εσύ επιλέξεις και αποφασίσεις να στήρίξεις την πολιτική σου καριέρα στη σκέψη θα πρέπει να σκεφτείς πολύ καλά τι θα επιλέξεις να σκέφτεσαι...Με απλά λόγια μη καταφύγεις σε ακρότητες απλά και μόνο για να πείσεις πως φέρεις και εκφράζεις κάτι καινούργιο γιατί τότε διττό το κακό που θα πετύχεις:
1. να τρομάξεις τη βάση
2. η βάση να πειστεί (και αν συνηθίσουν στην ακρότητα τότε...θα τους φαίνεται φυσιολογική.)
Μπορείς να πείσεις μόνο εάν επιλέξεις να εκφραστείς με τους όρους και το πνεύμα της εποχής..Να μη θυμίσεις παρελθόν αλλά και να μη θυμίσεις και πολύ μέλλον..Απλά να μιλάς για το παρόν χαράσσοντας την προοπτική του μέλλοντος, ζητώντας όμως τη βοήθεια όλων...Ο πολιτικός δεν προχωράει ποτέ μόνος του. Χρειάζεται τον κόσμο...τη συναίνεση..
Μέσος και μεστός λόγος. Κατανοητός αλλά να στηρίζεται στην επιστήμη του..
Να ξέρει τον πολιτικό χώρο αλλά και να διακατέχεται και από μια σχετική άγνοια κινδύνου...
Θα μου πει κάποιος: δύσκολα
Εγώ όμως θα πω: και όμως...
Ασφαλώς και περιμένεις να ακούσεις κάτι σύγχρονο, κάτι που να έρχεται από το παρόν και να κατευθύνεται στο μέλλον.
Ο λόγος του πρέπει να είναι άμεσος και να αντιλαμβάνεσαι από την πρώτη στιγμή πως πρόκειται για ένα πολιτικό πρόσωπο που μπορεί να σταθεί στο σήμερα αλλά και να παράγει πολιτικό λόγο.
Ο ξύλινος λόγος είναι σημείο- βόμβα..Όσο περισσότερο αποστασιοποιηθείς από κάθε είδους τυποποιημένη πολιτική σκέψη και έκφραση τόσο καλύτερα είναι. Θα σε αντιληφθούν καλύτερα
όσοι θα σε ακούσουν και δε θα σκεφτούν πως τους θυμίζεις τον γραφικό πολιτικό στην τηλεόραση. Είναι πολύ δύσκολο να αποφύγεις "το σημερινό μέσο τρόπο πολιτικής έκφρασης" καθώς οι νέοι που θέλουν να ασχοληθούν με την πολιτική τις περισσότερες των περιπτώσεων επιλέγουν να μη σκέφτονται πάρα μόνο να μιλάνε..
Τώρα αν εσύ επιλέξεις και αποφασίσεις να στήρίξεις την πολιτική σου καριέρα στη σκέψη θα πρέπει να σκεφτείς πολύ καλά τι θα επιλέξεις να σκέφτεσαι...Με απλά λόγια μη καταφύγεις σε ακρότητες απλά και μόνο για να πείσεις πως φέρεις και εκφράζεις κάτι καινούργιο γιατί τότε διττό το κακό που θα πετύχεις:
1. να τρομάξεις τη βάση
2. η βάση να πειστεί (και αν συνηθίσουν στην ακρότητα τότε...θα τους φαίνεται φυσιολογική.)
Μπορείς να πείσεις μόνο εάν επιλέξεις να εκφραστείς με τους όρους και το πνεύμα της εποχής..Να μη θυμίσεις παρελθόν αλλά και να μη θυμίσεις και πολύ μέλλον..Απλά να μιλάς για το παρόν χαράσσοντας την προοπτική του μέλλοντος, ζητώντας όμως τη βοήθεια όλων...Ο πολιτικός δεν προχωράει ποτέ μόνος του. Χρειάζεται τον κόσμο...τη συναίνεση..
Μέσος και μεστός λόγος. Κατανοητός αλλά να στηρίζεται στην επιστήμη του..
Να ξέρει τον πολιτικό χώρο αλλά και να διακατέχεται και από μια σχετική άγνοια κινδύνου...
Θα μου πει κάποιος: δύσκολα
Εγώ όμως θα πω: και όμως...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)