Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2009

Παρελθόν -Μέλλον: Χ

Μουζακιαρη Βένη




Είναι το παρελθόν κανόνας για το μέλλον;
Κοιτάζοντας το παρελθόν βλέπουμε το μέλλον;
Ποια σημασία των όσων έχουν γίνει για τα όσα θα συμβούν;

Το παρελθόν είναι η χρονική αυτή στην στιγμή, στην οποία ανήκουν όλα όσα ορθώς και όλα όσα λάνθασμένα έχουν συμβεί.Στο παρελθόν ανήκουν πρόσωπα, καταστάσεις, διαδικασίες και αποφάσεις που οδήγησαν στο παρόν.
Είναι ανάγκη να γνωρίζουμε το παρελθόν και ταυτόχρονα να το κατανοούμε.
Αυτό όμως που είναι λάθος είναι να προσομοιάζουμε και να εξισώνουμε το παρελθόν με το μέλλον.
Τα δεδομένα, οι συνθήκες, τα πρόσωπα μεταβάλλονται, εξελίσσονται και μετέρχονται σε νέα εποχή ..Μόνο ως γεγονός του παρελθόντος μπορεί να κριθεί το παρελθόν.

Συγκεκριμένα στην πολιτική πολλές φορές έχει τύχει και μάλλον πολλές περισσότερες θα συμβεί να επαναλαμβάνονται γεγονότα και καταστάσεις. Αυτό όμως δεν μας δίνει το δικαίωμα, να προδικάζουμε την εξέλιξη και την έκβαση, απλά και μόνο επειδή γνωρίζουμε την κατάσταση που έχει παρέλθει.
Το παρελθόν μπορεί να αποτελέσει δύναμη γιατί μας παρέχει την γνώση, την διαδικασία και την μεθόδευση.
Απο κει και πέρα όμως το παρόν είναι παρόν και το μέλλον είναι μέλλον.
Το παρόν και το μέλλον θα χτιστούν και θα κριθούν με βάση τα δεδομένα και τις καταστάσεις της εποχής και της αυτής στιγμής.
Πχ. Κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί πως τα λάθη του παρελθόντος αποτελούν μέτρο για την επιτυχία του μέλλοντος. Κανένας δεν μπορεί και δεν έχει το δικαίωμα να ισχυριστεί πως ο Αντώνης Σαμαράς δεν θα είναι καλός αρχηγός, λόγω των εξελίξεων του '93 και με την ίδια λογική κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί, πως η Ντόρα δεν θα είναι καλή αρχηγός λόγω του πρότερου πολιτικού βίου της οικογένειας Μητσοτάκη.
Τέτοιου είδους αυθαίρετες εικασίες δεν έχουν θέση πουθενά και πολύ περισσότερο στον χώρο της πολιτικής.
Το να κρίνεις τα όσα έχουν συμβεί είναι μια διαδικασία αποκλειστικά υποκειμενικού χαρακτήρα. Το να χρησιμοποιείς τον υποκειμενισμό σου στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης, αν όχι ανεπίτρεπτο είναι σίγουρα άδικο.

Όλοι έχουμε τις απόψεις μας.
Ο καθένας θα επιλέξει τον αρχηγό που θεωρεί καλύτερο.
Ναι παρασυρόμαστε, ναι καθοδηγούμαστε. Το κύριο ζητούμενο όμως είναι ταυτόχρονα να κατανοούμε το γιατί θα παρασυρθούμε και θα καθοδηγηθούμε .
Μην συγχέουμε το παρελθόν με το μέλλον, γιατί θα παραβλέψουμε πολυ σημαντικές συνιστώσες,που ίσως είναι αυτές που θα δώσουν και την λύση. Πρέπει να γνωρίζουμε τι έχει συμβεί, όχι για να προβλέψουμε το μέλλον, αλλά για να σχηματίζουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα της ιστορικής ροής των γεγονότων καθώς και για να αποφεύγονται, εάν και εφόσον είναι δυνατό και εφικτό τα περισσότερα λάθη και λαθεμένες αναγνώσεις του παρόντος και του μέλλοντος.

Μεγάλο Ατόπημα

Γράφει η Βένη Μουζακιάρη

Είναι δύσκολο να μείνει κανείς αμέτοχος όταν βρίσκεται μπροστά σε μια μεγαλειώδη στιγμή σεξισμού ,κόμπλεξ και άκρατου παραληρήματος.

Δεν γνωρίζω εκείνον που το υπογράφει.Δεν γνωρίζω εκείνον που το διατύπωσε.Δεν γνωρίζω εκείνον που συνέλαβε την ίδέα του λιβέλου.
Αυτό όμως που γνωρίζω είναι πως κάποιο όριο πρέπει να ξεπεράστηκε με το συγκεκριμένο δημοσίευμα.

Το να καταφεύγει κανείς σε ακρότητες είναι εύκολο.Το να διασύρεται η προσωπικότητα, η αξιοπρέπεια και η δημόσια εικόνα ενός πολιτικού προσώπου είναι επίσης εύκολο.Δεν είναι όμως ούτε επιτρεπτό,ούτε ηθικό, ούτε νόμιμο.

Ο καθένας ή η καθεμιά από εμάς σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να γίνεται μέτοχος και κοινωνός τέτοιας σκέψης και τέτοιου εγχειρήματος.

Θα πρέπει να γίνει μια σοβαρή προσπάθεια να αποβάλλουμε κάθε στοιχείο κακεντρέχειαςκαι κίτρινης διάθεσης στην πολιτική και κοινωνική τηλεοπτική και έντυπη πραγματικότητα.Θα πρέπει να γίνει μια σοβαρή προσπάθεια ο σχολιασμός και η κριτική να διατηρούνται σε ένα επίπεδο πολιτισμού ,ειλικρίνειας και fair play. Το να κινηθείς δίκαια ,το να κινηθείς νόμιμα ,το να κινηθείς ηθικά είναι ενδείξη οξυδερκούς, δίκαιου και πολιτικά προσαρμοσμένου νου.

Αντιπολιτεύεσαι ,μάχεσαι ,πολεμάς,διεκδικείς,αμύνεσαι,επιτίθεσαι μέσα σε ........
πλαίσιο υπεύθυνο, ρεαλιστικό και κοινωνικά αποδεκτό.
Δεν γνωρίζω εάν κάποιος από όλους εμάς ενδιαφέρεται και αναζητά τέτοιου είδους δημοσιεύματα.Εάν υπάρχει θα πρέπει να σταματήσει να χαρακτηρίζεται από τέτοιου είδους προθέσεις και αναζητήσεις ,όπως επίσης και εκείνος που ασχολείται με την δημοσίευσή τους θα πρέπει να αναθεωρήσει το περιεχόμενο και την αιτιότητα του λόγου του.

Θέλω επιτέλους να ζω σε έναν κόσμο που θα μου δίνει εγγυήσεις για τον αμοιβαίο σεβασμό ,για την προσωπική ελευθερία και την ασφάλεια του ατόμου.
Θέλω έναν κόσμο ,που θα μάθει να σέβεται και να αγωνίζεται για το κράτος δικαίου.
Δεν θέλω να ξαναμπώ σε μια διαδικασία να λέω και να γράφω αυτά πουλέω και γράφω αυτήν την στιγμή.

ΥΓ1.Αναφέρομαι στο δημοσιεύμα-λίβελο που δημοσιεύτηκε και αναφέρονταν στο πρόσωπο της κα Μπακογιάννη.

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009


Οι πολιτικοί του μέλλοντος

Μουζακιάρη Βένη

Η κρίση στην πολιτική ζωή του τόπου δεν είναι κρίση που
απευθύνεται και αφορά την πολιτική άποψη και την διαθέση που έχει το άτομο για την πολιτική πραγματικότητα. Η κρίση σήμερα ταυτίζεται με μια γενικότερη απαξίωση σε πρόσωπα και σε διαδικασίες.


Τα άτομα που αντιδρούν,δεν αντιδρούν ενάντια σε θεσμούς, σε αξίες, σε πολιτική πρακτική.
Τα άτομα που αντιδρούν, αντιδρούν ενάντια στην διαδικασία μέσω της οποίας κινούμαστε σήμερα πολιτικά.

Ο χώρος της πολιτικής δεν βιώνει την απαξίωση και μια γενικότερη κρίση σε πρώτο πρόσωπο ,αλλά πάντοτε μέσω των πρωταγωνιστών, που δεν κινούνται πάντοτε ούτε νόμιμα ,αλλά ούτε και ηθικά.

Το άτομο σήμερα, ανεξάρτητα από την ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο και άλλου είδους χαρακτηριστικά ενδιαφέρεται για την πολιτική. Μιλάει, εκφράζεται, επικοινωνεί πολιτικά με μεγάλη ευχαρίστηση και ευκολία. Εκείνο που τον φοβίζει όμως είναι η μη ηθική και η μη νόμιμη πολιτική.

Υπάρχει η γενικότερη αίσθηση πως τα πράγματα θα μείνουν ως έχουν και δεν υπάρχει ελπίδα βελτίωσης και προόδου.

Σε καμία περίπτωση δεν με εκφράζει και δεν υιοθετώ την άποψη αυτή!!
Η αισιοδοξία και ένα μέλλον ελπίδας και προόδου είναι αναγκαίο και απαραίτητο να υπάρχουν σαν σκέψη και σαν προοπτική.

Η προοπτική ενασχόλησης με τα κοινά είναι προοπτική αισιόδοξη και πέρα για πέρα ανατρεπτική για την επικρατούσα πολιτική πραγματικότητα.

Από όποιο κόμμα και από όποια ιδεολογία προέρχεται η πολιτική πράξη και διάθεση του καθενός είναι επιθυμητή έως και απαραίτητη για την πολιτική ανόρθωση, "αναγέννηση" του κυρίαρχου status, πάντοτε όμως σε πλαίσιο δημοκρατίας, πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού πολιτισμού.

Δεν είναι εύκολο να βρεθεί μια απάντηση για τον λαϊκισμό, τον κιτρινισμό και την παράνομη πράξη.

Η προσπάθεια όμως μπορεί και σε πρώτο βαθμό να αποδώσει και να αποτελέσει πρόδρομο ή βάση για την επόμενη μέρα.

Πολιτικό" ευ ζην"


 Μουζακιάρη Βένη

Η εγκυρότητα του πολιτικού γίγνεσθαι κρίνεται ασταθής και αβέβαιη.


Η απάντηση στην διαμορφωμένη και επικρατούσα πλέον κατάσταση ,σε πρώτο στάδιο ,είναι η μη συρρίκνωση της εκλογικής βάσης (διακομματικά και υπερκομματικά μιλώντας) αλλά και η απόκλιση των απόψεων και των μεθόδων των πολιτικών δρώντων.


Αν εξετάσουμε και κάνουμε ένα βήμα παραπάνω ,όμως,θα διαπιστώσουμε ότι πέρα από την μη σύγκλιση και την μέσα σε πλαίσιο και όριο αδιαφορία των πολιτών,κρύβεται μια αλήθεια.
Η αλήθεια είναι πως κανένας δεν θα πιστέψει πραγματικά σε τίποτε, έαν πρώτα δεν αντιληφθεί το γνήσιο και το αυθεντικό αυτού του τίποτε. Εάν δεν πειστεί πρώτα ,πως το πολιτικό αντικείμενο ,που θα υποστηρίξει και στο οποίο θα στηριχτεί δεν χαρακτηρίζεται ως αξιοπρεπές ,αξιοκρατικό και ταυτισμένο τόσο με την ικανοποίηση των αναγκών ,όσο και με την γενικότερη ευημερία του τόπου..


Τα άτομα σήμερα νιώθουν την ανάγκη να θεωρηθούν πολιτικά δρώντα, εκφράζοντας είτε απλοϊκά ,είτε επιστημονικά είτε ψαγμένα είτε με λαϊκισμό μια πολιτική θέση.
Οι πολιτικοί σήμερα δεν χαίρουν εκτίμησης.
Όχι γιατί είναι απαραίτητα ένοχοι για μια μη νόμιμη ή μη ηθική πρακτική τους ,αλλά γιατί έχει διαμορφωθεί μια υφιστάμενη κατάσταση ,στην οποία δεν πείθουν ,δεν ασκούν την πολιτική που οι ψηφοφόροι επιθυμούν ή ταυτίζονται με συναδέλφους που δεν έχουνεπιδείξει την καλυτερη των συμπεριφορών.


Η εξομοίωση αυτή και η ταύτιση του πολιτικού κόσμου με οτιδήποτε μη πολιτικά φρόνιμο είναι πέρα για πέρα άδικη ,ανώριμη ,αρνητική έως και ένδειξη σκοταδισμού.
Ο αρνητισμός και η ισοπέδωση χρήζουν θέματα προς επίλυση ,για όποιον τα υιοθετεί και προχωρά βάσει αυτών.
Η μη ενάρετη στάση ζωής είναι υπαρκτή και πέρα για πέρα εμφανής σε οποιαδήποτε πτυχή της κάθε μέρας ζωής μας. Αυτό δεν σημαίνει απολύτως τίποτε. Μπορεί να οριστεί ως η απόλυτως σταθερά
( έστω Κ) της Φυσικής .Δεν αλλάζει ,παραμένει σταθερή και αμετάβλητη όσο και αν δραματικές αλλαγές λάβουν χώρα στο εγγύς ή πιο μακρινό περιβάλλον και τόπο.


Αυτό όμως ταυτόχρονα δεν σημαίνει πως είναι μια στάση που χαρακτηρίζει τον καθένα απο εμάς .Δεν θεωρώ πως η αγιοσύνη και η πλήρης ενάρετη πραγματικότητα είναι καταστάσεις που μπορούν να υπάρξουν ή να προκύψουν .Το άτομο όχι απλά είναι υποχρεωμένο ,αλλά οφείλει να υιοθετεί και να κινείται με ορθολογικά και ρεαλιστικά κριτήρια. Με απλά λόγια να "μην ζει σε έναν κόσμο μαγικό" ,αλλά να προσγειωθεί και να αντιληφθεί την περιρρέουσα κατάσταση με ψυχραιμία και σίγουρα με νηφαλιότητα.


Μέσα στο πολιτικό και γενικότερο σκηνικό υπάρχουν και δρουν άτομα ,τα οποία είνα με απλά λόγια άτομα "εντάξει".Δεν απαιτούμε και, σε τελική ανάλυση, δεν αναζητούμε "αγίους".
Θέλουμε άτομα με ξεκάθαρο λόγο για να είναι κατανοητοί.
Θέλουμε έξυπνα άτομα για να είμαστε ασφαλείς .
και θέλουμε και άτομα "γάτες" για να είμαστε ακόμη πιο ασφαλείς.


Μην απαισιοδοξούμε,μην ισοπεδώνουμε,μην μηδενίζουμε.
 Τα άτομα αυτά υπάρχουν παντού και τα συμφέροντα δεν τους έχουν ανακαλύψει ακόμη!!!